Ο Α. Χατζηαντώνης, ερευνητής, γράφει για το δημοψήφισμα στην Τουρκία.
Στα όρια του στατιστικού λάθους η διαφορά μεταξύ έγκρισης – evet ή απόρριψης – hayir, στο δημοψήφισμα της 16ης Απρίλη, για την αναθεώρηση του Τουρκικού Συντάγματος και την συγκέντρωση σχεδόν όλων των εξουσιών στα χέρια του Ταγίπ Ερτογάν. Ο οποίος, αφού πέρασε το «ναι», θα είναι περίπου «ισόβιος» πανίσχυρος Πρόεδρος, μέχρι και το… 2029, μας πληροφορούν οι πολιτικοί αναλυτές! Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση θα καταστεί αδύναμη μπροστά του, η στρατιωτική ιεραρχία αλλά και η δικαστική εξουσία θα ελέγχονται από τον ίδιο, αφού η θέση του πρωθυπουργού καταργείται. Μετά από δικό μου προβληματισμό, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι εμείς ως νεο-Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι, αλλά και η πέραν του Αιγαίου μητέρα-Ελλάς, θα έχουμε πρόβλημα. Και εξηγώ.
Ο Τούρκος πρόεδρος καθίσταται απόλυτος ρυθμιστής στο παιχνίδι της γεωστρατηγικής σκακιέρας, που ακούει στο όνομα Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειος. Κουρδικό, Κυπριακό, ελληνο-τουρκικές σχέσεις, τουρκικές διεκδικήσεις στη Συρία ή άλλες μεσανατολικές χώρες μέχρι και τη Μοσούλη, θα ακολουθήσουν, ή μάλλον θα λάβουν μια άλλη πορεία, πολύ σκληρότερη από αυτή που ήδη ακολουθείται από τον κ. Ερτογάν. Διότι θα εξαρτάται από τους σκληροπυρηνικούς σοβινιστικούς κύκλους της γείτονος, στους οποίους χρωστά τη νίκη στο δημοψήφισμα… Από την αντιπολίτευση, δεν θα υπάρχει καμιά αντίδραση. Ήδη, ο Ντεμιρτάς, του φιλοκουρδικού κόμματος, ευρίσκεται φυλακισμένος και δεν μπορεί να παίξει ενεργό ρόλο στην πολιτική.
Από την άλλη: Αν περνούσε το «όχι», ποιός είδε τον Θεό, και δεν τον φοβήθηκε! Η οργή του νεο-σουλτάνου θα ήταν τέτοια για την αποτυχία του, που θα προσπαθούσε να εξάγει την ήδη υπάρχουσα εσωτερική ένταση ,ή τις όποιες αντιδράσεις των εθνικιστών, προς τα έξω: Προς τον προαιώνιο ή πατροπαράδοτο εχθρό, τον… γκιαούρη! Τη φτωχοποιημένη Ελλαδίτσα… Τον ακούσατε, τις προάλλες που δήλωσε: «Προτιμώ να πεθάνω σε τουρκικό έδαφος, παρά να ζητήσω άσυλο από τους Γκιαούρηδες…», όταν είχε ερωτηθεί από δημοσιογράφο (που περιέργως, είναι έξω από τη φυλακή ακόμη), για το πού θα μπορούσε να διαφύγει για να σωθεί, σε περίπτωση που επετύγχανε το, της 15ης παρελθόντος Ιουλίου, πραξικόπημα εναντίον του.
Και, τι φαντάζεστε, ότι, θα σημαίνει εξαγωγή της εσωτερικής έντασης; Δεν θέλω να γίνω «μάντης κακών», ούτε Κασσάνδρα. Αλλά, αυτό θα προκαλέσει πιθανότατα ευρείας έκτασης πολεμικό, θερμό επεισόδιο με τους Έλληνες, στα νησιά του Ανατ. Αιγαίου. Κι αυτό με απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν είναι τυχαίο, ότι έχει αρχίσει ένας πολύ ύποπτος κύκλος προκλήσεων, καθημερινών παραβιάσεων του ελλαδικού εναέριου χώρου και του FIR Αθηνών. Για να μην αναφέρουμε και τις πρόσφατες ασκήσεις με πραγματικά πυρά στα ανοιχτά της Πάφου ή την αμφισβήτηση από πλευράς Τσαβούσογλου των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στον υποθαλάσσιο μας πλούτο. Θα έχουμε προβλήματα με τον οξύθυμο Τούρκο ηγέτη, που είναι ήδη, και μετά τις 16 Απριλίου καθίσταται πόλος συσπείρωσης των πιο ακραίων εθνικιστικών κύκλων και των λεγόμενων Γκρίζων Λύκων. Και θα πρέπει να τους ξεπληρώσει την όποια υποστήριξη του παρείχαν στον αγώνα του για το evet!
