Ένας ιδιόμορφος προεκλογικός αγώνας πλησιάζει προς το τέλος του και υποψήφιοι, μαζί με τα επιτελεία και τα κόμματα που τους υποστηρίζουν ετοιμάζονται να τη μάχη των μαχών της τελευταίας εβδομάδας πριν ανοίξουν οι κάλπες. Κάποιες ακόμα συγκεντρώσεις, δύο τηλεοπτικές συζητήσεις και πολλά τηλέφωνα, συνθέτουν το μενού της τελευταίας εβδομάδας πριν ανοίξουν τα εκλογικά κέντρα για τη διεξαγωγή των Προεδρικών Εκλογών της 5ης Φεβρουαρίου. 

Οι μετρήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας αλλά κι εκείνες που κρατιούνται μέσα σε κλειστά συρτάρια αποτυπώνουν την ίδια ακριβώς εικόνα, της στιγμής, όσον αφορά την πρώτη τριάδα των υποψηφίων. Έχουν μπροστά τους αποτυπωμένη την αντίληψη της κοινωνίας. Οι τρεις κύριοι διεκδικητές της Προεδρίας της Δημοκρατίας στέκονται μπροστά στην κοινωνία δηλώνοντας πανέτοιμοι για να αναλάβουν τα ινία του τόπου. Αβέρωφ Νεοφύτου, Ανδρέας Μαυρογιάννης και Νίκος Χριστοδουλίδης δηλώνουν σίγουροι για την επικράτηση τους στη μάχη που θα διεξαχθεί σε δύο γύρους και έτοιμοι για να ηγηθούν του τόπου. 

Στα τελευταία μέτρα πριν από το τέρμα η κάθε κίνηση και η κάθε τοποθέτηση μετρά διπλά. Προσπάθησαν όλο αυτό το διάστημα να αποφύγουν το χοντρό λάθος, χωρίς ωστόσο να πετύχουν. Ένας έκαστος των τριών υποψηφίων δεν απέφυγε τα λάθη, τα οποία ωστόσο δεν φαίνεται να τους έχουν κοστίσει ιδιαίτερα. Επηρέασαν μεν την κοινή γνώμη, αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησης στους πολιτικούς διαδρόμους, στα δημοσιογραφικά γραφεία και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, αλλά – όπως έδειξαν οι έως τώρα μετρήσεις – όχι τις ευρύτερες μάζες του εκλογικού σώματος. 

Μπροστά τους οι τρεις μονομάχοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας έχουν δύο σημαντικές τηλεοπτικές αναμετρήσεις στη διάρκεια των οποίων θα παλέψουν για τις τελικές εντυπώσεις. Είτε για να πείσουν ότι όντως μπορούν να κυβερνήσουν, είτε για να ωθήσουν τους αντιπάλους τους σε ένα τελευταίο θανάσιμο λάθος που θα ανατρέψει κάθε πρόβλεψη. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

– Βέβαιος ότι θα κερδίσει ο Αβέρωφ: Ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκίνησε προεκλογικό αγώνα πολύ πριν τους δύο βασικούς του αντιπάλους θέλοντας να δημιουργήσει μια δυναμική υπέρ του, κυρίως στο χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού. Θέτοντας δύο στόχους: να φέρει το κόμμα στο πλευρό του καθορίζοντας το τοπίο ότι υποψήφιος της παράταξης είναι αυτός και κανένας άλλος, ενώ την ίδια ώρα να αποδυναμώσει αυτό που αποτελούσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο απέναντι στη δική του υποψηφιότητα που την ίδια ώρα ερχόταν να αμφισβητήσει την κυριαρχία του. Πέτυχε κατά το ήμισυ, έχοντας καταφέρει να είναι όλη η παράταξη με το μέρος του, αλλά χωρίς να αποδυναμώσει τον κύριο αντίπαλό του. 

Σε αντίθεση με την εσωκομματική του πορεία, ο δρόμος προς τον Λόφο του Προεδρικού αποδείχθηκε πολύ δύσκολη υπόθεση για τον Αβέρωφ Νεοφύτου αλλά όπως ο ίδιος δηλώνει «κατεβήκαμε στις εκλογές για να τις κερδίσουμε, όταν οι δημοσκοπήσεις μας έδειχναν με μονοψήφια ποσοστά». Εμφανίζεται με «πολλή αυτοπεποίθηση που δεν είναι αλαζονεία» και δηλώνει πως «εν να τις κερδίσουμε τις εκλογές». 

