Όταν ένας συνδικαλιστικός εκπρόσωπος του κλάδου της Αστυνομίας δηλώνει δημόσια ότι «χάνουμε με 5-0 από τον υπόκοσμο», τότε ο καθένας δύναται να αντιληφθεί τον τεράστιο κίνδυνο για την κοινωνία. Πρόκειται για δήλωση η οποία αντικατοπτρίζει πλήρως την κατάρρευση. Και όταν ο Νίκος Λοϊζίδης λέει χωρίς περιστροφές ότι, αν γνωρίζεις και δεν ενεργείς, «τότε είτε είσαι διεφθαρμένος είτε κοιμάσαι όρθιος», τότε η ευθύνη δεν βαραίνει πλέον τους απλούς αστυνομικούς πρώτης γραμμής. Βρίσκεται αποκλειστικά στην πλευρά της ηγεσίας.
Με τον Νίκο Λοϊζίδη ομολογώ πως διαφωνώ πλειστάκις. Όχι τόσο για τις κατά καιρούς καταγγελίες του, όσο για το ύφος του. Ενίοτε εκτός επιτρεπτών ορίων για ένα μέλος της αστυνομικού σώματος. Ωστόσο, οι χθεσινές αποκαλύψεις για τη Λάρνακα είναι συγκλονιστικές. Ακριβώς, επειδή δεν αποκαλύπτουν άγνοια. Αποκαλύπτουν συνειδητή αδράνεια. Μεγάλη αμέλεια. Και περισσή ανικανότητα.
Το οργανωμένο έγκλημα είναι χαρτογραφημένο. Τα δίκτυα είναι γνωστά. Οι κινήσεις τους προβλέψιμες. Και όμως, δεν υπάρχει πλάνο. Ούτε στρατηγικό, ούτε επιχειρησιακό. Μόνο δηλώσεις, φανφάρες και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Την ώρα που ο υπόκοσμος οργανώνεται, προσαρμόζεται και επιβάλλεται.
Άκρως σοβαρή και η αποκάλυψη ότι σοβαρά εγκληματικά περιστατικά κρατήθηκαν σκόπιμα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Όχι για να προστατευθούν έρευνες, αλλά για να αποκρύψουν την ανεπάρκεια της ηγεσίας. Αυτό δεν είναι απλώς λάθος. Είναι θεσμική παρακμή.
Η εικόνα που περιγράφεται είναι εικόνα κράτους που ατάκτως υποχωρεί. Αστυνομικοί που φυλάγονται τη νύχτα «για να μεν τους παίξουν». Χτυπημένος αστυφύλακας που έμεινε κρυφός. Πολλαπλά παρόμοια συμβάντα, που δεν μάθαμε ποτέ. Και μια ηγεσία που μετρά μετακινήσεις και ισορροπίες, αντί να μετρά αποτελέσματα.
Όσα παρακολουθήσαμε το περασμένο Σάββατο στη Λάρνακα, κύριοι του Αρχηγείου Αστυνομίας, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό που εμφανίστηκε ξαφνικά σαν πεφταστέρι. Είναι μια εγκληματική κατάσταση η οποία κτίστηκε εδώ και χρόνια. Απλώς, τώρα εδραιώθηκε. Απλώς, τώρα κυριάρχησε. Τι έπραξαν τα τελευταία χρόνια οι εκάστοτε ηγεσίες και οι εκάστοτε αξιωματικοί; Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ουδέν έπραξαν.
Οι αποκαλύψεις Λοϊζίδη δεν έπεσαν σαν κεραυνός εν αιθρία. Τουλάχιστον για εμάς στον «Φ». Τον Αύγουστο του 2025 προειδοποιούσαμε: Απόπειρες φόνου, πυροβολισμοί, εμπρησμοί, ομάδες κρούσης που λειτουργούν ως παραρτήματα του οργανωμένου εγκλήματος για να αλλάξουν χέρια στην «προστασία». Μια παράνομη δραστηριότητα γνωστή σε όλα τα υψηλά δώματα εδώ και χρόνια. Και όμως, άφησαν το θηρίο να θεριέψει!
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η καταγγελία περί «δύο αστυνομιών»: Της αστυνομίας του Αρχηγείου και της αστυνομίας των επαρχιών. Το ότι η ηγεσία δεν έσπευσε καν στη Λάρνακα μετά τα απαράδεκτα γεγονότα δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι σύμπτωμα αποκοπής από την πραγματικότητα. Και μήνυμα προσβλητικό και προς την τοπική κοινωνία της Λάρνακας και προς τον υπουργό Δικαιοσύνης, που ορθώς έσπευσε επί τόπου.
Τα μήνυμα προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Κώστα Φυτιρή είναι σκληρό, αλλά απαιτεί καθαρή ανάγνωση. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τον «κοροϊδεύουν» οι της ηγεσίας της Αστυνομίας. Είναι αν θα σπάσει το απόστημα. Όπως γράψαμε και χθες, το οργανωμένο έγκλημα δεν αντιμετωπίζεται με γενικόλογες εξαγγελίες ούτε με αστυνομία ρουτίνας. Για να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, απαιτείται ειδική, αυτόνομη, τολμηρή και απολύτως εκπαιδευμένη ομάδα κρούσης. Περίπου, ένα σώμα «κομάντος» κατά του οργανωμένου εγκλήματος.
Μια ομάδα με επιλεγμένους αξιωματικούς, εκτός συνηθισμένης νοοτροπίας. Που να έχει πλήρη πολιτική κάλυψη. Που να δρα με αυστηρή μυστικότητα και χωρίς εξάρτηση από τις σημερινές ισορροπίες του Αρχηγείου. Φτάνει πια με τις συνήθεις μετριότατες μετακινήσεις για τα μάτια του κόσμου. Αν ο Φυτιρής θέλει να μείνει στην ιστορία ως υπουργός που τόλμησε, οφείλει να βρει πέντε ικανούς και ατρόμητους αξιωματικούς και να τους δώσει εντολή: «Ή τους διαλύετε ή φεύγουμε όλοι μαζί».
Το πρόβλημα, όμως, έχει ξεπεράσει τα όρια ενός υπουργείου ή μερικών γραφείων στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Το οργανωμένο έγκλημα εκβιάζει, πλέον, μέχρι και περίπτερα και σουβλατζίδικα. Η Αστυνομία, δυστυχώς, τρέχει πίσω από τα γεγονότα και η ηγεσία της σιωπά. Αυτό και αν αποτελεί πρόκληση… Δυστυχώς, το πρόβλημα έχει εξελιχθεί σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Γι’ αυτό, πρέπει να τεθεί τάχιστα στο Εθνικό Συμβούλιο. Με σαφή χρονοδιαγράμματα και προσωπική ανάληψη ευθύνης από όλους: Προεδρικό, Κυβέρνηση, Βουλή και Αρχηγείο Αστυνομίας.
Οφείλουν όλοι ανεξαιρέτως να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να παραμερίσουν τα δικά τους συμφέροντα και να ιεραρχήσουν ως πρώτιστο την ασφάλεια των πολιτών! Όταν χάνεις με 5-0 και συνεχίζεις να παριστάνεις ότι «το ματς ελέγχεται», δεν είσαι απλώς ανεπαρκής.
Είσαι άκρως επικίνδυνος και για το κράτος και για την κοινωνία.
