Η απουσία κατηγορίας για τους μισθούς που λάμβανε ο Γιάννης Γιαννάκη από τον Οργανισμό Νεολαίας Κύπρου (ΟΝΕΚ) στον οποίο προσλήφθηκε στη βάση των πλαστών εγγράφων που κατέθεσε, αναδείχθηκε στη χθεσινή δικαστική διαδικασία για την υπόθεση του πρώην επιτρόπου Εθελοντισμού.

Ο συνήγορος υπεράσπισής του, Πέτρος Σταύρου, στο πλαίσιο της αγόρευσής του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για μετριασμό της ποινής, ζητώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, ανέπτυξε τα νομικά επιχειρήματά του και υπέδειξε -ανάμεσα σ΄ άλλα- ότι ο Γιαννάκη δεν κατηγορήθηκε για αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις ή νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Με άλλα λόγια, βάσει του κατηγορητηρίου, φαίνεται να μην εκτιμήθηκε από τη Νομική Υπηρεσία το γεγονός ότι ο κ. Γιαννάκη λάμβανε μισθούς στη βάση πλαστού επίσημου εγγράφου. Κάτι το οποίο ενδεχομένως να έχει αρνητική επίδραση στην όποια προσπάθεια γίνει από πλευράς Δημοκρατίας για ανάκτηση μέρους του μισθού που λάμβανε λόγω της κυκλοφορίας πλαστού επίσημου εγγράφου που παραδέχθηκε και στη βάση του οποίου προσλήφθηκε από τον ΟΝΕΚ.

Σίγουρα, πάντως, από τα όσα ανέφερε ο κ. Σταύρου, προκύπτει πως η απουσία κατηγοριών για οικονομικής φύσεως αδικήματα ήταν μέρος της επιχειρηματολογίας του: «Ευσεβάστως εισηγούμαστε ότι στην παρούσα υπόθεση δεν προκύπτει από τα γεγονότα ως δεδομένο η απόσπαση οποιουδήποτε ποσού, ούτε περιλήφθηκαν στο κατηγορητήριο κατηγορίες απόσπασης ή νομιμοποίησης όπως τις πιο πάνω αποφάσεις και συνεπώς συνυπολογίζοντας και την τεράστια απόσταση χρονικά από την διάπραξη (σ.σ. περί τα 30 χρόνια) θα πρέπει να επιβληθεί μια αισθητά διαφοροποιημένη ποινή στον κατηγορούμενο από τις πιο πάνω αποφάσεις (σημ. επικαλέστηκε δυο σχετικές αποφάσεις). Είναι ξεκάθαρο ότι και ο αριθμός των περιστατικών -δυο- δεν έχει καμία σημασία με τα 14 στην υπόθεση Βακανά και τα 249 στην υπόθεση Δημητρίου. Ούτε, ασφαλώς, η πάροδος χρονικού διαστήματος σ΄ αυτές τις υποθέσεις έχει οποιαδήποτε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Και χωρίς να έχει αποσπαστεί κανένα ποσό σε αντίθεση και πάλι με τις πιο πάνω υποθέσεις. Έχοντας όλα αυτά υπόψιν κυρία Πρόεδρε σας καλώ να επιδείξετε την μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου».

Επιπλέον, η απόφαση από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα για αναστολή πέντε εκ των συνολικά οκτώ κατηγοριών στην υπόθεση του τέως επιτρόπου Εθελοντισμού, αποτέλεσε επίσης, μέρος της επιχειρηματολογίας του κ. Σταύρου. Είπε χαρακτηριστικά: «Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε οκτώ κατηγορίες συνολικά. Τις τρεις της παραδέχθηκε, οι υπόλοιπες στην τελευταία δικάσιμο αποσύρθηκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα. Αυτό σημαίνει κα Πρόεδρε (σ.σ. απευθυνόμενος στη Δικαστή) πως ο κατηγορούμενος στην τελική δικαίως δίκαζε αυτή την υπόθεση, δικαίως αμφισβητούσε εκείνες τις κατηγορίες, καθώς εκείνες που απέμειναν είναι εκείνες που στις 2/4 παραδέχθηκε (…) Από τον καιρό που διορίστηκα εγώ μέχρι την τελευταία δικάσιμο δικαίως δίκαζε αυτές τις κατηγορίες ο κατηγορούμενος. Αυτό είναι το επιχείρημά μου. Και για την οποιαδήποτε καθυστέρηση… είναι ευθύνη της κατηγορούσας Αρχής. Αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστεί στον παράγοντα χρόνος».

