Πολύ ουσιαστικές απαντήσεις ακούσαμε χτες από τον κοινοτάρχη Άρσους και από τους εκπροσώπους των γύρω κοινοτήτων, που κάλεσαν δημοσιογραφική διάσκεψη να μιλήσουν κι αυτοί για την ανάπτυξη στην Τρόζενα. Αυτήν που προκάλεσε τόσο σάλο τελευταίως.
Αλλά όσα είπε ο επιχειρηματίας – επενδυτής που πήγε και αγόρασε ερειπωμένα σπίτια στην Τρόζενα και αποφάσισε να τους δώσει ζωή, είναι ένα ακόμα χαστούκι για το κράτος και τις υπηρεσίες του, που ζητούν επενδύσεις αλλά όταν έρθουν οι επενδυτές φροντίζουν να τους κάνουν να μετανιώσουν. Όχι μόνο τους ξένους αλλά και τους ντόπιους.
Όσες προσπάθειες και να κάνουν υπουργοί, που κατά καιρούς εξαγγέλλουν ελκυστικά σχέδια και επενδυτικές διευκολύνσεις, η κρατική μηχανή φαίνεται να παραμένει γαντζωμένη σε άλλες εποχές.
«Υπέβαλα 11 αιτήσεις για εγκρίσεις», είπε ο επιχειρηματίας. «Δεν έλαβα καμία απάντηση. Είναι σαν μια μαύρη τρύπα. Βάζεις την αίτησή σου και εξαφανίζεται κάπου» (…). «Έχω αιτήσεις που εκκρεμούν πάνω από δύο χρόνια. Αγόρασα τη γη πριν από τρία χρόνια. Η γη βρίσκεται εκεί και χάνει χρήματα. Έχασα 300.000 ευρώ σε τόκους μέσα σε τρία χρόνια και κανείς δεν απαντά».
Στον ίδιο παρονομαστή. Αιτήσεις, γραφειοκρατίες και χαμένοι στα κρατικά γρανάζια. Τα οποία κινήθηκαν και έσπευσαν στην Τρόζενα να κάνουν ελέγχους μόνο όταν έγινε σούσουρο στα κοινωνικά δίκτυα. Προηγουμένως «καμία απάντηση».
Όπως καταγγέλλει ο επιχειρηματίας, «κάνεις ερωτήσεις και σου λένε “εργαζόμαστε πάνω σε αυτό”, “το μελετάμε” και διάφορα άλλα. Ποτέ καμία απάντηση, ποτέ καμία συνεργασία. Ποτέ κανείς δεν ήρθε να μου πει “ίσως να το κάνουμε έτσι”, “ίσως να προτείνουμε κάτι”. Τίποτα. Καμία επικοινωνία…».
Αυτός ο Ευρωπαίος πολίτης, με καταγωγή από το Ισραήλ, αποφάσισε να δημιουργήσει στην Τρόζενα ένα χωριό και διάφορες υπηρεσίες, για να προσελκύσει επισκέπτες. Είτε γιατί του άρεσε ο τόπος, είτε γιατί πιστεύει πως θα έχει κέρδος. Δεν έχει σημασία. Το κυπριακό κράτος ούτως ή άλλως θα έπρεπε να είναι κοντά του και να τον καθοδηγεί ώστε οι όποιες παρεμβάσεις του να είναι νόμιμες, γρήγορες, βοηθητικές για την περιοχή, να προστατεύουν το περιβάλλον και τον χαρακτήρα της περιοχής. Αλλά, όπως καταγγέλλει, καμία επικοινωνία, καμία απάντηση στις αιτήσεις και στις επιστολές του. Καμία συνεργασία!
Όταν, όμως, άρχισαν διάφοροι να βγάζουν τα εσώψυχά τους στα κοινωνικά δίκτυα, ξεκίνησαν και τα εμπόδια της κρατικής γραφειοκρατίας. Έχουν απόλυτα δίκαιο οι κοινοτάρχες και οι κάτοικοι της περιοχής. Μετά από χρόνια αδιαφορίας του κράτους και εγκατάλειψη της περιοχής, όπως είπε ο κοινοτάρχης Άρσους, αυτή η ανάπτυξη ήρθε να δώσει ανάσα στην περιοχή. «Θα συμβάλει ουσιαστικά στην έξοδο της περιοχής από την απομόνωση, στη δημιουργία ζωής και στην οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής», είπε ο Γ. Γιαννάκη. Ήδη, εργοδοτούνται περίπου δέκα οικογένειες από το Άρσος στην περιοχή της Τρόζενας και «αναμένεται να δημιουργηθούν πολλές άλλες θέσεις εργασίας ιδιαίτερα σημαντικές για τις κοινότητες της περιοχής».
Άλλοι από τη Λεμεσό, άλλοι από τη Λευκωσία και άλλες περιοχές, που ποτέ δεν αντιλαμβάνονται τι ανάγκες έχουν τα χωριά μας, εκφράζουν την οργή τους γιατί πουλήθηκε η Τρόζενα σε έναν Ισραηλίτη. Ωιμέ! Αλί και τρισαλί! Χαθήκαμε! Αλλά, όταν εγκατέλειπαν την Τρόζενα πριν δεκαετίες οι κάτοικοί της, δεν ρώτησε κανένας γιατί ένα όμορφο χωριό όπως αυτό δεν είχε ούτε ηλεκτρισμό, ούτε νερό. Ούτε μας ενδιαφέρει αν τα επόμενα χρόνια ακολουθήσουν την ίδια μοίρα και τα άλλα χωριά της περιοχής.
Το θέμα δεν είναι να μας πιάνει ο φόβος για τους όποιους επενδυτές και να ξεκινούμε το κυνήγι μαγισσών, βλάπτοντας μαζί με τα κακά και όποια καλά πάνε να γίνουν. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει κράτος ικανό να διαχειριστεί υπεύθυνα τέτοιες αναπτύξεις ώστε να γίνονται ΚΑΙ προς όφελος των (τελευταίων) κατοίκων των χωριών μας. Άλλωστε, είναι τόσο σπάνιες οι επενδύσεις σε μικρές και μακρινές κοινότητες, που θα έπρεπε να τις ενθαρρύνει το κράτος και να φροντίζει να γίνουν σωστά, και όχι να φτάνουν κοντά του αιτήσεις και να εκκρεμούν για χρόνια.
>> Στη φωτογραφία μικρό δείγμα από τον εξωραϊσμό που έκανε ο επενδυτής με δικά του έξοδα σε σημείο του χωριού, το οποίο είχε μόνο βάτους και φίδια. Μπορεί να το θεωρήσουν κι αυτό παρέμβαση στο περιβάλλον… Αφού δεν βρίσκεται η ίσια μας.
