Ώστε ήταν τόσο απλό τελικά; Μια συνάντηση του Προέδρου με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη ήταν αρκετή ώστε να διαλύσει όλες τις σκιές γύρω από την προκλητική διαδικασία επιλογής και διορισμού συμβούλων και συνεργατών του Προέδρου και των υπουργών του. Άμεση σύνταξη νομοσχεδίου στα πρότυπα του νόμου που καλύπτει τον διορισμό κοινοβουλευτικών συνεργατών. Μάλιστα, ο κ. Χριστοδουλίδης εξέφρασε τη βούληση να προχωρήσει από τώρα, πριν ψηφιστεί ένα τέτοιο νομοσχέδιο, σε έλεγχο κατά πόσο οι σύμβουλοι και οι συνεργάτες, που έχουν ήδη επιλεγεί, πληρούν τα κριτήρια. Τόσο δύσκολο ήταν δηλαδή, να σήκωναν το τηλέφωνο και να ρωτούσαν: «Κύριε Οδυσσέα, πες μας, αν προχωρήσουμε στην πρόσληψη των τάδε συνεργατών, για τα τάδε καθήκοντα, με τις τάδε αμοιβές θα βρεθούμε στα αχνάρια του Οδυσσέα (του μυθικού όχι του Ελεγκτή) ανάμεσα στη Σκύλα και την Χάρυβδη;».
Από τη μια η γκάφα με τον διάδοχο του Κουμή στην ΕΔΥ και τα αμφισβητούμενα πτυχία, από την άλλη η περιπετειώδης απόσπαση της κ. Κωμοδρόμου από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, το πρόβλημα με τον διορισμό της κ. Ραουνά και ο γελοίος χειρισμός με την 19χρονη στο υφυπουργείο Τουρισμού έκαναν τις πρώτες 70 ημέρες της νέας Κυβέρνησης εφιαλτικές. Κάτι σκέψεις που είχε το Προεδρικό για παρουσίαση του έργου των πρώτων 100 ημερών καλύτερα να εγκαταλειφθούν…
Πλέον, είναι ηλίου φαεινότερο. Το Προεδρικό είναι γυμνό. Η πολιτική εμπειρία εντός αυτού από το σύνολο όσων έχει μαζέψει γύρω του ο νέος Πρόεδρος είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Είναι προφανές ότι ο κ. Χριστοδουλίδης μάζεψε γύρω του ανθρώπους που θεωρεί ότι δύναται να τους εμπιστευθεί με κλειστά μάτια. Έτσι ώστε να αποφύγει γκάφες όπως αυτές τις οποίες αντιμετώπισε προεκλογικά. Με κλεμμένη ομιλία ή με διαρροή μηνυμάτων από Μανώληδες και άλλες. Ξέχασε, ωστόσο, πως η διακυβέρνηση μιας χώρας δεν έχει καμία σχέση με το χειρισμό ενός απλού πολιτικού γραφείου σε προεκλογική περίοδο. Ξέχασε ότι πλέον, θα υφίσταται καθημερινά έλεγχο και κριτική για κάθε ενέργεια και κάθε απόφαση.
Μια συνάντηση χθες με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη ήταν αρκετή για να δώσει λύσεις σε όλα τα προβλήματα τα οποία παρουσιάστηκαν σε διάφορους διορισμούς και προσλήψεις. Η λύση, όπως προαναφέραμε, ήταν τόσο απλή. Νομοσχέδιο στα πρότυπα του νόμου βάσει του οποίου γίνεται η πρόσληψη των κοινοβουλευτικών συνεργατών. Μεταξύ άλλων κριτηρίων προβλέπεται να έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους, να κατέχουν αναγνωρισμένο τίτλο πανεπιστημιακών σπουδών, να μην έχουν συγγένεια με τον αξιωματούχο στον οποίο θα διοριστούν και να μην έχουν απολυθεί για πειθαρχικά παραπτώματα από το δημόσιο.
Μια φόρμουλα, που ευδιάκριτα παραπέμπει στην αρχή της αξιοκρατίας. Για να ακολουθούσαν, όμως, αυτή την φόρμουλα εξαρχής ο Πρόεδρος και οι υπουργοί του, έπρεπε στο μυαλό τους να βρίσκεται βαθιά ριζωμένη η απαραβίαστη αρχή της αξιοκρατίας. Η οποία δεν προσφέρεται προς ικανοποίηση ημετέρων ή προς εξόφληση προεκλογικών οφειλών. Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο έως και αδύνατο στην άλλοτε «νήσο των αγίων», η οποία μετεξελίχθηκε σε «νήσο των αγρίων».
Από τη μια, λοιπόν, η έλλειψη εμπιστοσύνης έχει αφήσει το Προεδρικό γυμνό από εμπειρία πολιτικής διαχείρισης, τουλάχιστον επί του παρόντος. Από την άλλη, οι γκάφες διαδέχονται η μια την άλλη με ρυθμό μαζικής πτώσης μετεωριτών.
Ας πράξει, επομένως, το πιο εύκολο και πιο ανώδυνο. Ας κρατήσει κοντά του τον Οδυσσέα (Μιχαηλίδη) έτσι ώστε να αποφύγει κάθε «οδύσσεια». Διαφορετικά, τον βλέπω σύντομα να γίνεται έρμαιο Λαιστρυγόνων και Κυκλώπων!
ΥΓ: ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΜΗ;
Πώς να αποφύγουμε τον πειρασμό; Μετά από τη χθεσινή εξέλιξη στη συνάντηση Χριστοδουλίδη-Οδυσσέα, τι έχει άραγε να πει ο υφυπουργός Τουρισμού; Άδειασμα κανονικό λέγεται κύριε Κουμή, που με περισπούδαστο υφάκι αράδιαζες χθες ένα σωρό αρλούμπες! Και ούτε καν μια απολογία…
