Αφού αυτή η κυβέρνηση έλυσε όλα τα άλλα προβλήματα και πρωτίστως το κυπριακό, τώρα αποφάσισε να λύσει και το θέμα των αγγλικών βάσεων στην Κύπρο! Και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι!
Δυστυχώς όμως, στη νήσο των αγίων, ουδείς άγιος! Δεν τόλμησε κανένας να βγει και να πει ότι άκαιρα και επικίνδυνα παίζουμε ξανά με συνθήματα για λόγους πολιτικοκομματικούς και προεκλογικούς.
Μια κυβέρνηση που τα έχει κάμει μαντάρα με το πρόβλημα του αφθώδους πυρετού φέρνοντας την κυπριακή κτηνοτροφία στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής καταστροφής και φορτώνοντας το κράτος και τους πολίτες με ένα κόστος δισεκατομμυρίων ευρώ, κι αυτό ενώ η εικόνα της ήταν στα τάρταρα, έψαχνε τρόπο να αλλάξει τη δημόσια συζήτηση και να στρέψει τα φώτα αλλού. Και οι αγγλικές βάσεις ήταν μια «χρυσή» ευκαιρία.
Τέτοιες όμως «ευκαιρίες» και τέτοιες πολιτικές εφαρμόσαμε και στο παρελθόν με αποτέλεσμα να βιώνουμε μια τουρκική κατοχή πενήντα και πλέον χρόνια, υποθηκεύσαμε την οικονομία της χώρας για πολλά χρόνια, χιλιάδες συμπολίτες μας έχασαν τις περιουσίες τους και χιλιάδων άλλων τα σπίτια είναι στα πρόθυρα της εκποίησης. Επιτρέψαμε να βλαστήσουν πύργοι όπως τα μανιτάρια και επαύλεις εκατομμυρίων ευρώ κατά μήκος των ακτογραμμών της ελεύθερης Κύπρου και για να πωληθούν όλα αυτά τα κτίσματα γίναμε ρεζίλι διεθνώς διότι πωλούσαμε διαβατήρια της χώρας και κατ’ επέκταση της ΕΕ, στον κάθε λογής ξένο μπαγαπόντη.
Και μιλούμε βέβαια για το ίδιο κράτος που εδώ και κάμποσα χρόνια δεν κατάφερε να ολοκληρώσει ούτε ένα μεγάλο έργο και έχει αφήσει τον τόπο να φτάσει στα όρια της λειψυδρίας! Και ούτω καθ’ εξής.
Και μπροστά και πίσω απ’ όλα αυτά, αποφάσισε να ανοίξει θέμα βρετανικών βάσεων η ύπαρξη και λειτουργία των οποίων εδράζεται στις τρεις συνθήκες (Εγκαθίδρυσης, Εγγύησης και Συμμαχίας) στις οποίες βασίζεται η σύσταση και λειτουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας και κυρίως η ύπαρξής της παρά την τουρκική κατοχή και τις προσπάθειες της Άγκυρας να την αμφισβητήσει. Δηλαδή, με απλά λόγια, πάμε να ανοίξουμε ένα θέμα που αγγίζει την ίδια τη βάση ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και ενώ, θεωρώ ότι, σχεδόν όλοι αναγνωρίζουν την επικινδυνότητα αυτής της ιστορίας – συνθηματολογίας, ταυτόχρονα έχουν όλοι λουφάξει. Καθότι βρισκόμαστε λίγο πριν από βουλευτικές εκλογές και δεν τολμούν να πουν την αλήθεια και να στραφούν κατά του λεγόμενου λαϊκού αισθήματος. Παραγνωρίζοντας ωστόσο ότι ανάμεσα στον κόσμο οι περισσότεροι –πιστεύω- αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό αυτό το νέο σύνθημα της κυβέρνησης.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον αφθώδη πυρετό που απειλεί την κτηνοτροφία με καθολική καταστροφή. Έκατσαν όλοι στην κλούβα και περιμένουν την ευκαιρία να αποδώσουν ευθύνες παραγνωρίζοντας τις δικές τους. Πρώτα εκμεταλλεύτηκαν τις αντιδράσεις των κτηνοτρόφων με φωνασκίες και κάμποσες συνεδρίες στη Βουλή, και τώρα που διαφάνηκε ότι η θανάτωση ζώων είναι μονόδρομος, εξαφανίστηκαν από προσώπου γης! Φυσικά, πάνω απ’ όλους και πρώτη, φταίει η κυβέρνηση με τις ασυναρτησίες της και τις κωλοτούμπες της. Η οποία, φυσικά, θα πληρώσει και πρέπει να πληρώσει τις ζημιές, όχι βέβαια από τις τσέπες της αλλά από τις δικές μας. Οι κυβερνώντες και οι διοικούντες του δημοσιοϋπαλληλικού κατεστημένου καλά την έχουν. Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Και τους μισθούς τους έχουν και τις συντάξεις τους και τα εφάπαξ τους. Η καταστροφή μεγάλη αλλά όπως κάθε φορά ούτε υπουργοί παύθηκαν ή παραιτήθηκαν, ούτε δημόσιοι υπάλληλοι για την ανεπάρκειά τους.
