Ο Ανδρέας Δράκος μιλά για τις αδικίες και την εκμετάλλευση που δέχεται ο προσφυγικός κόσμος.
Εμάς τους πρόσφυγες οι ηγεσίες αυτού του τόπου διαχρονικά δεν κατάφεραν να μας στηρίξουν και να επιλύσουν τα πολλά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Ο Κεντρικός Φορέας Ισότιμης Κατανομής Βαρών ιδρύθηκε με αποκλειστικό στόχο την επίτευξη ισότιμης κατανομής των βαρών που προέκυψαν από την τουρκική εισβολή και κατοχή και αποκατάσταση της προπολεμικής φερεγγυότητας.
Ο φορέας όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του προσφυγικού κόσμου, γιατί εκτός του ότι οι διαδικασίες για οικονομικές χορηγίες και παραχώρηση δανείων είναι χρονοβόρες, οι δικαιούχοι είναι υποχρεωμένοι να θέτουν προσωπικές εγγυήσεις και υποθήκες και τώρα με την οικονομική κρίση είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα.
Είμαι θυμωμένος, πολύ θυμωμένος, γιατί για 39 χρόνια είμαι πολίτης 2ης κατηγορίας και διατηρούσα κάποτε μια μικρή ελπίδα ότι επιτέλους κάτι θα γινόταν για μας τους πρόσφυγες. Είχαν και οι δικοί μας γονείς βοσκοτόπια που θα γινόντουσαν οικόπεδα ή δούλεψαν σκληρά σε δύσκολες εποχές και έφτιαξαν μικρή ή μεγάλη περιουσία ή ήταν άρχοντες στον τόπο τους.
Ας μας δώσουν τουλάχιστον εμάς τους πρόσφυγες αντισταθμιστικά μέτρα για τις περιουσίες μας στα κατεχόμενα. Να απαλλοτριώσει τις κατεχόμενες περιουσίες στα κατεχόμενα και να δώσει αντίστοιχες περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές. Διαχρονικά οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους έφτυσαν στα μούτρα. Τους είπαν πρόσφυγες και τους δώσαμε προνόμια που ζηλεύουν όλοι οι ελεύθεροι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δυστυχώς, κάποιοι επωφελήθηκαν από την εισβολή και τον προσφυγικό πόνο και πλούτισαν σε βάρος του προσφυγικού κόσμου. Οι ανεπαρκείς κρατικές χορηγίες και φορολογικές ελαφρύνσεις, εκπτώσεις και πιστώσεις για την ενίσχυση των προσφύγων, είχαν σαν αποτέλεσμα τη συνεχή διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ προσφύγων και μη.
Δυστυχώς, ο πρόσφυγας συνεχίζει να είναι πολίτης 2ης κατηγορίας και να παραμένει πρόσφυγας στην ίδια του την πατρίδα.
Όταν ο πρόσφυγας έχασε σε μια νύκτα τις περιουσίες του που με αίμα και πολύ κόπο απέκτησε, βρέθηκε στις ελεύθερες περιοχές και επέζησε, ίσως μεγαλούργησε μετά από πολύ εργατικότητα και προσπάθεια. Δεν μπορεί όμως μόνος αποκλειστικά να σηκώνει το βάρος της εισβολής και της κατοχής.
Ας σταματήσουν να εμπαίζουν τον προσφυγικό κόσμο και ας εφαρμοσθούν τα δικαιώματά του που δεν είναι άλλα από τη δίκαιη ισότιμη κατανομή βαρών. Ιδίως τώρα με την οικονομική κρίση, θα διερωτηθούμε όλοι κατά πόσο η οικονομική ανάπτυξη πέρασε μέσα από τον περισσότερο προσφυγικό κόσμο χωρίς καν να τους αγγίξει.
