Ανήκουστα είναι όσα καταγράφει σε ανάρτησή του ο καθαιρεθείς ηγούμενος της Μονής Οσίου Αββακούμ Νεκτάριος παραπέμποντας σε ιεράρχη και πυροδοτώντας σχόλια και αντιδράσεις.
Μάλιστα, ο εν λόγω ιεράρχης φέρεται να θεωρούσε πως ο νυν Αρχιεπίσκοπος είχε ημερομηνία λήξης 1-2 χρόνια, από της εκλογής του, οπόταν θα τον διαδεχόταν ο ίδιος.
Στην αρχή της ανάρτησής του ο κ. Νεκτάριος κάνει αναφορά στο « Θηρίο τῆς Ὀρθοδοξίας» που επισκεπτόταν τη Μονή Οσίου Αββακούμ και πως αναφερόταν σε μεγάλο σχέδιο του Θεού, για εκλογή του ιδίου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Αναφερόταν επίσης στον «κύριο Γιώρκο», όπως φέρεται να αποκαλούσε τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο ενώ προανήγγελνε και πολλούς θανάτους από εμβόλια, μεταξύ των οποίων και Συνοδικοί. Μάλιστα, όλοι αυτοί θα πέθαιναν σε ένα χρόνο, οπόταν θα κενώνονταν και καρέκλες στην Ιερά Σύνοδο.
Από τις αναφορές του ιεράρχη, σύμφωνα πάντα με τον κ. Νεκτάριο, δεν έλειπε και αναφορά για ομοφυλόφιλους υποψήφιους για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.
Ανάμεσα σε άλλα, στην ανάρτηση του κ. Νεκτάριου καταγράφονται τα ακόλουθα:
-Μᾶς ἔλεγε τότε πὼς ὁ Θεὸς εἶχε μεγάλο σχέδιο. Πὼς ὅσοι ἔκαναν τὰ ἐμβόλια θὰ πέθαιναν. Πὼς μέσα σὲ περίπου ἕναν χρόνο θὰ πέθαιναν καὶ πολλοὶ Μητροπολίτες καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία θὰ χρειαζόταν νέους διαδόχους. Ἐμεῖς τότε τὸν ἀκούγαμε μὲ μάτια ἐκστατικά. Δὲν μπορούσαμε νὰ διαχωρίσουμε τὶς προσωπικές του ἐπιθυμίες καὶ φιλοδοξίες ἀπὸ τὴν πραγματικότητα.
-Μιλούσε γιὰ σχέδια, διαδόχους, θρόνους, μητροπόλεις καὶ ἀρχιεπισκοπές λες καὶ ὅλα εἶχαν ἤδη προαποφασισθεῖ. Πρόσωπα «προορίζονταν» γιὰ συγκεκριμένες Μητροπόλεις. Ἄλλοι «κόβονταν». Ἄλλοι «θὰ πέθαιναν». Ἄλλοι «θὰ ἐκλέγονταν».
-Τότε, ὅλα αὐτὰ παρουσιάζονταν ὡς «πνευματικὴ πληροφόρηση». Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, βλέπω περισσότερο συμφέροντα, προσωπικὲς φιλοδοξίες, ἐκκλησιαστικὴ πολιτική καὶ παιχνίδια ἐξουσίας παρά πνευματικότητα.
-Καὶ ἔρχεται τώρα τὸ μεγάλο ἐρώτημα:
Πῶς ἕνας ἄνθρωπος ποὺ παρουσιαζόταν ὡς ἀτρόμητος πολέμιος τοῦ συμβιβασμοῦ βρέθηκε νὰ συμμετέχει σιωπηλὰ σὲ διαδικασίες ποὺ κάποτε θὰ κατήγγελλε;
Πῶς ἀπὸ τὶς «προφητεῖες» φτάσαμε στὶς δημόσιες σιωπές;
Πῶς ἀπὸ τὶς βροντὲς φτάσαμε στὰ μισόλογα καὶ στὶς προσεκτικὲς ἰσορροπίες;
-Μᾶς ἔλεγε πὼς “τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ” ἦταν νὰ γίνει Μητροπολίτης Πάφου ὁ Τυχικός γιὰ νὰ μὴν δεχθεῖ τὸν πάπα στὴν Κύπρο, Κιτίου ὁ Ἡρακλείδιος, Ταμασοῦ ὁ Νεκτάριος, Μόρφου ὁ Φώτιος, ἐνῶ ὁ μεγάλος του προβληματισμὸς ἦταν ὅπως ἔλεγε ἡ Μητρόπολη Κωνσταντίας:
«Δὲν ἔχουμε διάδοχο ἀνεμβολίαστο ἐκεῖ… θὰ δοῦμε ποιὸν θὰ βγάλουμε».
Καὶ στὸ τέλος κατέληγε πάντοτε στὸ ἴδιο συμπέρασμα:
«Τότε θὰ εἶμαι ἐγὼ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ θὰ τοὺς προτείνω αὐτούς».
-Σήμερα, πολλοὶ ψιθυρίζουν γιὰ πιέσεις, ἐξαρτήσεις, συμφωνίες καὶ παρασκηνιακὲς διευθετήσεις. Δὲν γνωρίζω τί ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἀληθινό. Οὔτε θὰ ὑποδυθῶ τὸν γνώστη. Ξέρω ὅμως ὅτι ἡ εἰκόνα ποὺ παρουσιάζεται πλέον εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκεῖνη ποὺ κάποτε πουλήθηκε στὸν κόσμο.
