Με ανοικτή του επιστολή προς τους βουλευτές ο Κώστας Αργυρίου γράφει για το ενωτικό δημοψήφισμα.
Αναφέρθηκα σε προηγούμενη επιστολή μου στις πολιτικές συνθήκες την εποχή του ενωτικού δημοψηφίσματος το 1950. Εδώ θα παραθέσω ποιες ήταν οι συνθήκες στους κόλπους της Εκκλησίας, με σκοπό να προβληματιστούν οι βουλευτές, που ψήφισαν, καταψήφισαν ή απείχαν κατά τη γνωστή συνεδρία της Ολομέλειας της Βουλής.
Ο Λεόντιος εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος 20 Ιουνίου 1947 και διεξάγει μητροπολιτικές εκλογές για τις μητροπόλεις Πάφου και Κιτίου. Η μητρόπολη Κερύνειας έχει μητροπολίτη τον Μακάριο τον Μυριανθέα με βοηθό του τον Κυπριανό. Εκλέγονται εις μεν την Πάφο ο Μακάριος, ο προερχόμενος από το Μοναστήρι του Κύκκου (ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Γ’), εις δε το Κίτιον ο Φώτιος Κωνσταντινίδης, ο οποίος ήτο λαϊκός δηλ. δεν έφερε κανένα ιερατικό σχήμα.
Ο Λεόντιος πέθανε στις 24/12/1947 σε ηλικία 50 ετών (έζησε 47 μέρες ως Αρχιεπίσκοπος) και δεν πρόλαβε να χειροτονήσει τους νεοεκλεγέντες μητροπολίτες. Αρχιεπίσκοπος εκλέγεται ο μοναδικός μητροπολίτης Κύπρου, ο μητροπολίτης Κερύνειας Μακάριος ο Β’ και τη θέση του στη μητρόπολη Κερύνειας την παίρνει ο Κυπριανός. Ο Μακάριος ο Β’ ακυρώνει τις εκλογές και κηρύσσει άλλες αποκλείοντας τον Φώτιο. Ο Φώτιος προσφεύγει στο δικαστήριο. Ο αρχιδικαστής Ζεκκιά Μπέης απορρίπτει την προσφυγή του Φώτιου. Στις νέες εκλογές εκλέγεται στην Πάφο ο Κλεόπας και στο Κίτιον ο Μακάριος. Ο Κλεόπας (1948 – 1951) που διαδέχθηκε τον Λεόντιο σε ηλικία 70 ετών, ήταν ταλαιπωρημένος και ψυχικά και σωματικά από μια μακροχρόνια διένεξή του με την αδελφότητα της Μονής Κύκκου, από την ηγουμενία της οποίας είχε απομακρυνθεί το 1937. Στο σύντομο διάστημα της αρχιερατείας του επεφορτίσθη, ως τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού θρόνου, και με την εκλογή Αρχιεπισκόπου. Ο Μακάριος ο Β’ είναι μεγάλος στην ηλικία, 80 ετών, ασθενής από τις κακουχίες που έζησε στους Βαλκανικούς πολέμους, ταλαιπωρημένος από την εξορία που τον έστειλαν οι Αγγλοι το 1931 και ασθενής. Αναμένετο ο θάνατός του άρα και η κούρσα των εκλογών για τον Αρχιεπισκοπικό θώκο μεταξύ Μακαρίου και Κυπριανού. Λογικό ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β’ να ήθελε να τον διαδεχτεί πάλιν ο Κυπριανός όπως τον διαδέχτηκε και στη Μητρόπολη Κερύνειας. Διερωτώμαι: Μήπως δεν τους ενδιέφερε το αποτέλεσμα; Τους ενδιέφερε μόνο η διεξαγωγή του γιατί εξυπηρετούσε συμφέροντα και προπαντός αρχιεπισκοπικές εκλογές;