Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, μοιράζεται μαζί μας τα αισθήματά του για το αδιέξοδο στις συνομιλίες. 

Ήταν ημέρα Πέμπτη, 3/7/2017, τρεις το πρωί, όταν ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών κήρυξε τη λήξη των αποτυχημένων συνομιλιών μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών για επίλυση του εθνικού μας προβλήματος. Θλίψη και απογοήτευση πλάκωσε κάθε ορθοφρονούντα πολίτη αυτού του τόπου, Ελληνοκύπριο και Τουρκοκύπριο. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας «κλαίνε και βασανίζονται» στον Άδη για την κατάληξη των συνομιλιών. Η Τουρκία ήθελε το νησί μας προτεκτοράτο της, όπου να ελέγχει βορρά και νότο. Εμείς, ως λαός, απαντούμε στις ιταμές αξιώσεις της Τουρκίας: Αυτό το χώμα, το κυπριακό, το ελληνικό, δεν μπορεί τόσο εύκολα να υποκατασταθεί, γιατί η γνήσια πατριδολατρία μας, η συνείδηση της φυλετικής και πολιτιστικής μας ιδιαιτερότητας μας επιτάσσουν ώστε να μη χάσουμε την ελληνικότητά μας, τις προγονικές μας αρετές, την εθνική μας φυσιογνωμία και την αυθεντική μας φυλετική ταυτότητα. Τούτη την ώρα η πολιτική μας ηγεσία να λάμψει σαν πνεύμα συμφιλιωτικό ανάμεσα στον λαό μας, ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις όλων των αποχρώσεων, παραμερίζοντας τες μικρότητες της καθημερινής ζωής, να ενώσει, έτσι ώστε όλοι, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ουδέτεροι, κομματικοποιημένοι και μη, να αρθούν προς το σημείο εκείνο της ιστορίας μας όπου λάμπει η αρετή, η σύνεση, η σωφροσύνη, η φιλοπατρία. Η φωνή της υπευθυνότητας να μη σιγήσει ποτέ, γιατί τότε είμαστε χαμένοι. Ο λαός μας ελεύθερα να ακολουθήσει την πορεία του που επέλεξε με πλήρη επίγνωση, που οδηγεί στην επανένωση της πατρίδας. 
Προς επίτευξη του στόχου αυτού οφείλουμε, Έλληνες, να μονοιάσουμε, να αγαπηθούμε, να ενωθούμε, ομόθυμοι, σύμψυχοι να βαδίσουμε τον δρόμο που μας επιφυλάσσει η μοίρα μας. Αν η Τουρκία λογικευτεί, τότε καλώς, αν όχι, ακολουθούμε τον δρόμο της τιμής και του καθήκοντος. Να δώσουμε πνοή στο φρόνημα και στην ψυχή μας για δικαίωση της πατρίδας μας. Ως λαός, δεν έχουμε το δικαίωμα να παραβλέψουμε χάριν της όποιας λύσης το ξοδεμένο πνεύμα και το ξοδεμένο αίμα αυτού του λαού. Ασπίδα μας το δίκαιό μας. Κατά τις συνομιλίες της Ελβετίας γνωρίσαμε καλά τους «φίλους» μας· πλείστοι τούτων περιορίζοντο σε ευχολόγια. Σήμερα, περισσότερο από άλλη στιγμή, η ΕΕ πρέπει να προσδιορίσει το επίπεδο των φιλοδοξιών της και να αναλάβει τις ευθύνες της. Πρέπει να επιδείξει την ικανότητα να αντιμετωπίζει τις σύγχρονες προκλήσεις, την ικανότητα να τες διευθετεί. Οφείλει να θέσει τα θεμέλια του νέου συστήματος των διεθνών σχέσεών της το οποίο καλείται να διαδραματίσει. Είναι απαράδεκτο κράτος-μέλος της ΕΕ να απειλείται και μέρος του να καταπατείται από μη ευρωπαϊκή χώρα. Επιβάλλεται με σεμνότητα και υπερηφάνεια, με σεβασμό στην ιστορία μας, να ισχυροποιηθούμε εσωτερικά για να μπορέσουμε να κάμψουμε την τουρκική αδιαλλαξία.

Υ.Γ. Ο κυπριακός λαός συνταράχθηκε από την έκβαση των συνομιλιών. Ο Αρχιεπίσκοπος και οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ ’55-’59 αφωνότεροι ιχθύος! Εμείς τους θέλουμε μπροστάρηδες στους αγώνες του λαού, όχι άπραγους, μετά εορτής να μιλούν. Προ πολλού εισηγήθηκα κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Τώρα είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε.