Οι πρόσφατες απειλές του αρχηγού της παρακρατικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου, κατά της Κύπρου αφορούσαν το μελλοντικό ενδεχόμενο που η κυπριακή κυβέρνηση εμπλακεί στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς.
Στις απειλές αντέδρασε η ΕΕ, αλλά ακολούθησαν εντονότερες απειλές από τον Χ. Φιντάν, πρώην αρχηγό των τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών, γνωστό για τις αδίσταχτες συνωμοσίες του (π.χ. το … «ελεγχόμενο» πραξικόπημα κατά του Ερντογάν αξιολογήθηκε από τον ίδιο ως «δώρο του Αλλάχ» για να ακολουθήσουν μαζικές εκκαθαρίσεις και φυλακίσεις εκατοντάδων χιλιάδων διαφωνούντων, τις φονικές βομβιστικές επιθέσεις που επιρρίπτονταν σε «Κούρδους τρομοκράτες» κ.ά.) που προωθούσαν την επιβολή του καθεστώτος Ερντογάν.
Τώρα, ως υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, αποφάνθηκε ότι η Κύπρος και τα ελληνικά νησιά χρησιμοποιούνται για επιχειρήσεις στην Μέση Ανατολή και απείλησε ότι «θα έρθει φωτιά και θα σας βρει.» Για αυτά δεν υπήρξε λέξη από την ΕΕ ενώ από την Αθήνα κάποιοι… ψίθυροι κι η εμμονή στο διμερή διάλογο!
Τα τελευταία χρόνια, η Κύπρος, ενώ συνεχίζει να διατηρεί καλές σχέσεις με τις αραβικές χώρες, έχει εμβαθύνει σημαντικά τις σχέσεις της με το Ισραήλ σε διάφορους τομείς, που περιλαμβάνουν τους αμυντικούς εξοπλισμούς, που πράττει και η Ελλάδα, χωρίς οποιαδήποτε πολεμική εμπλοκή. Αντιθέτως, οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, που δεν χρειάζονται έγκριση της Κυπριακής Κυβέρνησης, έχουν χρησιμοποιηθεί για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά ο Φιντάν δεν είπε λέξη. Ενοχλεί που η Κύπρος απέκτησε αναβαθμισμένο ρόλο μέσα από διπλωματικές και ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες, πράγμα που αναγνωρίζεται από τον αραβικό κόσμο και τη διεθνή κοινότητα, εξού και η στενότερη συνεργασία Κύπρου-ΗΠΑ.
Θα το επαναλάβουμε: «Χωρίς να σπάσουν αυγά, ομελέτα δεν γίνεται.» Χωρίς συμμαχίες, αμυντικές και πολιτικές, που αναπόφευκτα δημιουργούν αντιδράσεις, ουσιαστικά οφέλη δεν μπορεί να υπάρξουν. Στους αντιδρούντες δεν είναι μόνο ο αδίστακτος Φιντάν αλλά και εγχώριοι περιχαρακωμένοι σε δογματισμούς του παρελθόντος, μαζί με τους μόνιμους κατευναστές που μας θέλουν συνεργάτες του τουρκικού επεκτατισμού για …κοινό όφελος!
Τις προάλλες, σε διεθνές συνέδριο για ανάδειξη της Κύπρου ως κέντρου διαχείρισης κρίσεων της ΕΕ, υπό την ιδιότητα του προέδρου της Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο εξήγησα ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ σε θέματα ασφάλειας (π.χ. πολεμικές συγκρούσεις, υβριδικές επιθέσεις, αυταρχικά καθεστώτα, εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών κ.ά.) καθώς και φυσικές καταστροφές από την υπερθέρμανση της Μεσογείου με αύξηση των φονικών πυρκαγιών και πλημμυρών, καθιστά την Κύπρο ιδανικό χώρο για την εγκατάσταση ενός ανάλογου ευρωπαϊκού οργανισμού με σκοπό τις συνεργασίες μεταξύ κρατών της ΕΕ και εκτός, με σκοπό την αποτελεσματικότητα, προληπτικά και σε ετοιμότητα. Ένας τέτοιος οργανισμός θα προσφέρει εκατοντάδες ποιοτικές θέσεις εργασίας κι είμαστε το μόνο κράτος της ΕΕ από το 2004 χωρίς έδρα ευρωπαϊκού οργανισμού.
Η διαχείριση κρίσεων μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρωπαϊκής κοινής άμυνας και ασφάλειας στην ευάλωτη περιοχή της Μεσογείου. Πρόκειται για ευνοϊκές συνθήκες που η κατευναστική στάση της Αθήνας με την διαχρονικά παθητική στάση Αθήνας-Λευκωσίας βολεύει όσους στις Βρυξέλλες μας θεωρούν «δεδομένους» και μας παρακάμπτουν.
