Αξιότιμε κ. Μιχαηλίδη, στο φύλλο του Φιλελευθέρου του Σαββάτου 26/11/2022 δημοσιεύσατε άρθρο σας με τίτλο «Άκου μέτωπο για ανατροπή του εκλογικού αποτελέσματος» στο οποίο ασκείτε κριτική στην άποψη που διατύπωσα δημόσια για την ανάγκη συγκρότησης συμμαχίας για τις προεδρικές εκλογές του 2023 όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που έμπρακτα και αποδεδειγμένα πιστεύουν στη λύση της Ομοσπονδίας. Επειδή θεωρώ ότι υπάρχουν σημαντικές αστοχίες στις τοποθετήσεις σας θα μου επιτρέψετε, χάριν του δημοκρατικού διαλόγου, να καταθέσω τα απαντητικά μου σχόλια στις θέσεις που διατυπώσατε.

Ατυχώς κατά τη γνώμη μου υποστηρίζετε ότι με την τοποθέτηση μου επιχειρώ να «ανατρέψω» το εκλογικό αποτέλεσμα. Θεωρώ χρήσιμο να σας επισημάνω ότι το εκλογικό αποτέλεσμα θα προκύψει τον ερχόμενο Φεβρουάριο. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο μίλησα στην επιστολή μου σε όσους πιστεύουν στη λύση της ομοσπονδίας για «την ανατροπή του δυσοίωνου εκλογικού αποτελέσματος όπως αυτό καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις». Δυσοίωνο αποτέλεσμα είναι αυτό που προοπτικά δεν αφήνει περιθώρια, για θετικές εξελίξεις. Τον ερχόμενο Φεβρουάριο λοιπόν θα αποφανθεί ο κυρίαρχος λαός και μόνο τότε θα έχουμε το αποτέλεσμα. Για την ώρα έχουμε προβλέψεις και δημοσκοπικές εκτιμήσεις τις οποίες διεκδικώ να έχω αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα να επιχειρώ να διαφοροποιήσω. Αυτή η αμφισβήτηση, δεν είναι άραγε η ουσία της δημοκρατίας;  

Σε άλλο σημείο του ίδιου σημειώματος αναφέρετε, αγαπητέ κ. Μιχαηλίδη ότι οι θέσεις που διατυπώνει ο κ. Χριστοδουλίδης είναι θέσεις υπέρ της ΔΔΟ και «της συμφωνημένης βάσης λύσης του Κυπριακού», και ότι η ρητορική μου δείχνει ασέβεια προς το εκλογικό σώμα. Είμαι βέβαιος ότι οι αναγνώστες σας είναι σε θέση να εκτιμήσουν κατά πόσο ο κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, παρά τα όσα ετεροχρονισμένα υποστηρίζει, πιστεύει ειλικρινά στη λύση του συμβιβασμού που περιέχεται στην ιδέα της ΔΔΟ. Η θητεία του στο ΥΠΕΞ καθώς και η στάση του στο Κραν Μοντανά, τόσο αυτού όσο και του τότε ΥΠΕΞ της Ελλάδας του κ. Νίκου Κοτσιά μαρτυρούν τη διαφορετική προσέγγιση τους στο μεγάλο μας πρόβλημα. Και είναι άραγε τυχαίο το γεγονός ότι τον κ. Χριστοδουλίδη πλαισιώνουν και υποστηρίζουν πολιτικά σχήματα όπως το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ καθώς και προσωπικότητες της πολιτικής μας ζωής όπως η κ. Ελένη Θεοχάρους και ο κ. Ανδρέας Θεμιστοκλέους που διαχρονικά υπήρξαν ασυνθυκολόγητα πολέμιοι κάθε ιδέας συμβιβασμού στο Κυπριακό; Παρέλειψα να αναφέρω την ΔΗΠΑ της οποίας τα κίνητρα για υποστήριξη του κ. Χριστοδουλίδη παραμένουν για μένα νεφελώδη και ακατανόητα. 

Σε άλλο σημείο του άρθρου σας θέσατε το ερώτημα ποιο όραμα συνδέει τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ καθώς και τους υπόλοιπους που υποστηρίζουμε την ιδέα της πορείας στις εκλογές με κοινό υποψήφιο που να πιστεύει και να είναι έτοιμος να αγωνιστεί για την Ομοσπονδιακή λύση του πολιτικού μας προβλήματος. Δεν μου διαφεύγουν οι ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις πιο πάνω δυνάμεις και προσωπικότητες. Αυτό που υποστηρίζω ωστόσο είναι ότι οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζούμε, αυτό που βιώνουμε ως «ελεύθεροι πολιορκημένοι» από το 1974, η πρωτοφανής επιθετικότητα που τελευταία χαρακτηρίζει την γείτονα Τουρκία και κυρίως η ψηλαφητή προοπτική να οριστικοποιηθεί αρχικά η διχοτόμηση και να χαθεί στη συνέχεια ολοκληρωτικά η πατρίδα μας δικαιολογούν, προσωπικά πιστεύω πως υπαγορεύουν, προσωρινά τουλάχιστον την παράκαμψη αυτών των διαφορών και προσήλωση στον κοινό στόχο της λύτρωσης της πατρίδας από την Τουρκική απειλή. Αυτή κατά την άποψη μου θα ‘πρεπε να είναι η στάση όλων μας απέναντι στον κίνδυνο αφανισμού του συνόλου του κυπριακού λαού από την ευλογημένη γη μας.

Ένα τελευταίο σημείο, στο οποίο με χαρά διαπιστώνω ότι συμπίπτουμε, είναι η εισήγηση σας όπως συστήσουμε μέτωπο για αντιμετώπιση της τουρκικής αδιαλλαξίας και απειλής. Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η πρόταση σας, γι’ αυτό άλλωστε από την αρχή της προσπάθειας μου μένω αφενός μεν αμετακίνητος στην ανάγκη αυστηρής προσήλωσης στην ειρηνική διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού στη συμφωνημένη και διεθνώς υποστηριζόμενη βάση της ομοσπονδίας, ενώ παράλληλα υποστηρίζω την με κάθε τρόπο ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης της Κύπρου στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής μας συμμετοχής. Οι πιο πάνω στόχοι επιτυγχάνονται καλύτερα κατά την άποψή μου, αγαπητέ κ. Μιχαηλίδη, με τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συλλογικής ευθύνης, μιας κυβέρνησης ευρύτατης κατά το δυνατόν αποδοχής. Ένα τέτοιο κυβερνητικό σχήμα θα είχε στις σημερινές συνθήκες καλύτερες πιθανότητες να οδηγήσει τη χώρα σε ευτυχέστερες μέρες παρά η οποιαδήποτε κομματική κυβέρνηση μπορούσε να προκύψει από τις εκλογές.

*Υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας