Ο δρ Ανδρέας Δημητριάδης, θωρακοχειρουργός – καρδιοχειρουργός, σχολιάζει το θέμα της δημόσιας υγείας.
Για 50 χρόνια παρακολουθώ τα περί της κυπριακής ιατρικής. Αφήσαμε την Αμερική για να φέρουμε ό,τι καλύτερο στη νέα Κυπριακή Δημοκρατία. Αντιμετωπίσαμε σκοταδισμό και τελεία άγνοια για την επιστημονική εξέλιξη της ιατρικής. Ακόμη, αντιμετωπίσαμε αθλιότητα και βρομιά μετά το 1976, ύστερα από την εθνική καταστροφή. Από τα μεγαλύτερα εγκλήματα εις βάρος του κυπριακού ελληνισμού. Για 50 χρόνια ανελλιπώς προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω.
Σήμερα, γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια από έναν νεαρό υπουργό Υγείας, που προσπαθεί να φέρει στο προσκήνιο το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα των Ελληνοκυπρίων, την προσφορά ενός συστήματος που θα βοηθήσει την κοινωνία. Έρημος και μόνος, εκτός από την Ανδρούλα Ελευθερίου, που εξεφώνησε ότι πρέπει να επιβληθεί. Δυστυχώς, τίποτε στα 60 χρόνια αξιόλογο δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί.
Βλέπω τους φοιτητές της Ιατρικής Σχολής που πίστεψαν στο μέλλον. Ούτε ίχνος σεβασμού από τους συνδικαλιστές γιατρούς συνάδελφους τους, που συνεχώς αποφράσσουν κάθε τι που εκπέμπει ελπίδα στον τόπο μας.
Είναι καιρός πια να σκέπτεται η Κυβέρνηση, η κοινωνία και ο ΠΙΣ, έρμαιο και αυτός των μικροεγκελικών υπολειμμάτων από την εποχή της μόλυνσης του συλλόγου από πολιτικούς, μικροπολιτικούς γιατρούς, διά απόκτηση ψήφου.
Ας μην τρέχουν οι ασφαλιστικές εταιρείες έτοιμες να υφαρπάξουν το κέρδος με τους ασθενείς να είναι συγχυσμένοι και κατακρεουργημένοι από τα έξοδα των ασθενειών τους. Οι δημοσιογράφοι να μη λειτουργούν χωρίς ευαισθησία για τα αίτια των ιατρικών κακουχιών.Η παρέμβασή μου είναι μια κατακραυγή ενάντια στην ανευθυνότητα προς όλες τις διευθύνσεις. Όπως αναζητούνται ηγέτες για 50 χρόνια, αναζητείται η κρίσιμη μάζα των γιατρών να φωνάζει. Τόσοι συνάδελφοι, ιδίως εξ Αμερικής και Αγγλίας, με βιωματικές εμπειρίες, σιωπούν τια τόσο σοβαρά θέματα.
Για 40 χρόνια, μόνος και μόνο μόνος, προσπαθώ να φέρω στην επιφάνεια τα προβλήματα των ασθενών και την ασφάλειά τους, τον άδικο θάνατο και την εκμετάλλευση του πόνου και της δυστυχίας των Κυπρίων αδελφών.
Αγαπητοί φίλοι, βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο καράβι πλεύσης και επιβίωσης.
