Ο Αντώνης Παπαχριστοδούλου διερωτάται πώς θα καταφέρουμε να πετύχουμε άλλη λύση πέραν της ΔΔΟ.
Εδώ και σαράντα τόσα χρόνια έχουμε αποδεχθεί την οδυνηρή λύση της ΔΔΟ, από την εποχή του Μακαρίου, όλοι ανεξαιρέτως οι πρόεδροί μας συνομιλούσαν για εξεύρεση λύσης στη βάση της ΔΔΟ χωρίς αποτέλεσμα.
Εδώ γεννιέται το ερώτημα: Ποιο είναι το πρόβλημα της μη εξεύρεσης λύσης; Μήπως είναι η μορφή της επιδιωκόμενης λύσης; Μήπως η ανικανότητα όλων των Προέδρων μας; Μήπως είναι οι μαξιμαλιστικές μας θέσεις; Μήπως οι «υποχωρήσεις» όλων των Προέδρων μας; Ή η αδιαλλαξία της Τουρκίας και η αδιαφορία των μεγάλων για αρχές και δίκαιο;
Διαχρονικά η εκάστοτε αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για υποχωρήσεις και ανικανότητα και εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι σε όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις συμμετείχαν όλα τα κόμματα πλην των δυο μικρότερων κομμάτων. Η πρόεδρος της Αλληλεγγύης κ. Θεοχάρους υπηρέτησε για χρόνια δυο κόμματα που δέχονται τη ΔΔΟ και ουδέποτε αντέδρασε.
Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονη η αντίθεση κάποιων για την επιδιωκόμενη λύση της ΔΔΟ, που όντως όλοι τη χαρακτηρίζουμε οδυνηρή. Η θέση αυτή είναι απόλυτα σεβαστή, αλλά τα ίδια άτομα έχουν την ηθική υποχρέωση να εισηγηθούν υπαλλακτικές λύσεις. Ακόμα πρέπει να διερωτηθούν, από τη στιγμή που συζητούμε τόσα χρόνια και δεν βρίσκουμε λύση για τη ΔΔΟ που είναι πιο βολική για τους Τούρκους, αν επιδιώξουμε κάτι καλύτερο για εμάς με παραχωρήσεις εκ μέρους των Τούρκων, θα βρούμε λύση;
Θα ήταν μέγιστη εθνική υπηρεσία αν κάποιος ενημερώσει τον κυπριακό λαό πώς μπορούμε να απαλλαγούμε χωρίς συνέπειες από αυτή τη δέσμευση μετά από τόσα χρόνια και αυτοί που μιλάνε για αγώνα απελευθέρωσης, καλό είναι να εξηγήσουν στον λαό ποια μορφή θα έχει αυτός ο αγώνας.
Τώρα που μπήκαμε (πρόωρα) στον προεκλογικό για τις προεδρικές, είναι η καλύτερη ευκαιρία να εξηγήσουν οι του πατριωτικού χώρου πώς ξεγλιστράμε ανώδυνα από τη ΔΔΟ. Τα αόριστα συνθήματα και οι ατάκες είναι προσπάθεια «πώλησης ψαριού στο γιαλό» ή καλύτερα το ελληνικότατο πώληση «γουρουνιού στο σακί».
Το πιο βασικό από όλα και οι πλείστοι το προσπερνούν έτσι αβασάνιστα είναι η θέση που θα πάρουν οι τρίτοι ψυχροί παρατηρητές, ο ΟΗΕ, η ΕΕ και τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. Θα βρεθεί έστω και ένας που θα μας στηρίξει;