Η Γεωργία Αντωνίου γράφει για τις εκλογές στη Γαλλία.
Η επόμενη μέρα των εκλογών στη Γαλλία, βρίσκει τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Emmanuel Macron μπροστά σε δυνατές προκλήσεις και μπροστά σε μια κοινωνία που δεν είναι έτοιμη να δείξει άλλη ανοχή στην ευρωπαϊκή λιτότητα που επέβαλε η Γερμανία αλλά και τις συντηρητικές πολιτικές των προηγούμενων προέδρων. Ο Macron, στα μόλις 39 του χρόνια, με καινοτόμες ιδέες και διάθεση για εφαρμογή ριζοσπαστικών μέτρων δίνει στη Γαλλία αυτή τη στιγμή το μήνυμα πως η αλλαγή που επιθυμούσε έφθασε. Η επιφυλακτικότητα, όμως, υπάρχει. Τα ποσοστά αποχής (25-27%) στον β’ γύρο των εκλογών είναι πρωτοφανή και αντικατοπτρίζουν την ξεκάθαρη απογοήτευση του Γάλλου πολίτη για τη συνεχιζόμενη αδράνεια της γαλλικής κυβέρνησης μπροστά στα κοινωνικά, οικονομικά αλλά και εθνικά θέματα που συνδέονται με την ασφάλεια και την τρομοκρατία. Η κουλτούρα του Γάλλου είναι μια κουλτούρα βαθιά ευρωπαϊκή, η οποία δεν αποδέχεται εξτρεμιστικές συμπεριφορές, επιβαλλόμενη οικονομική λιτότητα και σκάνδαλα. Η αποχή μεταφράζεται σε κούραση, έλλειψη προσδοκίας στο καλύτερο αύριο. Και αυτό θα λέγαμε πως προκαλεί έκπληξη για μια χώρα ελευθεριών και ανάπτυξης όπως υπήρξε παραδοσιακά η Γαλλία. Ο Emmanuel Macron, με μια σειρά μεταρρυθμίσεων που αφορούν στην οικονομική εξυγίανση αλλά και διαφάνεια, τον έλεγχο των δημοσίων οικονομικών και τις καινοτόμες εργασιακές μεταρρυθμίσεις, φιλοδοξεί να οδηγήσει τη Γαλλία μακριά απο συντηρητικές πολιτικές που δεν προσαρμόζονται στις σύγχρονες ανάγκες του 21ου αιώνα, αλλά θύμιζουν περισσότερο φιλελεύθερες πολιτικές παλαιάς κοπής συνδυασμένες με συνθήματα της δεκαετίας του ‘70. Μεγάλη η πρόκληση για τον νέο Πρόεδρο και θα δείξει τελικά αν το ανανεωτικό όνομα του κινήματός του En marche («Εμπρός») θα αποδειχθεί προφητικό. Εμπρός λοιπόν.