Το ισχυρό τελευταίο χαρτί του Αβέρωφ Νεοφύτου είναι ψυχοσύνθεση του Κύπριου. Όπως ο ίδιος το διατύπωσε στη διάρκεια ενός podcast στον Άλφα, «η Κύπρος έχει ανάγκη από σταθερότητα και ασφάλεια και ο Συναγερμός εν πυλώνας ασφάλειας και σταθερότητας». Σ’ αυτό ακριβώς ποντάρει, στο ότι οι Κύπριοι δεν είναι ένας λαός που ρισκάρει εύκολα και δύσκολα αποδέχεται κάτι που κρίνει ότι θα θέσει σε κίνδυνο αυτά που έχει και θεωρεί ως κεκτημένα. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, το δημοψήφισμα του 2004, όπου ο φόβος και η ανησυχία ενός άγνωστου αύριο οδήγησε μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού να απορρίψει τη συγκεκριμένη πρόταση που κατέθεσαν τα Ηνωμένα Έθνη. Και είναι με αυτή την ψυχολογία που Κύπριου ψηφοφόρου (ανεξαρτήτως κοινωνικής ή οικονομικής κατάστασης) που παίζει σήμερα ο Νεοφύτου για να κερδίσει τη μάχη των εκλογών. 

– Βιάστηκαν να ξεγράψουν τον Μαυρογιάννη: Πηγαίνοντας πίσω κάποιους μήνες, όταν ο Ανδρέας Μαυρογιάννης ήταν ακόμα στις συζητήσεις για το κατά πόσο θα στηριζόταν από το ΑΚΕΛ για να είναι υποψήφιος, αλλά και στην αρχή της δικής του προεκλογικής προσπάθειας, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που τον έβλεπαν να επιτυγχάνει κάτι καλύτερο από μια τρίτη θέση. Ακόμα πριν λίγο καιρό αρκετοί ήταν που υποστήριζαν πως ο Μαυρογιάννης δυσκολεύεται στο να αλλάξει τα δεδομένα. Στους οκτώ μήνες που πέρασαν από τότε που ξεκίνησε να συναντά κόσμο, κυρίως της Αριστεράς, μέχρι και σήμερα πολλά ήταν τα δεδομένα που άλλαξαν. Αποτέλεσμα ο Μαυρογιάννης να εμφανίζεται (σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης) να έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι αυτός που θα περάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών παρά ο ηγέτης του Συναγερμού. 

 Από την αρχή μέχρι και τώρα ο Μαυρογιάννης έπαιξε, όσον αφορά τον κόσμο της Αριστεράς, με ανοικτά χαρτιά. Δεν κρύφτηκε ούτε για το παρελθόν αλλά ούτε και για τις θέσεις του, κι αυτό φαίνεται να βοήθησε στην οκτάμηνη πορεία του προς την κάλπη. 

Το ισχυρό του χαρτί, το οποίο παίζει με αρκετά καλό τρόπο, είναι το θέμα της διαφθοράς. Ένα χαρτί το οποίο επιχείρησε και το ΑΚΕΛ να παίξει στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές αλλά το έκαψε από χέρι. Είναι ωστόσο αξιοσημείωτο πως δεν φέρει ο Μαυρογιάννης αυτά τα βαρίδια του ΑΚΕΛ. Γι’ αυτό απευθυνόμενος προς το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί το βράδυ της Πέμπτης, τα όσα είπε ήταν χωρίς σκιές: «Μπορούμε να γυρίσουμε σελίδα και να αφήσουμε πίσω μας όλα αυτά που πλήγωσαν την πατρίδα μας τα τελευταία θλιβερά 10 χρόνια. Τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, τη θεσμική διαπλοκή. Τολμούμε να φέρουμε τη ρήξη με τις απαράδεκτες πρακτικές του παρελθόντος. Να τερματίσουμε την ιδιωτική χρήση του κράτους, φαινόμενο που άνθισε επί των ημερών της διακυβέρνησης που φεύγει».

– Ο Χριστοδουλίδης με αυτοπεποίθηση προς το τέρμα: Προτού μπει επίσημα στον προεκλογικό αγώνα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε κερδίσει τη στήριξη μιας ευρείας μάζας πολιτών από όλους τους πολιτικούς χώρους. Δεν είναι τυχαίο που σε τρεις πολιτικούς χώρους –που σήμερα τον στηρίζουν και επίσημα– η επιλογή Χριστοδουλίδη επιβλήθηκε από τις βάσεις και όχι από την ηγεσία. Ισχυρό χαρτί για τον ίδιο και ο κόσμος του Συναγερμού, που παρά τις προσπάθειες της Πινδάρου κατάφερε, μέχρι στιγμής, να κρατήσει κοντά του ένα σημαντικό ποσοστό. 

