Το πρόβλημα της Πράσινης Γραμμής που όλοι αποφεύγουν να συζητήσουν και θα έπρεπε τουλάχιστον να προβληματίζει ευρωβουλευτές και υποψηφίους.
Τα πιο κάτω παραθέτονται για σκοπούς ενημέρωσης και προβληματισμού και στην βάσει του σκεπτικού ότι «πρόβλημα το οποίο δεν συζητιέται παραμένει πρόβλημα με αρνητικές συνέπειες». Χωρίς άποψη και χωρίς χρώματα, τα πιο κάτω θεωρώ παρουσιάζουν αντικειμενικά το πρόβλημα από όλες τις πλευρές σκέψεις της κοινωνίας μας.
Με την δημιουργία του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής, οι δύο πλευρές έχουν τρόπο (πλαίσιο) να επικοινωνούν μεταξύ τους εμπορικά και φυσικά υπό την επίβλεψη των όρων που προνοεί ο ίδιος ο Κανονισμός.
Κάθε χρόνο η Κυπριακή Δημοκρατία αποστέλλει ετήσια έκθεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως προς τα αποτελέσματα της εφαρμογής των όσων αναφέρει ο εν λόγω Κανονισμός.
Ο ίδιος ο Κανονισμός προνοεί προσωρινή και άμεση παύση αυτού του είδους επικοινωνίας των δύο πλευρών σε περίπτωση που η Κυπριακή Δημοκρατία εντοπίσει κατάχρηση στην εφαρμογή της και αποσταθεροποίηση της οικονομίας της.
Τα προβλήματα που δημιουργεί η ύπαρξη της πράσινης γραμμής στη Κυπριακή Δημοκρατία είναι πολλά και διάφορα (έγκλημα, μεταναστευτικό, πολιτικό, ποινική δικαιοδοσία κ.α.) όμως το παρών σχόλιο επικεντρώνεται στο εμπορικό/οικονομικό πρόβλημα.
Σήμερα ζούμε σε μια κατάσταση όπου ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας νιώθει την ανάγκη και την οικονομική πίεση να μεταβεί στα κατεχόμενα για να εξασφαλίσει προϊόντα και υπηρεσίες που στην ελεύθερη περιοχή θεωρεί μη προσβάσιμες λόγω της ακρίβειας, συγκριτικά πάντα με την ευκολία και τις χαμηλές τιμές που εντοπίζει στα κατεχόμενα.
Την ίδια ώρα έχουμε τους επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που αντιδρούν λόγω της ανεξέλεγκτης οικονομικής ζημιάς που προκαλεί η πιο πάνω συμπεριφορά της κοινωνίας που έχει ως φυσικό επακόλουθο και αποτέλεσμα αυτή η μαζική αλλαγή στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών.
Η ίδια η πολιτεία (Κυπριακή Δημοκρατία) αδιαμφισβήτητα χάνει με την σειρά της την ευκαιρία να εισπράξει τους φόρους που θα εισέπραττε από τις επιχειρήσεις αφού υπάρχει μείωση στην κατανάλωση και άρα μείωση στην πώληση κ.ο.κ. Ζημιά στην πολιτεία επίσης προκαλεί και το γεγονός ότι παράνομα επιχειρήσεις προμηθεύονται πρώτες ύλες άλλα και έτοιμα προϊόντα από τις κατεχόμενες περιοχές τα οποία μετά χρησιμοποιούν ή μεταπωλούν στις ελεύθερες περιοχές χωρίς να έχουν δηλώσει και πληρώσει δασμούς και φόρους.
Πλέον η κοινωνία εφοδιάζεται από τα κατεχόμενα σχεδόν τα πάντα σε προϊόντα και υπηρεσίες. Καύσιμα για τα οχήματα, καύσιμα για το σπίτι, προϊόντα από υπεραγορές, αναλώσιμα, φαγώσιμα, πόσιμα, έπιπλα, είδη οικοδομής, ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά είδη ακόμα και επισκέψεις σε χώρους εστίασης. Για όλα τα πιο πάνω και άλλα πολλά όπως οδοντίατρους, γυμναστήρια, κομμωτήρια, αισθητικούς και άλλα, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας ικανοποιεί τις πιο πάνω του ανάγκες από τις κατεχόμενες περιοχές.
Στην πραγματικότητα ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης στις ελεύθερες περιοχές, εργοδοτεί άτομα στις δικές του επιχειρήσεις τα οποία άτομα μετά ξοδεύουν τον μισθό τους στις κατεχόμενες περιοχές σε επιχειρήσεις οι οποίες στην τελική μπορεί και να απειλούν την επάρκεια της ίδιας της επιχείρησης που τους εργοδοτεί.
Αυτό ουσιαστικά ίσως να σημαίνει ότι ο μισθός που λαμβάνει ένα άτομο δεν συνάδει με την ακρίβεια της ζωής στην περιοχή που ζει αυτός και η οικογένεια του, ή ότι, ο οποιοσδήποτε θέλει να εκμεταλλευτεί όλες τις ευκαιρίες που είναι προσβάσιμες σε αυτόν για δική του ευκολία και άνεση ή και τα δύο σενάρια μαζί για διαφορετικούς λόγους και σκοπούς.
Η κάθε μία από τις τρεις πιο πάνω απαντήσεις προϋποθέτει διαφορετικούς προβληματισμούς οι οποίοι θα πρέπει να τύχουν διαφορετικών χειρισμών και προσπαθειών όχι κατανάγκη για την απόλυτη εξαφάνιση/λύση του προβλήματος, αλλά τουλάχιστον κάποιας μορφής χαλιναγώγησης των θεμάτων που θα επιτρέπουν στην πολιτεία να μπορεί να αναπτύξει στρατηγικές που θα προστατεύουν μελλοντικά την κοινωνία της στο σύνολο. Καταναλωτή, επιχειρηματία, υπάλληλο, οικογενειάρχη και κάθε πολίτη της Δημοκρατίας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φαίνεται να αναγνωρίζει την ύπαρξη του πιο πάνω προβλήματος στην βάσει δεδομένων που δείχνουν ότι η λειτουργία του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής έχει πετύχει τον σκοπό της αφού υπάρχει περίπου ίση εκμετάλλευση αυτής και από τις δύο πλευρές, δηλαδή ότι όσο την χρησιμοποιούν οι Ελληνοκύπριοι (σε αριθμό και οικονομική αξία) τόσο την χρησιμοποιούν και οι Τουρκοκύπριοι για κατανάλωση στις ελεύθερες περιοχές. Η αλήθεια είναι όμως ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ποτέ δεν είχε τα πραγματικά νούμερα ενώπιον της τα οποία δείχνουν ότι δεν υπάρχει «ίση εκμετάλλευση».
Σε κάθε περίπτωση η πολιτεία δεν μπορεί πλέον να αγνοεί τα πιο πάνω και να αφήνει την κοινωνία και οικονομία να πορεύεται αυθόρμητα, ανεξέλεγκτα σαν ένα ακυβέρνητο καράβι το οποίο κάπου κάποτε θα καρφώσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι από μόνο του ένα καράβι δεν θα βρει λιμάνι να παρκάρει.
*Δικηγόρος