Θυμίζουμε πως η Νομική Υπηρεσία στις 6 Αυγούστου ανέστειλε τις πέντε από τις συνολικά οκτώ κατηγορίες. Στις 2/4/25 ο δικηγόρος Πέτρος Σταύρου που είχε αναλάβει λίγες ημέρες προηγουμένως την υπεράσπιση του Γιαννάκη, είχε δηλώσει εκ μέρους του πελάτη του παραδοχή σε τρεις κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού επίσημου εγγράφου, σε σχέση με το απολυτήριο λυκείου και το πτυχίο αμερικανικού πανεπιστημίου. Δεν είχε παραδεχθεί τις κατηγορίες που αφορούν στον καταρτισμό των πλαστών εγγράφων.

Επιπλέον, ο συνήγορος υπεράσπισης εστίασε στο γεγονός ότι ο πελάτης του δεν απέκτησε κανένα πλεονέκτημα από το παραποιημένο απολυτήριο Λυκείου: «Παραδέχθηκε ότι σε δυο περιπτώσεις κυκλοφόρησε πλαστά έγγραφα. Δηλαδή, στις 10/2/95 πλαστό Πανεπιστημιακό τίτλο σπουδών και στις 28/11/96, στην ίδια αίτηση, κυκλοφόρησε τον εν λόγω πανεπιστημιακό τίτλο με δυο σφραγίδες και απολυτήριο Λυκείου. Από τα γεγονότα, από τα όσα εκτέθηκαν, προκύπτει ότι βρέθηκαν για άγνωστο λόγο και με άγνωστο τρόπο στην κατοχή του κατηγορούμενου, κι αυτός τα κυκλοφόρησε. Δεν του αποδίδεται ότι τα κατήρτισε ούτε ότι τα αλλοίωσε. Εξού και αποσύρθηκαν οι κατηγορίες. Παραπέμπω στην υπόθεση Λεωνίδου, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε «να πούμε το αυτονόητο ότι κάποιος μπορεί να έχει διαπράξει το αδίκημα πλαστού κυκλοφορήσει που είναι αυτοτελές αδίκημα χωρίς να έχει ο ίδιος πλαστογραφήσει». Για το απολυτήριο Λυκείο, παρόλο που είναι επίσημο έγγραφο, δεν είχε σκοπιμότητα και χρήση».

Ο κ. Σταύρου αναφέρθηκε στο χρόνο τέλεσης των επίδικων αδικημάτων που ήταν πριν από 30 χρόνια υποδεικνύοντας πως ο πελάτης του ήταν 31 και 32 χρονών, αντίστοιχα, ενώ πλέον είναι 61 ετών. Επικαλέστηκε νομολογία, για να υποστηρίξει πως αυτός ο παράγοντας λαμβάνεται υπόψιν στην επιμέτρηση μιας ποινής.

Μαζί με το γραπτό κείμενο της αγόρευσής του ο συνήγορος υπεράσπισης επισύναψε και τρεις επιστολές. Ο Πέτρος Σταύρου εξήγησε: «Το πρώτο έγγραφο είναι επιστολή που απέστειλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην Κύπρο όταν ήρθε να ελέγξει το πρόγραμμα «Νεολαία για την Ευρώπη» στο οποίο προΐστατο ο κατηγορούμενος. Είναι το έγγραφο στα Αγγλικά. Είναι επιστολή ημερομηνίας 11/7/2002. Η δεύτερη επιστολή είναι η επιστολή που έστειλε ο Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου, με αφορμή τον έπαινο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον κατηγορούμενο διαβιβάζοντας τους τις ευχαριστίες και τα συγχαρητήρια της γενικής διεύθυνσης εκπαίδευσης και προσωπικού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Και το τρίτο έγγραφο είναι από τους εθελοντές των Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τη δράση του ως επίτροπος Εθελοντισμού».

Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής, Μαρίνα Μασούρα, θέλησε να απαντήσει σε δυο ζητήματα, ένα εκ των οποίων αφορούσε τη θέση του συνηγόρου ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην κατηγορούσα Αρχή. Εν τέλει δεν το έκανε αφού η Δικαστής Νικόλ Γρηγορίου έκρινε πως δεν είναι στο πλαίσιο της διαδικασίας. Η τελευταία προγραμμάτισε την ανακοίνωση της ποινής για την 11η Σεπτεμβρίου.