Άντε πάλι! Ξεκίνησε η «κριτική» γιατί ο Νίκος Χριστοδουλίδης έκανε πέντε προτάσεις και γιατί ανοίγει το θέμα των συγκλίσεων. Μα, τι στο καλό συμβαίνει με τους φωστήρες μας; Πολιτικούς και δημοσιογράφους.
Είναι όλοι σοφοί, ξέρουν τι πρέπει να γίνει στο Κυπριακό, ακόμα και όσοι το διαχειρίστηκαν χωρίς αποτέλεσμα, ξέρουν τώρα τι πρέπει να κάνει ο Χριστοδουλίδης για να προχωρήσουν τα πράματα. Δεν έπρεπε, λένε, να υποβάλει την πρόταση να καταγράψουν τις συγκλίσεις τα Ηνωμένα Έθνη και όσες συμφωνούν και οι δύο κοινότητες να μείνουν στο έγγραφο και να μην ξανανοίξουν. Δεν έπρεπε, είναι επικίνδυνο, είναι λάθος του…
Καλά, αλλά από τη στιγμή που ο Ερχιουρμάν σε έναν από τους τέσσερις όρους που θέτει είναι κι αυτό (να μην ξανανοίξουν τις συγκλίσεις των προηγούμενων συνομιλιών) πώς θα γίνει; Τουλάχιστον ο Χριστοδουλίδης βάζει στο τραπέζι μιαν πρακτική πρόταση να τη διαβουλευθούν. Αυτό γίνεται σε όλες τις διαβουλεύσεις, αλλιώς θα ήταν αχρείαστες.
Τι του ζητούν δηλαδή οι φωστήρες μας του Προέδρου; Να πει στον Ερχιουρμάν «εντάξει αγά μου» και να μην συζητήσει; Και πού θα ξέρει ποιες συγκλίσεις εννοεί ο Τουρκοκύπριος αν δεν μπουν σε ένα έγγραφο να υπάρχουν, να το έχουν και τα Ηνωμένα Έθνη επίσημα και κατοχυρωμένα; Θα είναι στον αέρα; Κι αν υπήρξαν συγκλίσεις πριν ενταχθεί η Κύπρος στην ΕΕ, για παράδειγμα, και σήμερα είναι αναχρονιστικές και πρέπει να εμπλουτιστούν με καινούργια στοιχεία, να μην το κάνουν;
Το πρόβλημα είναι ότι οι ειδικοί που κάνουν υποδείξεις στον Χριστοδουλίδη δεν λένε λέξη για τις προτάσεις (τους εκβιαστικούς όρους) του Ερχιουρμάν. Θεωρούν ότι αυτές πρέπει να τους δεχθεί χωρίς συζήτηση. Ακόμα και το ότι μέσα στις προτάσεις του είναι και το άνοιγμα σημείου διέλευσης στα Κόκκινα το θεωρούν λάθος. Και μεταφέρουν τις τουρκικές θέσεις ως δικές τους: Ότι αυτό είναι λάθος διότι πρόκειται για ευαίσθητη στρατιωτική περιοχή και δεν πρέπει να επιμένει ο Πρόεδρος για να μην σαμποτάρει την πενταμερή… Μα, δέχεται τα δύο οδοφράγματα που ζητούν οι Τούρκοι, Λουρουτζίνα και Μια Μηλιά και προτείνει κι αυτός τα δύο που είναι ήδη κατατεθειμένα, Κόκκινα και Πυρόι. Δεν ισχύει πάντα η αρχή της αμοιβαιότητας; Ένα σου, ένα μου, δηλαδή.
Αλλά, δεν μας φτάνουν οι Τούρκοι με το παραμύθι τους για ευαίσθητη στρατιωτική περιοχή στα Κόκκινα, που είναι απλώς ένα στρατόπεδο και τίποτε άλλο, τώρα μας το λένε και οι δικοί μας! Τι θέλουν, επιτέλους; Ας μιλήσουν καθαρά. Θέλουν να δεχτούμε τους όρους του Ερχιουρμάν και να σκάσουμε. Και όχι να τους δεχτούμε για να λυθεί το Κυπριακό, να τους δεχτούμε για να πάμε σε μια ακόμα πενταμερή διάσκεψη.
Τουλάχιστον, ακούσαμε και μια φωνή από τα κατεχόμενα διαφορετική από τις περίεργες φωνές των «δικών μας». Ο πρώην διαπραγματευτής Οζντίλ Ναμί, δήλωσε ότι εάν η πρόταση Χριστοδουλίδη θεωρηθεί ως μια διαδικασία που προχωρά σημείο προς σημείο τότε η τουρκοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να ανταποκριθεί θετικά σε αυτήν την προσέγγιση. Για να καταγραφούν οι συγκλίσεις σε ένα έγγραφο. Διότι, όπως εξήγησε, «μια εργασία για τον εντοπισμό των τομέων σύγκλισης που επιτεύχθηκαν θα αποτελέσει μια σημαντική αρχική άσκηση, μετατρέποντας τις συγκλίσεις, που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ηγετών, σε ένα έγγραφο με τίτλο “Συγκλίσεις Ερχιουρμάν – Χριστοδουλίδης”. Αυτό θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως προκαταρκτική μελέτη που θα μπορούσε να υιοθετηθεί και να αποτελέσει τη βάση για ένα σχέδιο λύσης».
Ας μας εξηγήσουν και οι φωστήρες της απ΄ εδώ πλευράς, πώς αλλιώς θα υπάρξουν συγκλίσεις Ερχιουρμάν – Χριστοδουλίδη αν δεν τις βάλουν σε ένα έγγραφο να τις συμφωνήσουν. Εκτός φυσικά κι αν γνωρίζουν ότι ο Ερχιουρμάν δεν μπορεί να συμφωνήσει τίποτα χωρίς έγκριση από την Άγκυρα και θέλουν να του προσφέρουν κάλυψη για να συνεχίσει να παριστάνει τον διαλλακτικό σε βάρος μας.
