Συνηθίζεται οι καλές ειδήσεις να μην τυγχάνουν μεγάλης προβολής, είτε γιατί δεν πουλάνε είτε γιατί η επικαιρότητα, την οποία κυνηγάνε οι δημοσιογράφοι, δεν είναι ευχάριστη. Συνήθως τουλάχιστον. Ως εκ τούτου, τα όσα ανακοινώθηκαν τις προάλλες από την υφυπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας Μαριλένα Ευαγγέλου για πιλοτική εφαρμογή του θεσμού του κοινωνικού λειτουργού της γειτονιάς -θεσμού για τον οποίο θυμάμαι έγραφε και μίλαγε με δόση ενθουσιασμού η πρώην συγκάτοικος μου στο γραφείο, Κάτια Σάββα, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ευημερίας- δεν έτυχαν της κάλυψης που πιθανότατα θα τους άξιζε. Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας πέρασαν σε νέα εποχή, με την ίδρυση του Υφυπουργείου Πρόνοιας και επιτέλους βλέπουμε έστω και πιλοτικά τον σχεδιασμό σταδιακά να υλοποιείται.
Αρχικά στους Δήμους Λάρνακας, Λεμεσού, Πάφου και Παραλιμνίου, στις κοινότητες ορεινών περιοχών Παλαιχωρίου, Ευρύχου/Σολέας και Πέρα Πεδί/Φοινί, καθώς και στον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, πιλοτικά και για έξι μήνες. Στόχος, όπως ανέφερε η κ. Ευαγγέλου, είναι, κατόπιν αξιολόγησης του προγράμματος, η παγκύπρια επέκτασή του. Δεν ξέρω εάν η αξιολόγηση θα ανάψει το πράσινο για επέκταση του θεσμού, φρονώ όμως πως ένα σύνδεσμος, ένας κοινωνικός λειτουργός ως αποδέκτης παραπόνων και συστάσεων για φροντίδα ή για προβλήματα εντός της κοινότητας, είναι τουλάχιστον αναγκαίος. Τόσο για αντιμετώπιση, όσο και για πρόληψη προβλημάτων.
Η δε συνεργασία και η εμπλοκή των τοπικών Αρχών, που επιδιώκεται μέσω του θεσμού, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μερική διοικητική αποκέντρωση και λιγότερη γραφειοκρατία για παροχή βοήθειας σε ευάλωτες ομάδες, για εντοπισμό προβληματικών καταστάσεων και ενδεχομένως για μια πιο υγιή κοινωνία. Η υφυπουργός, μιλώντας για τη συγκεκριμένη δράση, κατέγραψε στόχους και πεποιθήσεις και τη βεβαιότητα ότι μέσω της δράσης αυτής ο πολίτης εξυπηρετείται ταχύτερα, αποτελεσματικότερα και πιο ποιοτικά. Στόχος, όπως είπε, είναι το κράτος πρόνοιας να καταστεί πιο ανθρωποκεντρικό, με ενσυναίσθηση, μειώνοντας την απόσταση από τον πολίτη, κάτι που εμπεριέχεται στο πρόγραμμα διακυβέρνησης του νέου Προέδρου.
Ανεβάζοντας δε, τον πήχη ψηλά, συμπλήρωσε πως η παροχή προσβάσιμων, προσιτών, φιλικών και εξατομικευμένων κοινωνικών υπηρεσιών, στο πλαίσιο πάντοτε μιας αγαστής και αναβαθμισμένης συνεργασίας με όλους, είναι εκ των ων ουκ άνευ για την αντιμετώπιση των διαφόρων κοινωνικών ζητημάτων και τη σφαιρική κάλυψη των αναγκών της κάθε οικογένειας, του κάθε πολίτη, προσθέτοντας πως επίκεντρο της προσπάθειας αυτής, στην οποία όλοι επενδύουμε, είναι ο άνθρωπος και στόχος η ευημερία του.
Δεν παρέλειψε να αναδείξει και τον ρόλο των δήμων και των κοινοτήτων για τη λειτουργία του θεσμού. «Είναι κοινά αποδεκτό, άλλωστε, ότι οι τοπικές Αρχές, ως οι πλησιέστερες Αρχές προς τον πολίτη, μπορούν να διερευνούν αμεσότερα και να αναδεικνύουν αποτελεσματικότερα τις ανάγκες και τις ευαισθησίες της κοινότητας τους», ανέφερε, καλώντας και ζητώντας τη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αλλά και η συνεργασία των πολιτών εικάζουμε πως είναι σημαντική. Οι οποίοι, ως μέρος της κοινωνίας, έχουν τη δική τους ευθύνη στον τομέα της πρόληψης, όταν κρίνουν ή υποψιάζονται κοινωνικά ζητήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης.
Το ίδιο φυσικά και οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Είναι γι’ αυτό που ο κοινωνικός λειτουργός της γειτονιάς μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο για περισσότερη αλληλεγγύη, για πρόληψη και για αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων. Δεν ξέρω εάν είναι όντως αυτό το φάρμακο που χρειάζεται η κοινωνία για να γίνει ακόμα πιο ανθρώπινη και ευημερούσα ή αυτό που χρειάζεται η Πολιτεία για να μην καλείται εκ των υστέρων να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις, ωστόσο αξίζει και πρέπει να δοκιμαστεί. Και όταν θα γίνει η αξιολόγησή του, όλοι θα πρέπει να λογοδοτήσουν σε περίπτωση που δεν βοηθήσει ο θεσμός. Η Κυβέρνηση, οι τοπικές Αρχές αλλά και οι πολίτες.
