Το Εφετείο διέκοψε την ποινή φυλάκισης δύο ετών σε καταδικασθέντα για καλλιέργεια 47 φυτών κάνναβης, βρίσκοντας ότι είναι έκδηλα υπερβολική, αφού η ενέργειά του ήταν για σκοπούς έρευνας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο μετά από έφεση του καταδικασθέντα, στήριξε την απόφασή του στο εύρημα του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο διαχώρισε τις παράνομες ενέργειές του από άλλες που συνδέονται με παράνομο σκοπό και δη με πρόθεση εμπορίας σε τρίτα πρόσωπα. Ο εφεσείων είχε παραδεχθεί το αδίκημα της καλλιέργειας 47 φυτών κάνναβης και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, χωρίς την άδεια του υπουργού Υγείας. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών στην κατηγορία της καλλιέργειας φυτών κάνναβης και 18 μηνών στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου.

Με την έφεση η συνήγορος υπεράσπισης Κατερίνα Σοφοκλέους (εμφανίστηκε με την κ. Ι. Ιωάννου) υποστήριξε ότι η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ήταν έκδηλα υπερβολική υπό τις περιστάσεις και ότι θα μπορούσε να διαταχθεί η αναστολή της εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής. Συγκεκριμένα, η δικηγόρος τόνισε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο όφειλε να λάβει υπόψη τις περιστάσεις της υπόθεσης από τις οποίες, όπως επισήμανε, προέκυπτε ότι ο μοναδικός σκοπός της καλλιέργειας των φυτών κάνναβης ήταν η παραγωγή βιομηχανικής κάνναβης, στο πλαίσιο ανάπτυξης της επιστημονικής κοινότητας.

Η κατηγορούσα Αρχή διαφώνησε με την πιο πάνω θέση, εκφράζοντας ανησυχία για το ενδεχόμενο να προβάλλεται ως δικαιολογία ότι η παραγωγή της κάνναβης έχει ως στόχο τη χρήση της για βιομηχανικούς σκοπούς γενικότερα και με τον τρόπο αυτό η εφαρμογή του νόμου να χάνει την αποτελεσματικότητά του.

Το Δικαστήριο σημειώνει ότι «εύρημα του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν ότι οι παράνομες, αδιαμφισβήτητα, ενέργειες του εφεσείοντα δεν συνδέονταν με παράνομο σκοπό και δη με πρόθεση εμπορίας, όπως είναι οι συνήθεις περιπτώσεις που αντιμετωπίζουν και οφείλουν να αντιμετωπίζουν με κάθε σοβαρότητα τα δικαστήρια». 

Υπ’ αυτά τα δεδομένα το Ανώτατο Δικαστήριο τονίζει ότι θα μπορούσε να υπάρξει διαφορετική προσέγγιση, τονίζοντας ότι «η πρόσδοση άμεσης εκτελεστότητας στην ποινή κατέστησε την ποινική μεταχείριση του εφεσείοντα έκδηλα υπερβολική». Το Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη και τον χρόνο που ο εφεσείοντας παρέμεινε στις Φυλακές, έκρινε ορθό όπως αφεθεί αμέσως ελεύθερος και το υπόλοιπο της ποινής του να ανασταλεί για περίοδο τριών ετών.