Η Ριάνα Τεύκρου Λοΐζου αναφέρεται στη μόρφωση των νέων γενεών.
Ειλικρινά είχα περιπέσει σε βαθειά θλίψη, ακούγοντας τα παιδιά των τελευταίων δύο-τριών γενεών να ομιλούν και προπάντων να διαπιστώνω πόσο αστοιχείωτα ήσαν.
Η καθημερινή τους μελέτη ανούσια, γραμμένη σε βιβλία παιλαιομοδίτικης οργάνωσης, με άπειρες άχρηστες ημερομηνίες και πληροφορίες που αναγκαστικά τα παιδιά στις τελικές εξετάσεις, αν δεν ήθελαν να «ζερώσουν», αναγκάζονταν να καταφύγουν στα γνωστά «σκονάκια». Που, ναι, υπήρχαν και επί των ημερών μας, αλλά μόνο για τους οκνηρούς… ή πτωχούς τω πνεύματι…
Τα βιβλία μας τότε ήσαν καταληπτά, γραμμένα από λίαν σοφούς εκπαιδευτικούς που η προσπάθειά τους ήτο να μεταδώσουν γνώσεις στον μαθητή με εύληπτο και ουσιώδη τρόπο.
Όταν μαθητής του 13 στα Ελληνικά (Αρχαία και Νέα), αλλά και στην Ιστορία μελέτησε μαζί μου για δύο μόνο ημέρες ολόκληρη την ύλη, αποφοίτησε στα μαθήματα αυτά με 20! Πανέξυπνο παιδί, μόνο που κανείς δεν το έκανε να αγαπήσει τη γλώσσα του και την ιστορία των προγόνων του.
Και όχι, δεν είμαι φιλόλογος, αλλά λατρεύω την ελληνική γλώσσα που τη διδάχτηκα από χαρισματικούς καθηγητές, που μας ενέπνεαν και μας μετέδιδαν την αγάπη προς τα γράμματα.
Παρακολουθώ επί πολλά χρόνια τι λένε τα παιδιά για τους δασκάλους και τους καθηγητές τους, πώς αυτοί συμπεριφέρονται μέσα στην τάξη, πώς εξευτελίζουν, μειώνουν ή αγνοούν μαθητές που με τη σωστή αγωγή θα εξελίσσονταν σε καλύτερο από αυτό στο οποίο κατέληξαν. Να μην αναφερθώ σε συμπεριφορές καθηγητών που ήτο πλέον ει φανερόν ότι έπασχαν από κάποιες δυσαρμονίες συναισθηματικές ή άλλες με θύματα τα παιδιά που είτε τους κορόιδευαν είτε τους αγνοούσαν. Όμως οι γονείς, μιλούσαν για όλα αυτά με τα παιδιά τους; Ή μήπως ήταν τόσο απασχολημένοι με οτιδήποτε άλλο ώστε άφηναν τα παιδιά τους έρμαια μιας κακής παιδείας; Μήπως και η αδιαφορία των γονέων έπαιξε ρόλο σ’ αυτόν τον κατήφορο;
Κύριε Υπουργέ, μπράβο σας και συνεχίστε ακάθεκτος στην κάθαρση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Όσοι αντιδρούν και φωνασκούν δείχνουν ότι φοβούνται. Μήπως την ελλιπή τους μόρφωση; Μήπως τον τρόπο ή τον τόπο που έλαβαν πτυχία που δεν ανταποκρίνονται στις γνώσεις τους; Είναι πια καιρός να φροντίσουμε την ποιότητα στις γνώσεις, στη μάθηση, στην παιδαγωγική (αυτό κι αν λείπει παντελώς από εκείνους που φέρουν το βαρύ φορτίο στις πλάτες τους), ωσάν βαρύ σταυρό να λέγονται και όντως να είναι παιδαγωγοί και δάσκαλοι.
