Για την ψυχική οδύνη του άνεργου γιου του γράφει ο αναγνώστης Α.Χ.
Είμαι πατέρας ενός μακροχρόνια άνεργου. Είναι άνεργος εδώ και 4 χρόνια περίπου. Έκανε πάρα πολλές προσπάθειες για να εργοδοτηθεί, χωρίς, δυστυχώς, αποτέλεσμα. Ως γονιός που βλέπω το παιδί μου να υποφέρει και οικονομικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά, απευθύνω δραματική έκκληση προς τους αρμόδιους του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Το παιδί μου δεν χρειάζεται Ε.Ε.Ε., δεν χρειάζεται ελεημοσύνη ή δανεικά ή τα επιδόματά σας. Χρειάζεται μια εργασία (έστω και με χαμηλό μισθό) για να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο, όπως και πολλοί άλλοι με το ίδιο πρόβλημα, γιατί δεν είναι λίγοι. Βοηθήστε τους! Πάρτε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σας (δεν είναι τόσο δύσκολο) και βρείτε ποιοι είναι οι μακροχρόνια άνεργοι και βοηθήστε τους να βρουν παρακαλώ μιαν εργασία. Μην τους απομονώνετε. Υποστηρίξετέ τους. Μπορεί να ήταν στη θέση τους το δικό σας παιδί.
Μη γυρνάτε την πλάτη σας σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Σας ευχαριστώ που το διαβάσατε.
Υ.Γ. Δεν είναι του χαρακτήρα μου να δώσω τα προσωπικά στοιχεία του γιου μου. Οι κύριοι αρμόδιοι μπορούν άνετα (αν θέλουν) να τους εντοπίσουν.