Η πολυσυλλεκτικότητα της υποψηφιότητας Χριστοδουλίδη ήταν από τη μια το ισχυρό του ατού έναντι των αντιπάλων του. Κατάφερε να έχει μια υψηλή δημοτικότητα που κανείς άλλων εκ των διεκδικητών της Προεδρίας δεν διασφάλιζε. Γεγονός που αποτέλεσε πόλο έλξης για επιθέσεις από τους δύο πολιτικούς χώρους που τον έβλεπαν ως κίνδυνο για τα κομματικά κεκτημένα. Η στήριξη που κέρδιζε τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά ήταν κάτι που ενόχλησε από νωρίς τις ηγεσίες του ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ γι’ αυτό και επιχείρησαν –ενεργώντας ενίοτε ταυτόχρονα και παράλληλα– να τον αποδομήσουν. 

Δεν απέφυγε τα λάθη, τα οποία φαίνεται (και από τις τελευταίες μετρήσεις) να μην του έχουν προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Και παρά τις προκλήσεις που δέχθηκε σε προσωπικό επίπεδο επέλεξε να μην αλλάξει τακτική έναντι των αντιπάλων να παρασυρθεί σε ένα παιχνίδι σύγκρουσης όπου γνώριζε ότι αυτοί είχαν περισσότερες εμπειρίες. Φρόντισε ωστόσο μέσα από τις προεκλογικές συγκεντρώσεις να απαντά. Η ψήφος των πολιτών, σημείωσε ο Χριστοδουλίδης στη διάρκεια ομιλίας του στη Λάρνακα, δεν εξαγοράζεται με πρόχειρες προεκλογικές υποσχέσεις, δεν παίζεις με την οικονομία και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να βιώσουμε ξανά πολιτικές που οδηγούν στη μιζέρια.

Λίγο πριν το τέρμα μιλά με αυτοπεποίθηση ότι είναι έτοιμος να αναλάβει τα ινία του τόπου. Γνωρίζει πολύ καλά πως τα τελευταία 24ωρα πριν τις εκλογές είναι πολύ κρίσιμα και οι ψηφοφόροι θα δεχθούν μεγάλη πίεση, ιδιαίτερα όσοι προέρχονται από τον Συναγερμό. Γι’ αυτό και ο ίδιος ζητά από τους πολίτες να δώσουν μαζικά το «παρών» τους στις κάλπες τονίζοντας πως «κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται, καμιά ψήφος δεν περισσεύει και δεν δίνουμε την ψήφο μας σε κανέναν άλλον υποψήφιο». 

Προς την επόμενη μέρα

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, στη διάρκεια συνέντευξής του στο Σίγμα, νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, φρόντισε να στείλει εκ νέου μήνυμα ετοιμότητας συνεργασίας με το ΑΚΕΛ στον άξονα του Κυπριακού. «Ήμουν αρκετά δεκτικός… ίσως στην ιστορία του κομματικού συστήματος δεν έχει άλλον πολιτικό αρχηγό που ανέβηκε τις σκάλες της Εζεκία Παπαϊωάννου εκτός από τον Αβέρωφ», ήταν η τοποθέτηση του συναγερμικού υποψήφιου. 

Είναι έμπειρος και γνωρίζει πως στις 6 Φεβρουαρίου ξεκινά μια άλλη ημέρα, ένας διαφορετικός προεκλογικός και γι’ αυτό χρειάζονται γέφυρες επικοινωνίας. Θεωρεί κι αυτός, όπως και πολλοί άλλοι, πως τα δύο μεγάλα κόμματα μπορούν να δημιουργήσουν ένα κοινό μέτωπο για χάρη του Κυπριακού. Το δύσκολο δεν είναι εάν θα συμφωνήσουν οι ηγεσίες, το δύσκολο είναι εάν θα πείσουν εκατέρωθεν τον κόσμο τους ότι αξίζει τον κόπο μια ανάλογη υπέρβαση, που ούτε και ο Μακάριος δεν είχε καταφέρει να φέρει μαζί στην ίδια πλευρά τη δεξιά και την αριστερά της Κύπρου.