Δεν χάθηκε επειδή δεν υπήρχε γιατρός. Δεν χάθηκε επειδή δεν υπήρχε μόσχευμα. Χάθηκε επειδή δεν βρέθηκε τρόπος να φύγει εγκαίρως.
Ένας 38χρονος ασθενής έχασε την ευκαιρία για μεταμόσχευση πνευμόνων, καθώς δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστεί αεροκομιδή εντός του κρίσιμου τριώρου. Οι επαφές έγιναν. Οι κλήσεις έγιναν. Πέντε εταιρείες αεροκομιδών κλήθηκαν. Καμία δεν μπορούσε να ανταποκριθεί εκείνη τη στιγμή.
Στην Ιατρική, τρεις ώρες είναι πολλές. Στη διοίκηση, τρεις ώρες χάνονται εύκολα.
Ένα νησιωτικό κράτος, εν έτη 2026 ψάχνει να βρει από αλλού αεροσκάφος για να μεταφέρει με ασφάλεια τους πολίτες του για μεταμόσχευση και δεν βρίσκει.
Και μετά αρχίζει η επίρριψη ευθυνών και μετά κάποιοι βρίσκουν αφορμή για τα πως και τα γιατί δεν «σηκώσανε airabulance» (επειδή κάποιοι κατά εκεί το πάνε).
Χρόνια στασιμότητας προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων, όχι οικονομικών. Και τώρα φθάσαμε στο δια ταύτα. Ένας άνθρωπος πλήρωσε το τίμημα για την απραξία προηγούμενων ετών και μικροκομματικών συμφερόντων γιατί δεν έφταιγαν μόνο οι Κυβερνήσεις.
Και δεν φθάνει που έχει λάμψει η γύμνια μας, ακόμα συζητάμε εάν η υπηρεσία ασθενοφόρων πρέπει να ανήκει στον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας ή να είναι ανεξάρτητη.
Αν μου πει δηλαδή ο ΟΚΥπΥ ότι ξαφνικά βρήκε τα χρήματα για να αγοράσει και αεροσκάφος μεταφοράς ασθενών να του βγάλω το καπέλο, διότι συνήθως στον ΟΚΥπΥ (και δυστυχώς και στον ΟΑΥ), οι περισσότεροι εκ των αρμοδίων κλαίγονται διαρκώς για τα λεφτά!
Και τώρα για τα λεφτά είναι το πάπλωμα διότι φεύγοντας από τον ΟΚΥπΥ η υπηρεσία ασθενοφόρων (που δεν έπρεπε να μεταφερθεί σε αυτόν ποτέ), ο Οργανισμός θα χάσει αρκετά εκατομμύρια από τον ΟΑΥ.
Θυμήθηκαν στον ΟΚΥπΥ, παραμονές της έναρξης της συζήτησης του νομοσχεδίου για τον Εθνικό Φορέα Ασθενοφόρων, να ετοιμάσουν πρόταση για ανάπτυξη της υπηρεσίας ασθενοφόρων. Και που ήταν το μυαλό σας τα προηγούμενα 7 χρόνια δηλαδή; Διαφημίζατε φυσικά την ενίσχυση του στόλου κλπ αλλά αυτό δεν είναι ανάπτυξη, αυτό είναι συντήρηση.
Και γιατί δηλαδή εγώ ο ασθενής που είμαι κλινήρης και χρειάζομαι μεταφορά στον γιατρό μου να πρέπει να πληρώσω εσάς ή τον όποιον ιδιώτη από την τσέπη μου;
Και γιατί στο τέλος να μην ξέρω σε ποιόν να επιρρίψω την ευθύνη εάν κάτι δεν πάει καλά;
Κοιμήθηκαν στο υπουργείο Υγείας για καμπόσα χρόνια. Δεν τους ξυπνούσε κανένας από τα κόμματα γιατί τους σύμφερε “ύπνος” γενικά τους πολιτικούς και τώρα ψάχνουμε το λάθος.
Υποσχέθηκαν βεβαίως Ανεξάρτητη Αρχή ασθενοφόρων. Τελικά είδε και απόειδε η σημερινή Κυβέρνηση που κληρονόμησε αυτή την εκκρεμότητα, και αποφάσισε να ιδρύσει Εθνικό Φορέα Ασθενοφόρων όχι όμως ανεξάρτητο. Για το γιατί, να ρωτήσουμε μάλλον το υπουργείο Οικονομικών.
Και εκεί που είπαμε ότι το υπουργείο Υγείας, μετά την εφαρμογή του ΓεΣΥ δεν θα ασχολείται με γάζες και τσιρόττα, κάνουμε πισωγύρισμα.
Δεν χωρούσαν λένε και τα ασθενοφόρα στον Φορέα Διαχείρισης Κρίσεων. Σε όλα τα ανεπτυγμένα στην επείγουσα και προνοσοκομειακή περίθαλψη κράτη, χωράνε και λειτουργούν μαζί με την πυροσβεστική υπηρεσία και τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, στην Κύπρο, κατά την κυπριακή, «εν μας φορούν οι τόποι».
Ας είναι. Ας πιστέψουμε ότι η μετεξέλιξη του Φορέα θα είναι η ανεξάρτητη Αρχή. Ελπίζω να μην φθάσω κοντά στην αφυπηρέτηση και να γράφω ότι «θα» προωθηθεί η ανεξάρτητη Αρχή.
Ελπίζω επίσης, αυτός ο Φορέας του Υπουργείου να μπορεί να επεκτείνει τις υπηρεσίες προνοσοκομειακής και επείγουσας φροντίδας και να προχωρήσει και στην εξασφάλιση ενός αεροσκάφους, δικού μας, που θα μας εξυπηρετεί όπως μας αξίζει.
Μπορούμε βεβαίως να συνεχίζουμε να φωνάζουμε, όταν προκύπτει ζήτημα, για τις πέντε εταιρείες που δεν ευκαιρούσαν και για τον ΟΑΥ που δεν κατάφερε να στείλει ένα άνθρωπο στο εξωτερικό. Δεν λέω ότι ο ΟΑΥ τα έκανε όλα σωστά γιατί σίγουρα κάτι πήγε λάθος για να το συζητάμε τόσες μέρες.
Κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών και φυσικά θα δούμε τον ΟΑΥ και όταν έρθει η ώρα να συνάψει συμφωνίες με ιδιώτες για τις απλές μεταφορές ασθενών, το τι θα πράξει. Κάποτε κάποιος στον ΟΑΥ μου είχε πει «όχι δεν θέλουμε πολλούς παρόχους». Για να δούμε τώρα . . .
