Ο Χρύσανθος Θεοφάνους αναφέρεται στη στάση του Τουρκοκύπριου ηγέτη στις συνομιλίες.
Ύστερα από τόσον ενθουσιασμό για την αγνότητα και την ειλικρίνεια των προθέσεων, του περίπου αγιοποιηθέντος Ακιντζί τους, οι «ιδόντες και μη πιστεύσαντες» υμνητές του στον ελεύθερο ακόμα Νότο, ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τρόπο δικαίωσής του. Άλλοι θρηνούν και οδύρονται, γιατί ο πασάς διέψευσε τις ψευδαισθήσεις τους και επαλήθευσε τις αυταπάτες τους με απροσμέτρητη αχαριστία. Άλλοι τον εκλιπαρούν να επανέλθει στις συνομιλίες, αναγνωρίζοντας ότι δήθεν έχει απόλυτο δίκαιο για τη συμπεριφορά του! Όμως αυτός αλλού είναι ταγμένος, όπως και οι προηγούμενοι εντολοδόχοι και διορισμένοι βεζίρηδες της Τουρκίας, τα συμφέροντα της οποίας υπηρετεί και προωθεί με ζήλο. Είναι ταγμένος να εκτελεί κατά γράμμα τις εντολές του σουλτάνου και δεν μπορεί να έχει διαφορετικές θέσεις ή επιλογές από αυτές που εντέλλεται να ακολουθεί. Απλώς αυτός, με υπόδειξη της Τουρκίας, ακολούθησε μια φαινομενική και παραπλανητική διαλλακτική τακτική, η οποία πέτυχε απόλυτα τους στόχους της Τουρκίας.
– Δηλαδή, οι δικοί μας ταγοί αφελώς και ανοήτως πίστεψαν ότι είναι άνθρωπος που θα εργαστεί για τα συμφέροντα της Κύπρου και θα συμβάλει θετικά στην εξεύρεση βιώσιμης λύσης του Κυπριακού και η Κύπρος θα λειτουργεί ως κράτος ευρωπαϊκό, με διασφαλισμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων. Τον παρουσίασαν διεθνώς ως ειλικρινή εργάτη της λύσης και της συνεργασίας, για ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων σε ένα ομόσπονδο κράτος. Προς χάριν του, άλλοι αρνήθηκαν την εθνικότητά τους, άλλοι απέρριψαν την ιστορία τους, άλλοι σιωπούν μπροστά στην καλπάζουσα τουρκική προπαγάνδα, χάριν του καλού κλίματος που «έφερε» ο Ακιντζί. Τον παρουσίαζαν διεθνώς ως συμπρόεδρο της Κύπρου, περιφέροντάς τον στην Ευρώπη και σε διεθνείς οργανισμούς. Του πρόσφεραν προκαταβολικά όσα και ό,τι ζήτησε, προς όφελος της μητρός του Τουρκίας. Όταν ήλθε η ώρα να υποχωρήσει και αυτός (η Τουρκία δηλαδή) έστω και στο ελάχιστο, βρήκε μια θρασεία δικαιολογία εκ του μη όντος και εγκατέλειψε τις λεγόμενες διαπραγματεύσεις. Ενοχλήθηκε δήθεν από την αναφορά ενός ιστορικού γεγονότος της Αγγλοκρατίας και την προβάλλει ως αιτία ικανή να καλύψει την τουρκική κακοπιστία, τη θρασύτητα και την υποκρισία. Είναι προμήνυμα σαφέστατο για τη συμπεριφορά που θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μετά την αποδοχή της λύσης τουρκικών προδιαγραφών, που ασπάζονται οι οπαδοί της «όποιας λύσης». Θα πρέπει να αλλάξουμε την εθνικότητά μας, να διαγράψουμε την ιστορία μας, να αρνηθούμε τη θρησκεία μας, για να μη θυμώνει ο εκάστοτε βεζίρης και θα πρέπει να χαιρετούμε το σύμβολο της βαρβαρότητας που εγκατέστησαν οι σουλτάνοι στη νότια πλαγιά του Πενταδακτύλου, για να τους βεβαιώνουμε ότι αποβάλαμε κάθε ίχνος αξιοπρέπειας. Τέλεια συνταγή εθνικής εξαφάνισής μας. Αρχής καλής, χείριστον τέλος.
