Όταν κατά καιρούς Κύπριοι βουλευτές καταγγέλλουν ότι οι τιμές των καυσίμων κίνησης αυξάνονται στις αντλίες πριν καλά-καλά μεταδοθεί μια αύξηση της τιμής του βαρελιού στις διεθνείς αγορές, παραπέμποντας στο φαινόμενο «rockets and feathers», πολλοί στην Κύπρο, κυρίως κυβερνητικοί υπάλληλοι ή στελέχη της συμπολίτευσης, μιλούν για υπερβολές και αβάσιμους ισχυρισμούς.
Πρόκειται όμως αποδεδειγμένα για ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Κι αφού συμβαίνει και αλλού, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που το ζούμε και εδώ πολύ συχνά. Αντί να διαψεύδουν την ύπαρξη του φαινομένου, ας βρουν ένα τρόπο να το αντιμετωπίσουν.
Για παράδειγμα, κριτική για τις αυξήσεις – ρουκέτες και τις μειώσεις σαν φύλλα που πέφτουν αργά-αργά, ασκείται αυτές τις μέρες και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και πρώτο βιολί στην κριτική ενανντίον των εταιρειών πετρελαιοειδών δεν είναι όποιος κι’ όποιος, είναι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump).
Ο πρόεδρος φαίνεται πως είχε πιστέψει… τον εαυτό του, όταν διαβεβαίωνε μέσα στο απώγειο της ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμός του πως δεν πρέπει να ανησυχούμε γιατί οι τιμές θα πέσουν σαν πέτρα μόλις ηττηθεί το Ιράν. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως ηττήθηκε το Ιράν σε όλα τα ανοικτά μέτωπα, όμως υπογράφτηκε ένα μνημόνιο, ώστε μέσα σε περίπου 60 ημέρες να επιτευχθεί ειρήνευση.
Και η προοπτική υπογραφής μνημονίου οδήγησε σε πολύ μεγάλη μείωση στην τιμή του μπρεντ και του WTI, που συνολικά ξεπέρασε το 20-25%. Θα μπορούσε δηλαδή να πει σήμερα ο κ. Τραμπ «δεν σας έλεγα εγώ;».
Μόνο που δεν μπορεί να το πει, επειδή στις ΗΠΑ οι λιανικές τιμές στην αντλία καυσίμων δεν έπεσαν με τον ρυθμό που έπεσαν -και πέφτουν- οι χονδρικές τιμές στις διεθνείς αγορές. Μέσα στον πόλεμο οι τιμές της βενζίνης (μέσος όρος στη χώρα) αυξήθηκαν από 2.6-2.8 δολάρια το γαλόνι (ένα γαλόνι βενζίνης= 3.8 λίτρα) έως και 4.7 δολάρια, προκαλώντας κατακραυγή για τις πολιτικές Τραμπ. Και η πίεση της αμερικανικής κοινής γνώμης, απόρροια της σοβαρής επιβάρυνσής της για τις καθημερινές μετακινήσεις με αυτοκίνητα, ήταν ένας από τους λόγους που από ένα σημείο και μετά ο πρόεδρος «φαγώθηκε» να υπογράψει μια κάποια συμφωνία και να επιστρέψει η ομαλότητα στις αγορές.
Τις τελευταίες μέρες, η τιμή της βενζίνης στα αμερικανικά πρατήρια έπεσε ελάχιστα κάτω από 4 δολάρια το γαλόνι, με τάση για περαιτέρω μείωση, η οποία όμως φαίνεται πως θα επέλθει και αυτή τη φορά με αργό ρυθμό. Όπως συμβαίνει πολύ συχνά και στα μέρη μας. Εν ολίγοις, οι τιμές στα πρατήρια δεν έπεσαν σαν πέτρα. Και αυτό δεν άρεσε στον Τραμπ, που εξακολουθεί να επικρίνεται ακόμα και από Ρεπουμπλικάνους.
Χθες, τα διεθνή πρακτορεία ενημέρωσης μετέφεραν την είδηση ότι ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι ζήτησε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να εξετάσει τις πρακτικές των πετρελαϊκών εταιρειών, τις οποίες κατηγόρησε ότι «εξαπατούν» τους καταναλωτές, διατηρώντας -αδικαιολόγητα- σε υψηλά επίπεδα τις λιανικές τιμές. «Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες δεν μειώνουν τις τιμές τους στην αντλία ανάλογα με τις κατακόρυφα χαμηλότερες τιμές που πληρώνουν για το πετρέλαιο», έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Truth Social. «Οι πελάτες εξαπατώνται».
Ούτε η πρώτη φορά είναι κ. πρόεδρε, ούτε η τελευταία. Ας μην τους δίνατε την ευκαιρία.
Διαβάζουμε πως η διατήρηση των τιμών στις ΗΠΑ σε επίπεδα πιο ψηλά από εκείνα που δικαιολογούν οι τιμές στις διεθνείς αγορές δεν είναι τόσο αξιοκατάκριτη ή αδικαιολόγητη όσο την εμφανίζει ο Τραμπ, καθώς οι εταιρείες διατηρούν ακόμα αποθέματα ακριβότερου καυσίμου, τα οποία προμηθεύτηκαν όταν οι τιμές του αργού ήταν αρκετά υψηλότερες.
Ναι, αλλά και πάλι δεν παίρνει ο παγκόσμιος καταναλωτής μια πειστική εξήγηση: Γιατί όταν είναι να πέσουν οι τιμές υπάρχει πάντα μπόλικο «στοκ» σε ακριβότερες τιμές, αλλά όταν είναι να αυξηθούν πάει και χάνεται το στοκ καυσίμου με χαμηλότερη τιμή, για να μετριαστεί η αύξηση; Ελπίζουμε να μάθει αν μη τι άλλο ο Ντόναλντ και να μας ενημερώσει και εμάς εδώ κάτω.
