Ο Μιχάλης Δημητρίου Παπάς, συνταξιούχος καλλιτέχνης, προτείνει την αξιοπόιηση των σκουπιδιών ως καυσίμων. 

Είναι με αισθήματα αγανάκτησης που βλέπω τα σκουπίδια να πηγαίνουνε στο σκουπιδαριό κι εκεί να μένουν προς βρώση των αδέσποτων σκύλων και των όρνεων!
Απορώ κι εξίσταμαι γιατί να μη γενούν καύσιμα για κάποιο χυτήριο, που ίσως και φυτοζωεί για λόγους έλλειψης ενέργειας; Ας παν λοιπόν τα σκουπίδια να γενούν καύσιμα για τα εργοστάσια ελαφράς βιομηχανίας κι ακόμη και πελώρια χάλκινα γλυπτά ας κοσμήσουν την πόλη, σε φτηνή τιμή κόστους, αφού τα σκουπίδια θα είναι τα καύσιμα!
Μήπως όμως θα ρυπανθεί η ατμόσφαιρα κι η τρύπα του όζοντος να βλέπουμε να μεγαλώνει; Υπάρχει και γι’ αυτό θεραπεία! Να μπουν φίλτρα για τα μολυσμένα αέρια, παράγωγα της καύσης, κι έτσι ν’ αποφευχθεί η ρύπανση της ατμόσφαιρας!
Προς ικανοποίηση των γλυπτών θα μπορούμε να ‘χουμε μεγάλα χάλκινα γλυπτά απ’ τα χυτήρια για να στολίσουμε την πόλη μας και την κάθε πόλη! Μήπως όμως αυτό θα φέρει μια επανάσταση στην κοινωνία; Είναι οι καλλιτέχνες που θα φαν ψωμί αν γενούν χυτήρια κι είναι τ’ όνομά τους έτσι αθάνατο, μέσα στην αιωνιότητα του χρόνου! Έτσι το τερπνόν μετά του ωφελίμου!
Μήπως θα πρέπει με την ενέργεια που θα παράγει η καύση των σκουπιδιών να ‘χουμε μιαν πόλη γιομάτη πελώρια γλυπτά, που ο καλλωπισμός θα είναι τόσο μεγάλος για να ‘μαστε σύγχρονοι και θα δούμε έναν κόσμο καινούργιο: τον κόσμο της ωραίας και σύγχρονης πόλης; Ο Χένρι Μουρ δεν είναι και περισσότερο από συνάδελφος απ’ τους Κυπρίους καλλιτέχνες κι ιδιαίτερα γλύπτες! Για τούτο λοιπόν ας είμαστε λιγότερο σπάταλοι κι έτσι απ’ τα σκουπίδια και με ανακυκλωμένο σίδηρο να ‘χουμε μιαν πόλη που μ’ αυτήν άλλη δεν θα βρίσκεται όμοια.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα λοιπόν! Μια πόλη ισάξια με το Λονδίνο κι άλλες σύγχρονες πόλεις όπου θα ‘χουμε τα γλυπτά των Κυπρίων και ξένων γλυπτών να την καλλωπίζουν κι έτσι θα ‘μαστέ σύγχρονοι κι άστε και τα σκουπίδια να χρησιμοποιούνται, με το ελάχιστο κόστος, για την παραγωγή μεγάλων αγαλμάτων! Αντί και τα καιν, ας τα κάνουν καύσιμα για μελλοντικά χυτήρια, που θα ‘χουμε τα επτά θαύματα του κόσμου (για λόγους όγκου) να στολίζουν τις πόλεις μας.
Αυτά προς γνώση των ιθυνόντων κι ο λόγος μας και σ’ αυτών τ’ αφτιά! Ούτε ένα γραμμάριο σκουπίδια δεν θα μείνει αχρησιμοποίητο κι έτσι θα νιώσουμε Ευρωπαίοι, όταν θα δούμε αγάλματα από χυτοσίδηρο να κοσμούν την πόλη μας! Τι θέλατε ρε κύριοι και δίνατε υποτροφίες για γλυπτική, όταν δεν διαθέτουμε ένα χυτήριο να παράγει γλυπτά; Μήπως βλέπατε τόσο μακριά ή είστε τόσο απαίδευτοι που θα μας πείτε ότι αν είναι τα χυτήρια αυτά με σκουπίδια για καύσιμα, θα είναι κι η πόλη μας καλύτερη και χάρμα οφθαλμών, για να μη μένουν πλέον τα γλυπτά στις αποθήκες των γλυπτών αλλά θα ‘χουμε κι εμείς την πολυτέλεια να είμαστε σύγχρονοι!