Ευτυχώς που την υστάτη οι εργαζόμενοι της ΑΗΚ έκαναν δεύτερες σκέψεις και ανέστειλαν τα απεργιακά μέτρα τα οποία είχαν προγραμματίσει. Πυροσβεστική αποδείχθηκε η παρέμβαση του Υπουργού Εργασίας Κυριάκου Κούσιου, ο οποίος μετά από οδηγίες του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας συναντήθηκε με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και κατέληξαν σε συμφωνία για έναρξη ουσιαστικού διαλόγου.

Συγκεκριμένα, η συμφωνία προβλέπει την αναστολή των μέτρων και τη διευθέτηση ξεχωριστών συναντήσεων από εβδομάδας των εργαζομένων με τους υπουργούς Οικονομικών και Ενέργειας. Αξίζει να σημειωθεί πως προηγουμένως οι δύο υπουργοί είχαν διαφωνήσει με τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με τη συνδικαλιστική πλευρά, ενόσω στο τραπέζι εξακολουθούσαν να βρίσκονται οι απεργιακές κινητοποιήσεις. Τελικά, αυτές έχουν ανασταλεί και οι υπουργοί Οικονομικών και Ενέργειας θα έχουν επαφές με τους εργαζόμενους, παρουσία του υπουργού Εργασίας.

Η καθυστέρηση της παρέμβασης της Κυβέρνησης είχε προκαλέσει προβληματισμό. Δεν έπρεπε η κατάσταση να φτάσει στα άκρα και ύστερα να υπάρξει αντίδραση από κυβερνητικής πλευράς. Θα ήταν πιο λογικό να διεξαγόταν νωρίτερα ένας ορθός διάλογος μεταξύ των δύο μερών. Πάντως, πριν αποφασιστεί αναστολή των απεργιακών μέτρων, χιλιάδες καταναλωτές ηλεκτρισμού κάθονταν σε αναμμένα κάρβουνα, καθώς ανησυχούσαν για τις αποκοπές ηλεκτρισμού. Λόγω του ότι οι εργαζόμενοι της ΑΗΚ θα κατέβαζαν τον διακόπτη σε μονάδες του Ηλεκτροπαραγωγικού Σταθμού Δεκέλειας, θα ταλαιπωρούνταν χιλιάδες καταναλωτές, κυρίως σε Λευκωσία, Λάρνακα και ελ. Αμμόχωστο. Ειδικά σε μια δύσκολη περίοδο για τους περισσότερους.

Για παράδειγμα, λόγω της διακοπής στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος υπήρχε ο κίνδυνος να επηρεαστούν οι εργασίες πολλών εργαζομένων, καθώς και η λειτουργία αρκετών επιχειρήσεων. Ανησυχία υπήρχε για τη δημιουργία προβλημάτων σε αριθμό ασθενών, για τους οποίους ο ηλεκτρισμός είναι απαραίτητος για την επιβίωση.

Είναι εντελώς απαράδεκτο οι εργαζόμενοι της ΑΗΚ να χρησιμοποιούν τον ηλεκτρισμό ως μοχλό πίεσης για ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Δεν θα τοποθετηθούμε κατά πόσο είναι δίκαια τα αιτήματα των εργαζομένων, ωστόσο, σε περίπτωση που πραγματοποιούσαν την απεργία θα ήταν απαράδεκτο να κρατούν τους πολίτες και την οικονομία της χώρας όμηρους γιατί έχουν την δύναμη. Δηλαδή, επειδή βρίσκονται σε θέση ισχύος, θα χρησιμοποιούσαν τον ηλεκτρισμό για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους. Και σωστά και δίκαια να είναι τα αιτήματα τους, με αυτή την στάση που θα τηρούσαν θα έχαναν το δίκαιο τους. Θα έστρεφαν την κοινή γνώμη εναντίον τους, καθώς δεν μπορεί οποιοσδήποτε όποτε του καπνίσει να αποστερεί από τους πολίτες μια από τις βασικότερες υπηρεσίες που παρέχει το κράτος, που είναι η ηλεκτρική ενέργεια.

Τέτοιες συμπεριφορές οδηγούν στην ανάγκη για ρύθμιση του δικαιώματος των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες. Παρόλο που το Σύνταγμα αναγνωρίζει το δικαίωμα της απεργίας, ωστόσο, διευκρινίζει πως οι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στις ουσιώδεις υπηρεσίες για την ομαλή διαβίωση τους. Κάτι το οποίο δεν θα είχαν, καθώς λόγω της απεργίας θα σημειώνονταν διακοπές ηλεκτρισμού. Οι εργοδοτικές οργανώσεις έχουν τονίσει πολλές φορές την ανάγκη για ρύθμιση του δικαιώματος της απεργίας στις ουσιώδεις υπηρεσίες. Είχαν καταγγείλει πως σε ουσιώδεις υπηρεσίες οι συνδικαλιστές παραβιάζουν τα συμφωνηθέντα, τόσο του Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων, όσο και της Συμφωνίας για τη Διαδικασία Επίλυσης Εργατικών Διαφορών σε Ουσιώδεις Υπηρεσίες, που είχε υπογραφεί πριν από δεκαετίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων.

Η συμφωνία προβλέπει την εξάντληση του κοινωνικού διαλόγου και την παραπομπή μιας διαφοράς στην Επιτροπή Διαιτησίας. Υπενθυμίζεται πως το 2012, όταν είχαν παραλύσει τα αεροδρόμια εξαιτίας της απεργίας των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, η Βουλή είχε εγκρίνει νομοσχέδιο υπό τη μορφή του κατεπείγοντος, με το οποίο ρυθμίζονται οι απεργίες, για να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα της Δημοκρατίας. Παρόλο που η συνδικαλιστική πλευρά είναι κατά της νομοθετικής ρύθμισης, τέτοιες συμπεριφορές ωθούν την εκτελεστική εξουσία να ρυθμίσει διά νόμου τις απεργίες. Και αυτό για να προλάβει τις επιπτώσεις που πιθανόν να προκύψουν σε παρόμοιες καταστάσεις. Σήμερα είναι οι εργαζόμενοι της ΑΗΚ, αύριο πιθανόν να είναι οι εργαζόμενοι στα αεροδρόμια και στα νοσοκομεία.