Τώρα όμως, μην χολοσκάτε, θα διώξουμε τις αγγλικές βάσεις. Χωρίς λύση του κυπριακού και χωρίς συνεννόηση με τους τουρκοκύπριους. Κι αν αύριο οι άγγλοι αποφασίσουν, έστω και για λόγους δημόσιας εικόνας, να ξεκινήσουν ένα διάλογο για τις βάσεις και πεταχτούν από τη βόρεια πλευρά του νησιού οι Τούρκοι να ζητούν μερίδιο ή και όλη την περιοχή της Δεκέλειας, πέστε μου τι θα κάνουμε! Ή τι θα κάνουμε, το κυριότερο δηλαδή, αν οι παμπόνηροι άγγλοι πουν ναι, κοπιάστε να τα πούμε, διότι, ούτως ή αλλιώς οι συνθήκες του 1960 δεν ισχύουν και χαλάλι σας η κυριαρχία των βάσεων εμάς μας αρκεί να τις διατηρήσουμε με ένα άλλο καθεστώς, π.χ. ενοικίου! Τι θα κάνουμε;
Φυσικά η κυβέρνηση που άνοιξε το θέμα και όσοι υποστηρίζουν τη φούσκα της, διότι περί φούσκας πρόκειται, θα πρέπει να μας πούνε εάν θα αποδέχονταν στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο του ΝΑΤΟ σε περίπτωση, σε περίπτωση λέω!- που θα αποδέχονταν η χώρα μας να ενταχθεί στην βορειοατλαντική συμμαχία! Θα λέγαμε έξω οι βάσεις της Αγγλίας, μέσα οι βάσεις του ΝΑΤΟ!
Δε θα απαντήσουν όμως! Όταν ξεφουσκώσει και αυτή η φούσκα θα βρουν κάποια άλλη. Και θα είναι και μεγαλύτερη. Διότι αυτές οι βουλευτικές εκλογές, καλώς ή κακώς, θα αλλάξουν πολλές ισορροπίες. Το μόνο που δε θα αλλάξουν είναι τη νοοτροπία μας και την μυωπία μας. Και, προς το παρόν, τη διαμάχη των δύο «μεγάλων» κομμάτων ποιο θα έρθει πρώτο και ποιο δεύτερο χωρίς να μετρούν ότι έχουν καταντήσει κόμματα με τα μισά ποσοστά απ’ ότι πριν από λίγα χρόνια και με το ένα τέταρτο των ψήφων που έπαιρναν κάποτε. Κατά τ’ άλλα εμείς οι πολίτες θα πληρώνουμε χοντρά τα λάθη των κυβερνώντων και των πολιτικών μας, όπως κακή ώρα τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που μας κόστισε η οικονομική κρίση του 2012 – 2013 από την οποία συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 13 χρόνια χωρίς κανένας να δικαστεί και να καταδικαστεί!
