Στον φωτισμένο κόσμο της αρχαίας Αθήνας δεν υπήρχε πολίτης που να μη συμμετάσχει μια έστω φορά στη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων. Διότι οι βουλευτές εκλέγονταν με κλήρο. Η πόλη τοποθετούσε τα ονόματα των πολιτών της στην κάλπη και κατά τη μέρα της εκλογής ο εντεταλμένος τραβούσε 50 κλήρους που θα στελέχωναν το κοινοβούλιο για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κι εκείνοι, πάλι με κλήρο, ψήφιζαν τον «επιστάτη των πρυτάνεων» με θητεία μονοήμερη. Ήταν ο άρχων της πόλεως. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, κάθε Αθηναίος μπορούσε να εκτελέσει καθήκοντα πρώτου πολίτη, μια φορά έστω στη ζωή του. Νοείται ότι το σώμα περιελάμβανε κάθε φορά 500 βουλευτές. Βέβαια, υπήρχαν και οι εκλελεγμένοι 10 στρατηγοί μονοήμερης υπηρεσίας που στρατηγούσαν πάλι μια μέρα. Ιστορείται μια εξαίρεση, εκείνη του Μιλτιάδη το 490 π.χ., στον χρόνο των περσικών εισβολών. Οι 9 στρατηγοί παραχώρησαν τη μέρα τους στον Μιλτιάδη και οι Αθηναίοι εξέλεξαν στρατηγό τον Μιλτιάδη που στρατήγησε στη μάχη του Μαραθώνα την 13η Αυγούστου 490 π.Χ.
Ήταν φυσικό ανάμεσα στους βουλευτές να συγκαταλέγονται και φωτισμένοι και μη. Και οι μεν πρώτοι ήταν σεβαστοί και επανεκλέγονταν αλλά υπήρχαν και οι άλλοι που υφίσταντο δριμεία κριτική. Ο Αριστοφάνης, για παράδειγμα έκρινε τον Κλέωνα άσχετο και χυδαίο. Δεν τον άφηνε σε χλωρό κλαρί. Αντίθετα ο Περικλής, αν και εκλεγόμενος κατ ΄επανάληψη, δεν απέφευγε τη σκληρή κριτική επίθεση. Χαρακτηριστικό ήταν που μια φορά αντέδρασε από το βήμα και απευθυνόμενος στους αντιπάλους του τους ρώτησε: Με κατηγορείται για όσα δεν έκαμα αλλά παραλείπετε για εκείνα που έκανα για την πόλη μας. Και μιλούσε στον ίσκιο της Ακρόπολης, το θαύμα του «χρυσού Ε΄ αιώνα». Και απευθυνόταν σε πολίτες που ο Αισχύλος χαρακτήρισε ανθρώπους που δεν «λογιούνταν δούλοι ούτε εξαγοράζονταν». (Δήλωση του Πέρση στρατηγού Τριτανταίχμη στη βασίλισσα μάνα του Ξέρξη, μετά τις συντριβές στον Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα. Κι άλλη φορά όταν τον κατηγορούσαν ότι είχε γυναίκα που διετέλεσε εταίρα, απάντησε αποστομωτικά στους επικριτές: Υπολογήστε σε ποια θέση θα ήταν οι γυναίκες, οι αδελφές κι οι κόρες σας, αν δεν υπήρχαν οι εταίρες…
Και στη δική μας Βουλή υπήρχαν από τη γένεση της κουτσοδημοκρατίας μας και φωτισμένοι και αφώτιστοι. Οι παλιοί δημοσιογράφοι θυμόμαστε τον γραφικό βουλευτή που το έριχνε στον ύπνο κι όταν του φώναζαν να πάρει θέση «συμφωνούσε με τον προλαλήσαντα»! Αλλά πέρασαν οι δεκαετίες, κι έλαμψαν στην πολυχρονεμένη Βουλή μας διάσημοι αντιπρόσωποι του λαού και από τις δύο κατηγορίες. Και ευφυείς και ηλίθιοι, όταν η πατρίδα χρειαζόταν μόνο τους πρώτους. Ενέσκηψαν