Το μάτι εύκολα πέφτει στην είδηση. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών μέχρι το τέλος Ιουλίου οι ποσότητες που κατασχέθηκαν για φέτος ξεπέρασαν εκείνες της περσινής χρονιάς. Κάτι που αφορά όλα τα είδη ναρκωτικών. Και όλα αυτά παρά τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται στην καταπολέμησή τους και παρά τις εκστρατείες διαφώτισης, που στόχο έχουν κυρίως τις νεότερες ηλικίες.
Την περασμένη Κυριακή ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας κάλεσε να τερματιστεί ο λεγόμενος πόλεμος κατά των ναρκωτικών, κάνοντας μάλιστα λόγο για μια παταγώδη αποτυχία. «Είναι καιρός να συμφωνήσουμε διεθνώς ότι ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών απέτυχε» είπε ο νέος ηγέτης μιας χώρας, που κατατάσσεται πρώτη παγκοσμίως στην παραγωγή κοκαΐνης.
Αρκετές άλλες χώρες φαίνεται πως το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό. Στην Κύπρο ακόμη όχι. Είναι καιρός αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε δυναμικά την κατάσταση, να αλλάξουμε στάση και κυρίως μυαλά. Και να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Το πιο σημαντικό είναι ότι κοινωνία, πολιτεία και αστυνομικές Αρχές πρέπει να εκπαιδευτούμε ξανά από την αρχή και να καταλάβουμε πως δεν είναι όλες οι ουσίες το ίδιο και πως το τσουβάλιασμά τους μόνο κακό κάνει. Δεν γίνεται να συγκρίνουμε την κάνναβη, ένα φυτό με θεραπευτικές και καταπραϋντικές ικανότητες με την ηρωίνη, για παράδειγμα.
Δεν γίνεται να μιλούμε για «φορτίο θανάτου» όταν εντοπίζονται μικροποσότητες κάνναβης, καθώς κάποιος που ξέρει σωστά θα απαντήσει, ότι είναι εξαιρετικά απίθανο κάποιος να χάσει τη ζωή του από τη συγκεκριμένη ουσία. Πώς να πειστεί ένας νεαρός να απέχει με το επιχείρημα ότι τα ναρκωτικά σκοτώνουν, όταν δεν ξέρουμε ποια ναρκωτικά σκοτώνουν και μιλούμε γενικά και αόριστα;
Όλα τα στοιχεία σε όλες τις χώρες δείχνουν πως οι στρατηγικές πολέμου κατά των ναρκωτικών είναι αποτυχημένες. Το μόνο που καταφέρνουν είναι δημόσιοι πόροι να κατασπαταλούνται (σύμφωνα με στοιχεία το κόστος παγκοσμίως ξεπέρασε το ένα τρισεκατομμύρια δολάρια) και να ενδυναμώνεται το έγκλημα και η παραοικονομία. Για αυτό και είναι καιρός τα ναρκωτικά να σταματήσουν να θεωρούνται αντικείμενο της ποινικής Δικαιοσύνης, αλλά της δημόσιας υγείας.
Επομένως, η πολιτική αντιμετώπισης πρέπει να αλλάξει. Η λύση είναι η αποποινικοποίηση ναρκωτικών όπως η κάνναβη και η αλλαγή προσέγγισης σε ό,τι αφορά τα σκληρά όπως η ηρωίνη, όπου το βάρος θα πέσει στη θεραπεία και όχι στην καταστολή. Το νομικό πλαίσιο πρέπει να αποσκοπεί στον έλεγχο, στη ρύθμιση της παραγωγής και της διανομής των ναρκωτικών, με τη θέσπιση σαφών όρων και κανόνων, που θα βάλουν τη χρήση τους σε ένα νέο πλαίσιο.
