Ο εσμός των μουεζίνηδων των Τουρκοπροσκυνημένων είχαν ξελαρυγγισθεί και ζητούσαν από τη δική μας πλευρά να προβεί σε χειρονομίες και να προσφέρει κίνητρα στους Τ/Κυπρίους για να προσέλθουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων προς συνέχιση των συνομιλιών.
Ευθύς ως λοιπόν τέτοια κίνητρα εξαγγέλθηκαν από δικής μας πλευράς πολύ πρόσφατα, άμεση υπήρξε η ανταπόκριση των Τούρκων.
Την επομένη άνδρες της κατοχικής δύναμης επέστρεψαν στις σχολές του Ριζοκαρπάσου όπου φοιτούσαν παιδιά Ε/Κυπρίων και κατέσχαν βιβλία της ιστορίας και άλλα έντυπα και τα κατέστρεψαν.
Δεν αναφερόμεθα σε λεπτομέρειες γιατί αυτές είναι γνωστές.
Αυτή λοιπόν υπήρξε η ανταπόκριση τους στις χειρονομίες μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την τουρκική εισβολή ζούσαν στην Καρπασία περί τις 20.000 Ελληνοκύπριοι. Ας μας πουν λοιπόν οι Τουρκοπροσκυνημένοι πόσοι απέμειναν σήμερα να ζουν υπό το κατοχικό καθεστώς και σε πόσες διώξεις και εξευτελισμούς υποβάλλονται.
Όταν οι Τούρκοι αξιούν «αναγνώριση δύο κρατών», «ισότιμη διεθνή αναγνώριση» και «ίσον καθεστώς» σε όλους τους τομείς, μόνον ως «κουβέντες του καφενείου» μπορούν να χαρακτηρισθούν τα όσα «διαπραγματεύοντο» μέχρι σήμερα και διά 50 χρόνια.
Η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, ο τερματισμός της κατοχής, η εγκατάλειψη των ούτω καλουμένων «εγγυητικών δικαιωμάτων» της Τουρκίας και άλλων δεν πρόκειται να την ανατρέψουν και να τερματίσουν ούτε στα 50 χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Η επίκληση αυτή σήμερον των αρχών του διεθνούς δικαίου των αποφάσεων και του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, οι διαμαρτυρίες μας προς τους διεθνείς οργανισμούς ουδέν αποτέλεσμα θα επιφέρουν.
«Δεν είναι εύκολες οι θύρες όταν η χρεία τες κουρταλή», λέει ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνο του προς την Ελευθερίαν».
Συνθήματα ακούονταν παλαιότερα ως «σύνορα μας η Κερύνεια», «Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους» και άλλα, δεν πρόκειται να ασχοληθώ διότι τα περί «απελευθέρωσης» και «επανένωσης» είναι πομφόλυγες και «έπεα πτερόεντα…», δηλαδή «λόγια του αέρα», όταν με τις ούτω καλούμενες οι συμφωνίες κορυφής (συμφωνίες υψηλού επιπέδου) απενεχοποίησαν την Τουρκία και το θέμα μας από πρόβλημα εισβολής και κατοχής το μετατρέψαμε σε «δικοινοτική διαφορά», που με την υποβολή χάρτου για το εδαφικό αποδεχθήκαμε και τη διχοτόμηση.
Δυστυχώς από κανένα δεν είμεθα πλέον πιστευτοί με τις συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις μας προς τους Τούρκους.
Τελευταία απόδειξη η ματαίωση της προσαγωγής ενώπιον της δικαιοσύνης Τ/Κύπριου δικηγόρου που κατηγόρησαν για σφετερισμό των Ε/Κυπριακών περιουσιών.
Αυτοί που χειρίστηκαν την υπόθεση, η μόνη υπηρεσία που θα προσφέρουν για να εξιλεωθούν είναι να αυτοκτονήσουν στην Πλατεία Ελευθερίας.
Ακόμα και ο τελευταίος ηλίθιος δεν πίστευε ότι αυτοί που χειρίστηκαν την υπόθεση να τον προσαγάγουν ενώπιον της δικαιοσύνης θα τολμούσαν να τον αθωώσουν, επιβραβεύοντας με αυτό τον τρόπο όλους τους σφετερισμούς των περιουσιών μας.
*Πρώην συνδικαλιστής