-Ὅταν βγῆκε τὸ γνωστὸ τριπρόσωπο Ταμασοῦ – Λεμεσοῦ – Πάφου καὶ τὸν ρωτήσαμε ποιὸν θὰ στηρίξει, ἡ ἀπάντησή του ἦταν ἀποκαλυπτικὴ τοῦ τρόπου ποὺ σκεφτόταν. Μᾶς εἶπε ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς:
«Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἕναν ποὺ ἔκανε τὴ Μητρόπολή του παιδικὴ χαρά, ἕναν ὁμοφυλόφιλο καὶ ἕναν προτεστάντη. Γιὰ τὶς περιστάσεις, τώρα πρέπει νὰ βγάλουμε Ἀρχιεπίσκοπο τὸν προτεστάντη, γιατί τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ εἶναι νὰ βγεῖ Μητροπολίτης Πάφου ὁ Τυχικός, ὁ ὁποῖος στὸ μέλλον θὰ μὲ ψηφίσει γιὰ Ἀρχιεπίσκοπο. Ἂν δεχθεῖ τὸν πάπα ὅμως νὰ μὲ ξεχάσει».
-Καὶ συνέχιζε μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα:
«Ἀπὸ τὴ μέρα ποὺ θὰ βγεῖ ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος, θὰ ζήσει ἕναν-δύο χρόνους καὶ μετά Ἀρχιεπίσκοπος θὰ βγῶ ἐγώ, εἴτε τὸ θέλουν εἴτε δὲν τὸ θέλουν αὐτοὶ οἱ κερχανάες, γιατί δὲν θὰ ἔχουν ἄλλη ἐπιλογή».
Τότε ὅλα αὐτὰ μᾶς φαίνονταν “προφητικά”. Σήμερα ὅμως, κοιτάζοντας πίσω, βλέπω περισσότερο πολιτικὸ σχεδιασμό, προσωπικὲς φιλοδοξίες καὶ παιχνίδια ἐξουσίας παρὰ πνευματικότητα.
…
Καὶ ξαφνικά, τὸ “θηρίο” ποὺ παρουσιαζόταν ὡς ἀτρόμητο καὶ πανίσχυρο, μοιάζει σήμερα φοβισμένο καὶ πλήρως ἐλεγχόμενο. Οι ψίθυροι μιλοῦν γιὰ φακέλους στὴ Νομικὴ Ὑπηρεσία, γιὰ πιέσεις, γιὰ ἐξαρτήσεις καὶ γιὰ συμφωνίες κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι. Γιὰ ἀνταλλαγὲς σιωπῆς μὲ διευκολύνσεις. Γιὰ βοηθοὺς ἐπισκόπους, γιὰ κλειστὰ μάτια καὶ γιὰ ἰσορροπίες ἐξουσίας. Γιὰ αὐτὸ ἐξάλλου ὁ ἀναπτήρας εἶναι στὸ φορτιστή, τί νὰ πεῖ στὸν κόσμο ποὺ τόσα χρόνια τὸν κορόιδευε; Τί νὰ ἀπαντήσει σὲ κάποιον ἂν ἐρωτηθεῖ γιατί συμβαίνουν ὅλα αὐτά;; Τί νὰ πεῖ στὸν κόσμο ἂν ἐρωτηθεῖ ἂν ὑποστηρίζει τὸν Τυχικὸ ἢ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο;;; Ἀλλὰ ὁ ἀναπτήρας φορτίζεται!!!!
…
Μάλιστα, τὸ “Ἅγιο Πνεῦμα” ἢ ἴσως ἡ πλάνη μου, μοῦ ψιθύριζε πὼς σύντομα θὰ “φωτιστοῦν” κι ἄλλοι νὰ κάνουν βοηθοὺς ἐπισκόπους σὲ διάφορες Μητροπόλεις. Κωνσταντίας, Κύκκου, Ταμασοῦ… γιατί φαίνεται πὼς ὅλα αὐτὰ εἶναι μέρος μιᾶς μεγαλύτερης συμφωνίας τῶν Ἀρχιεπισκοπικῶν κύκλων.
Μπορεῖ νὰ κάνω λάθος.
Μπορεῖ νὰ πλανῶμαι.
Μπορεῖ νὰ εἶμαι ἄδικος.
Μπορεῖ νὰ ἔχω τρελαθεῖ.
Ἀλλὰ ἕνα πρᾶγμα εἶναι βέβαιο:
Δὲν ἔχω πλανηθεῖ περισσότερο ἀπὸ τὸ «Θηρίο τῆς Ὀρθοδοξίας» ποὺ σὲ λίγες ὧρες θὰ γίνουν τὰ ἀποκαλυπτήρια τοῦ χαρακτῆρα του, τῆς πνευματικότητάς του, τῆς ἀνθρωπιᾶς του. Χριστέ μου πόση προσποίηση, πόση προδοσία, πόσος ξεπεσμὸς καὶ ξεφτιλισμός, πόση ντροπή!!!
Ἡ μεγαλύτερη πλάνη εἶναι ὅταν ὁ ἄνθρωπος βαφτίζει τὶς προσωπικές του φιλοδοξίες «φωνὴ τοῦ Θεοῦ».
