H ΠΕΟ επιφύλαξε για σήμερα την απόφασή της επί της πρότασης του υπουργού Εργασίας για ανανέωση της μεταβατικής συμφωνίας για την ΑΤΑ μέχρι τον Ιούνιο του 2025, αλλά οι πληροφορίες λένε πως δεν αναμένεται κάποια δυσάρεστη έκπληξη. Σε συνέχεια των χθεσινών αποφάσεων των άλλων συντεχνιών να αποδεχθούν την πρόταση, το πιθανότερο είναι να ανακοινώσει το ίδιο σήμερα και η ΠΕΟ.
Η συμφωνία, εφόσον οριστικοποιηθεί, είναι μια ικανοποιητική εξέλιξη για τις συντεχνίες και τους εργαζόμενους που θα επωφεληθούν. Ωστόσο, πρέπει να θεωρείται καλοδεχούμενη και από τους εργαζόμενους που δεν λαμβάνουν ΑΤΑ, καθώς η διατήρηση του θεσμού, παρά τον πόλεμο που δέχεται από τις εργοδοτικές οργανώσεις, είναι ο μόνος τρόπος να παραμείνουν ζωντανές οι ελπίδες για επέκταση της παραχώρησης της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής και σε άλλους δικαιούχους, ει δυνατόν όλους.
Δεν γνωρίζουμε ποιον προγραμματισμό έχει στο μυαλό του ο υπουργός Εργασίας. Θα κλείσει ο φάκελος ΑΤΑ και θα ξανανοίξει το 2025 για να ξεκινήσει ο διάλογος για τη μόνιμη λύση που προβλέπει η πρόταση που υιοθετείται σήμερα; Μήπως θα καταφέρουν πάλι οι κοινωνικοί εταίροι και η Κυβέρνηση να αφήσουν τον χρόνο να κυλήσει ανεκμετάλλευτος και να τρέχουν λίγο πριν την εκπνοή της νέας μεταβατικής συμφωνίας, με πιθανό σενάριο να αρκεστούν πάλι σε μια… νέα μεταβατική συμφωνία, που δεν θα ικανοποιεί κανένα και πρωτίστως δεν θα εξυπηρετεί τις χιλιάδες εργαζόμενους που θα κουβαλούν τα επόμενα χρόνια τα βάρη του πληθωρισμού -τα οποία μόνο φορτώνονται, ποτέ δεν απομακρύνονται- χωρίς την παραμικρή αποκατάσταση μισθού;
Ο σημερινός υπουργός Εργασίας έδειξε να έχει ευαισθησίες. Προφανώς έχει υπόψη του πως και οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες έχουν κρατήσει σημειώσεις για τη δέσμευσή του να ετοιμάσει ένα πακέτο κινήτρων, ώστε, μαζί με την πολιτική πίεση που πρέπει να ασκήσει η Κυβέρνηση, περισσότεροι εργοδότες να κρίνουν συμφέρουσα την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων με τους εργοδοτούμενούς τους και να εγκαταλείψουν την στείρα πολιτική της επιβολής προσωπικών συμβολαίων, μέσω των οποίων γιγαντώθηκε η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, κάτι που επισήμανε και ο υπουργός.
Οι συλλογικές συμβάσεις δεν είναι μόνο ΑΤΑ, είναι αρκετά άλλα δικαιώματα, γι’ αυτό θα αναμένουμε την οριστικοποίηση το ταχύτερο του πακέτου κινήτρων και τη δημοσιοποίησή του. Το 2025 είναι πολύ μακριά. Προφανώς και δεν θα δίνει λεφτά το κράτος στους εργοδότες, για να τα δίνουν αυτοί πίσω ως ΑΤΑ στους εργαζόμενους. Με μια διαφορετική ανάγνωση, αυτό που αναμένουμε να αποφασίσει η Κυβέρνηση είναι αντικίνητρα σε όσους απορρίπτουν κάθε συζήτηση για συλλογικές συμβάσεις. Να έχει κόστος γι’ αυτούς η άρνηση του δικαιώματος της συλλογικής διαπραγμάτευσης και της εκπροσώπησης από συντεχνία.
Εν αναμονή του ανοίγματος αυτού του μεγάλου κεφαλαίου στις εργασιακές σχέσεις και παράλληλα με τη συζήτηση που θα διεξαχθεί, οι κοινωνικοί εταίροι και ο υπουργός δεν θα πρέπει να φοβηθούν έναν ανοικτό διάλογο για την «ΑΤΑ για όλους». Η προεκλογική πρόταση που είχε θέσει στο τραπέζι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης για σύνδεση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής με τον διάμεσο μισθό, με τρόπο ώστε η πλήρης αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης να αφορά πρωτίστως τους χαμηλόμισθους και να μειώνεται αναλογικά όσο ανεβαίνει κανείς τη μισθολογική κλίμακα, θα πρέπει να συζητηθεί. Αν μη τι άλλο. Διότι ναι, άλλο μέρος του μισθού του δαπανά ένας χαμηλόμισθος για τη συντήρηση της οικογένειάς του (ποσοστό που επείγει να αποκαθίσταται για όλους, σε περιόδους πληθωρισμού) και άλλο ένας καλά ή ψηλά αμειβόμενος.
Τώρα είναι η ώρα και για τους εργοδοτικούς συνδέσμους να παρουσιάσουν επιτέλους τις σύγχρονες και δίκαιες προτάσεις που διαφημίζουν για χρόνια, χωρίς να τις παρουσιάζουν σε κανένα. Όχι βέβαια για κατάργηση της ΑΤΑ, αφού χωρίς τη συγκατάθεση των συντεχνιών δεν μπορεί να αλλάξει η μεταβατική συμφωνία που θα υπογραφεί σήμερα – αύριο και, χωρίς συμφωνημένη αλλαγή αυτής της συμφωνίας, το 66,7%, έστω για όσους επωφελούνται, δεν μπορεί να ανατραπεί χωρίς να εκτεθούν οι εργοδότες για αθέτηση υπογραφής.
