Η Νίκη Κονομή Φωκά, Χειρούργος Οδοντίατρος, σχολιάζει τα αποτελέσματα της διάσκεψης στο Κραν Μοντάνα.
Πάντοτε ο κάθε άνθρωπος περιμένει να δει τα προβλήματά του λυμένα με καλή πάντοτε έκβαση. Συζητώντας συνήθως για διάφορα θέματα που χρήζουν λύσης πάντοτε ελπίζουμε πως με καλή θέληση, υπομονή και σωστή επεξήγηση θα φθάσουν στη λύση τους. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει με το Κυπριακό πρόβλημα. Έγιναν πολλές φορές προσπάθειες χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα θετικό. Το τωρινό αποτέλεσμα στενοχώρησε και θα στενοχωρεί για πόσα άλλα χρόνια – ποιος ξέρει – όλη την Κύπρο.
Με πολλή αγωνία και προσοχή όλη η Κύπρος παρακολουθούσε μέρα και νύχτα την πορεία των συνομιλιών. Με απέραντη απογοήτευση ακούσαμε το αποτέλεσμα των συνομιλιών. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο απογοητευτικό, στενόχωρο όσο ποτέ άλλοτε και για Ελληνοκύπριους και για Τουρκοκύπριους. Ήταν μια βραδιά που δεν θα ξεχαστεί γιατί όλη η Κύπρος πίστευε πως επιτέλους θα γινόταν κάτι μετά από τόσα χρόνια.
Οι πρόσφυγες που τόσο μόχθησαν, δούλεψαν από ανατολή ήλιου μέχρι δύση ηλίου για να δημιουργήσουν κάτι για τα παιδιά τους, φεύγουν σιγά-σιγά με αμέτρητη πίκρα και απογοήτευση. Η ζωή τους ήταν και είναι ολέθρια όλα τα χρόνια της προσφυγιάς πάντοτε στερημένοι και τα απαραίτητα ακόμη. Στερήθηκαν πάρα πολλά στη ζωή τους. Αφημένοι όλα τα χρόνια στην κακιά τύχη της προσφυγιάς. Έφυγαν αρκετοί και σιγά-σιγά φεύγουν και οι υπόλοιποι, με απέραντο πικρό παράπονο στην ψυχή τους για τις αμέτρητες στερήσεις σε όλα αυτά τα χρόνια.
Παντού μονολογούν: πάλι δεν έγινε ένα έλεος; Πόση κακοτυχία; Πόσο ν’ αντέξει κάποιος! Κουράστηκαν και να το περιμένουν και να το σκέφτονται.
Κάποτε οι παλιοί έλεγαν πως κάθε κακό κρύβει και ένα καλό μέσα του. Πραγματικά, δεν μπορώ να προβλέψω κάτι καλό. Όλα λένε γίνονται για κάποιο λόγο. Αυτό το δικό μας πρόβλημα για ποιο άραγε λόγο διαιωνίζεται; Ερωτήματα που δεν βρίσκω απάντηση. Φαίνεται πως τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας δεν λύνονται όπως και όποτε εμείς θέλουμε. Ας ελπίσουμε πως θα γίνει κάτι την ώρα που άλλη Ανωτέρα Δύναμη θα το θελήσει.
