Μου είπαν ότι κερνούν καφέ και με προσκάλεσαν να καθίσω μαζί τους. Είναι και οι τρεις μεταξύ 75 και 80 χρόνων, ο ένας παλιός εκπαιδευτικός που τον είχα γνωρίσει πριν αφυπηρετήσει, οι άλλοι δύο, επίσης, πρώην δημόσιοι υπάλληλοι. Είχαμε ξανασυναντηθεί στον ίδιο χώρο πριν λίγες εβδομάδες. Μου άρεσε που δεν δείχνουν να βιάζονται καθόλου, που δεν κοιτούν συνέχεια το ρολόι τους, που είναι ολοφάνερο ότι απολαμβάνουν τις στιγμές τους. Και αντίθετα από ό,τι θα νόμιζε κανείς, αποτελούν μια ολοζώντανη ομάδα που δεν αφήνει τίποτα και κανέναν να ξεφύγει από τα …ραντάρ της.
Τους είπα να συνεχίσουν ελεύθερα την κουβέντα τους από εκεί που την άφησαν και μου είπαν ότι συζητούσαν για …γυναίκες – λες και υπάρχει περίπτωση να μαζευτούν περισσότεροι από ένας άντρες στην Κύπρο έστω κι αν είναι εκατό χρονών και να μη μιλήσουν για το συγκεκριμένο θέμα… Συνεχίζουν, λοιπόν, να μιλούν για τις γυναίκες –και να τις κοιτάζουν καθώς πηγαινοέρχονται γύρω μας– αλλά με έναν θα έλεγα …υπερβατικό τρόπο, με ένα είδος …νοσταλγίας που δεν έχει τίποτε επιδειχτικό ή επιθετικό.
Ο τρόπος τους δεν δηλώνει καμιά ανυπομονησία νεότερων αντρών που νομίζουν ότι τα έμαθαν όλα, που θέλουν να τα έχουν και να τα ελέγχουν όλα. Δεν ποζάρουν ούτε για μεγάλοι αναντικατάστατοι εραστές, ούτε για φορείς της απόλυτης αλήθειας, ούτε για άτομα που θέλουν να κατακτήσουν οποιονδήποτε. Δεν νιώθουν την ανάγκη να δείξουν πόσο σπουδαίοι είναι και πόσα πολλά κατάφεραν, δεν έχουν λόγο να πουν ψέματα και να παίζουν ρόλους, γιατί ό,τι είχαν να πουν το είπαν, ό,τι είχαν να κάνουν το έκαναν. Δεν έχουν να αποδείξουν τίποτε σε κανέναν κι αυτό τους δίνει ένα φοβερό πλεονέκτημα στην απόλαυση του χρόνου τους.
Αντιλαμβάνομαι, βεβαίως, ότι δεν είναι …τέλειοι, ούτε απαλλαγμένοι από παραξενιές και από πάθη – αλλά τα πάθη τους φαίνεται ότι αφορούν μόνο …το παρελθόν και σαν τέτοια έχουν και την πλάκα τους. Θυμάμαι ότι στην προηγούμενη συνάντησή μας, ενώ κουβεντιάζαμε κτύπησε το κινητό του ενός από τους τρεις. Ήταν η πρώην σύζυγος του με την οποία άρχισε κάποια στιγμή μια συζήτηση για ένα …αμφισβητούμενο περιστατικό που συνέβη πριν χωρίσουν. Η γυναίκα επέμενε ότι, ναι, εκείνη τη μέρα στο πάρκο όπου πήγαν για περίπατο, ο άντρας της φλέρταρε με την κοπέλα στο διπλανό παγκάκι κρατώντας, μάλιστα, στην αγκαλιά του το μωρό τους …πράγμα που αυτός αρνείται κατηγορηματικά.
Τον ρώτησα για «εκείνη η μέρα» για την οποία «μάλωναν» σαν να ήταν χθες και μου είπε ότι ήταν το 1982 αφού το «μωρό» τους είναι τώρα 46 χρονών…
