Χωρίς άλλο, σ’ αυτόν τον δύσμοιρο τόπο που μας έλαχε να ζούμε, συμβαίνουν όλα του κόσμου τα στραβά και τα ανάποδα. Οι ένοχοι της κυπριακής τραγωδίας, που δεν είναι άλλοι από τους βάρβαρους Τούρκους της Ανατολίας, αυτούς που μετέτρεψαν το νησί μας σε κρανίου τόπο, φτάνουν στο σημείο, ποιος να το πίστευε, να παρουσιάζονται ως τα θύματα και, αντίθετα, χωρίς τσίπα ντροπής, να χαρακτηρίζουν ως θύτες τους Ελληνοκυπρίους, μολονότι αυτοί υπέστησαν τα πάνδεινα ως αποτέλεσμα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής τού 1974.
Ασφαλώς, η στάση των Τούρκων δεν πρέπει καθόλου να μας ξενίζει. Αυτοί έμαθαν, χωρίς να νιώθουν την παραμικρή τύψη, να κάνουν το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο. Έμαθαν ότι η τακτική αυτή, όσο αισχρή και αν είναι, αποφέρει κέρδη, προπάντων επειδή αυτοί αποτελούν την ισχυρή πλευρά, ενώ οι αντίπαλοί τους, ήτοι εμείς, την αδύνατη. Όμως, αυτό που πρέπει να μας ξενίζει περισσότερο είναι το γεγονός ότι ανάμεσά μας βρίσκονται αρκετοί, και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους οπαδούς της όποιας λύσης, λύση να ‘ναι και ό,τι να‘ναι, που καμώνονται τους προοδευτικούς, τους ρεαλιστές και τους εκσυγχρονιστές, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται μόνο για δοκησίσοφους, ανιστόρητους και αφελείς, που εθελοτυφλούν, αφού, προηγουμένως, υποστούν πλύση εγκεφάλου από τον εχθρό, και αποδέχονται, πλήρως ή εν μέρει, τα επιχειρήματα της τουρκικής προπαγάνδας. Έτσι συνήθισαν, έτσι ενεργούν!
Η αποδοχή τής εκ περιτροπής προεδρίας για την κεντρική κυβέρνηση της Κύπρου, σε περίπτωση καθιέρωσης του ομοσπονδιακού συστήματος διακυβέρνησης, είναι μια τρανή απόδειξη για την τακτική που ακολουθούν οι Τούρκοι και, ταυτόχρονα, για τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι δικοί μας οπαδοί τής όποιας λύσης. Μια εντελώς παράλογη απαίτηση, στο πέρασμα του χρόνου και ύστερα από πολλή επιμονή και υπομονή των Τούρκων, γίνεται τελικώς αποδεκτή και, κατεξοχήν, από τα δύο μεγάλα κόμματα αυτού του τόπου, ήτοι τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ.
Οι Τούρκοι απέκτησαν ειδικότητα στο θέμα των παράλογων απαιτήσεων. Στην αρχή, έγινε από αυτούς λόγος, γενικά, για την εκ περιτροπής προεδρία και, στη συνέχεια, προσδιορίστηκε σε τετραετή θητεία για τον Ελληνοκύπριο πρόεδρο και μονοετή για τον Τουρκοκύπριο, μια αναλογία που παραπέμπει σε πληθυσμιακά δεδομένα. Ασφαλώς, ανά το παγκόσμιο μια τέτοια διευθέτηση απορρίπτεται, γιατί επικρατεί η δημοκρατική αρχή «ένας άνθρωπος, μια ψήφος». Όμως, υπάρχει και συνέχεια στο αφήγημα. Αφού, σε αδρές γραμμές, έγινε αποδεκτή η εκ περιτροπής προεδρία, πολύ εύκολα η θητεία του δικού μας προέδρου μειώνεται στα τρία έτη και του Τουρκοκύπριου αυξάνεται στα δύο. Και, πάρα πέρα, καταλήγουμε σε διετή θητεία για τον Ελληνοκύπριο πρόεδρο και μονοετή για τον Τουρκοκύπριο. Ύστερα από αυτά, όλα καλά κι όλα ωραία, κι όποιον πάρει ο χάρος!
Εσύ, και με το δίκιο σου, διερωτάσαι. Πώς είναι δυνατόν μια τέτοια διευθέτηση να γίνεται δεκτή από το μεγάλο λαϊκό κόμμα, το ΑΚΕΛ, που η γλώσσα του βγάζει μαλλιά ότι, τάχα, πάνω απ’ όλα αγωνίζεται για το δίκαιο και τη δημοκρατία. Χωρίς άλλο, η αποδοχή τής εκ περιτροπής προεδρίας απέχει παρασάγγας τόσο από τη δικαιοσύνη όσο και από τη δημοκρατία. Σίγουρα, είναι αυτονόητο ότι στην πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις επιτρέπονται κάποιοι συμβιβασμοί, όμως η αποδοχή τής εκ περιτροπής προεδρίας ισοδυναμεί με πλήρη παράδοση της δικής μας πλευράς στον κατακτητή.
Ταυτόχρονα, σκέφτεσαι πώς είναι δυνατόν ο ΔΗΣΥ, ένα κόμμα που θέλει να εκπροσωπεί την εθνικόφρονα παράταξη και που, προηγουμένως, δεν επέτρεπε μύγα στο σπαθί του αναφορικά με νόθες λύσεις του Κυπριακού, να μη διατρανώνει την αντίθεσή του στην εκ περιτροπής προεδρία. Φαίνεται ότι ο καιρός έχει γυρίσματα! Και τι γυρίσματα!
Εκτός από αυτά, εσύ και πάλιν διερωτάσαι. Σε ποια άλλη χώρα με ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης εφαρμόζεται η εκ περιτροπής προεδρία. Ασφαλώς, η απάντηση είναι μία και μοναδική. Σε καμία! Η εκ περιτροπής προεδρία είναι τραντακτή απόδειξη εθελοδουλίας. Με την αποδοχή της προσφέρεις γη και ύδωρ στον εχθρό.
Στην Ισπανία, μια χώρα με ομόσπονδο σύστημα διακυβέρνησης, οι ψηφοφόροι των πολιτειών ή, αλλιώς, των κρατιδίων αναδεικνύουν με την ψήφο τους τις τοπικές κυβερνήσεις, όμως για την εκλογή της κεντρικής κυβέρνησης της χώρας μετέχουν όλοι οι Ισπανοί στη σχετική διαδικασία, και δικαίωμα υποψηφιότητας για το αξίωμα του προέδρου της Ισπανίας έχουν όλοι οι κάτοικοι της χώρας. Το ίδιο γίνεται και στις ΗΠΑ. Τον πρώην αφροαμερικανό πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, τον εξέλεξαν όλοι οι Αμερικανοί και όχι γιατί υπήρχε ειδική πρόνοια του αμερικανικού συντάγματος για ξεχωριστή εκλογή αφροαμερικανού.
Για εκ περιτροπές προεδρίες ούτε λόγος να γίνεται! Οι Ισπανοί, οι Αμερικανοί και οι κάτοικοι των άλλων ομόσπονδων κρατών δεν είναι γεννημένοι για τέτοια! Και εμείς, ραγιάδες δεν γινόμαστε ξανά, επειδή αυτό ζητούν οι Τούρκοι!
*Φιλόλογος