τραγωδίες πολύχρονες, όπως η κατοχή της Τουρκίας που δοκιμάζει την πολύπαθη πατρίδα 48 τώρα χρόνια. Και τώρα ακόμα που ανήλθε στην προεδρία της Βουλής ευφυεστάτη προσωπικότητα, η κ. Αννίτα Δημητρίου, δεν αναφύονται στον πολιτικό λόγο αναγκαία ζητήματα, άμεσα συνδεόμενα με τη μοίρα του κόσμου μας; Και τούτο θεωρείται, και δικαίως, πρόβλημα παρατεινόμενο όπως την εισβολή και την κατοχή. Ο κοινός νους αντιλαμβάνεται την απειλή που διατρέχει η Κύπρος. Η Τουρκιά βρίζει και εκβιάζει με επέκταση της κατοχής. Οι ιστορικές διαπιστώσεις καθιστούν βεβαία την επερχόμενη πολεμική καταστροφή. Με τους θανάτους, τους βιασμούς, τις καταληστεύσεις, τις ατιμίες, τις υποδουλώσεις, τους εξευτελισμούς και όσα συνεπάγονται οι βουλιμίες του εχθρού. Και όμως οι νουνεχείς από τους βουλευτές δεν υψώνουν τη φωνή της υπερτάτης ανάγκης που αναγνωρίζει και ο απλούστερος των πολιτών.
Δεν εγείρεται ένας από τους αντιπροσώπους να απαιτήσει πολεμική προετοιμασία. Και όλοι έμαθαν πια τα «Ραφάλ», τα «Ε35» και τα πολεμικά αεροπλάνα που παροπλίζει η Ελλάδα. Έμαθαν και τις «φρεγάτες», τις «κορβέτες», τους πυραύλους που σχίζουν τους ουρανούς και αυλακώνουν τους γιαλούς μας. Και δεν ακούμε έναν από τους ευφυείς να πεταχτούν στα καμπαναριά, να χτυπήσουν τις καμπάνες και να φωνάξουν με στεντώρειες κραυγές τις ανάγκες πολεμικής προετοιμασίας. Για την προστασία των παιδιών μας, τη διαφύλαξη των γυναικών μας, τη σωτηρία των γερόντων πατέρων, την τιμή και την ελευθερία της Κύπρου μας. Χειροκροτούν τη μητέρα πατρίδα που εξοπλίζεται και δεν φωνάζει ένας να μας αποστείλει, η Ελλάδα, μάνα μας είναι, ένα σμήνος «ΜΙΡΑΖ» από τα παροπλιζόμενα, για την τιμή των όπλων, ούτε μια φρεγάτα. Αν μη τι άλλο σαν αποζημίωση για το καταραμένο πραξικόπημα που άνοιξε την μπουκαπόρτα στον Τούρκο επιδρομέα… Ούτε σκέφτεται κανείς αν αντί για δρόμους και λεωφόρους εκατομμυρίων, αγόραζαν οι σοφοί πολιτικοί μας τα αναγκαία για την ύπαρξή μας σύγχρονα όπλα, σε αντιμετώπιση του εχθρού που προειδοποιεί πως θα μας έρθει νύχτα να μας καθαρίσει! Όπως τους ερωτευμένους τροβαδούρους της Πλάκας που κινούσαν νύχτα με τις κιθάρες τους για τα μπαλκόνια των αγαπημένων να τις προσελκύσουν στο αμυδρό ρομαντικό σκοτάδι της Αθήνας.
Αφού, λοιπόν, υπάρχει Βουλή και διαθέτει πρόεδρο αναγνωρισμένης νοημοσύνης και μάλιστα ρητορική, ας ξεφύγει από την παλιά αθηναϊκή σιωπή και ας σπάσει την πολιτική βουβαμάρα που δεν φαίνεται να την πολυνιάζει, για τους κινδύνους που ουρλιάζουν με ακονισμένες τις αιμοσταγείς χαντζάρες για καθάρισμα όσων του ξέφυγαν το ’74… Οι φωτισμένοι της πολυχρονεμένης έχουν τον λόγο. Γιατί θα ξανάρθουν εκλογές…
*Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών.
