Ο Χαράλαμπος Μερακλής γράφει για το Κυπριακό.
Πάνω από 80 χρόνια σαν Κύπριοι ανεξάρτητα φυλής, εθνότητας, θρησκείας, ιδεολογίας, πορευόμαστε ανάμεσα σε συναισθηματισμούς και απραγματοποίητους στοχασμούς που άνοιξαν αθεράπευτες πληγές στα κορμιά και στις καρδιές όλων των Κυπρίων γιατί το θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κατεστημένο δεν επιτρέπει στην κυπριακή κοινωνία την ιστορική αυτογνωσία, όσο τραυματική κι αν είναι να αποδεχθεί μια νηφάλια προσέγγιση, όχι μόνο του παρελθόντος αλλά και του παρόντος.
Οι πτυχές της κυπριακής Οδύσσειας και τραγωδίας κορυφώνονται με το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή και με τα όσα επακολούθησαν μετά, επειδή εξακολουθούν να παραμένουν αδιευκρίνιστα, ο καταλογισμός ευθυνών και τιμωρία των εμπλεκομένων και τους δόθηκε η ευκαιρία να καταστούν διαχειριστές του μέλλοντος του τόπου σε όλα τα επίπεδα και μέτωπα.
Δυστυχώς, το γεγονός είναι ένα και μοναδικό, λόγω του γεγονότος η τραυματισμένη και διχοτομημένη Κύπρος όπως και τα κατοχικά στρατεύματα αποτελούν για τη χώρα ένα τραυματικό γεγονός και μια ανοικτή πυορροούσα πληγή που όλοι αποφεύγουν να την αγγίξουν και να δώσουν θεραπευτική αγωγή για λόγους εθνικής περηφάνιας, όπως διατυμπανίζουν, και όποιος πλησιάσει χαρακτηρίζεται προδότης.
Παραμείναμε για δεκάδες χρόνια προσκολλημένοι σε λύσεις με το σπάνιο, χωρίς να επιδιώκουμε κατανόηση της άλλης πλευράς όπου θα εμπνέαμε εμπιστοσύνη.
Προσκολληθήκαμε στον ομφάλιο λώρο, στον μακροχρόνιο αγώνα και στις θεόπνευστες λύσεις, ενσπείροντας συνάμα, πληθώρα φόβων κατάρρευσης της λύσης, μη εμπιστοσύνης κ.λπ.
Όλες τις αποτυχίες μη λύσεις τις φορτώσαμε στους Τουρκοκύπριους, Τουρκία, ξένους και στους εκπροσώπους του ΟΗΕ.
Η πολιτική του μίσους, επιθετικότητας, αλαζονείας και διαχωρισμού, δεν επέτρεψαν στην ορθή διάγνωση της λειτουργίας κράτους και κοινωνίας και καρπωθήκαμε τη σύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας και συντάγματος ως ελληνοκυπριακό προνόμιο για να οδηγηθούμε τελικά στα σημερινά αδιέξοδα.
Όλες αυτές οι παθογένειες και το αποπνικτικό περιβάλλον που βιώνουμε σήμερα οφείλονται στη μη σωστή λειτουργία κράτους και κοινωνίας, στο υπάρχον θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό σύστημα, τις πολιτικές και οικονομικές συμμαχίες που θεωρούνται γι’ αυτούς μάννα εξ ουρανού, παραγνωρίζοντας τις γεωπολιτικές στρατηγικές, και συμφέροντα.
Δυστυχώς δημιουργήσαμε μια τραυματική ιστορία και πορεία λόγω λαθών, εγωισμών, ετσιθελισμών, υπερεκτιμήσεων αγνοώντας συμβουλές οικείων, πραγματικότητα και περίγυρο που και σήμερα εξακολουθούμε να συντηρούμε γιατί βολεύεται το υφιστάμενο σύστημα.
Παρά το γεγονός ότι από αρχαιοτάτων χρόνων έχει καταδειχθεί η στρατηγική θέση του νησιού μας και η εμπλοκή παγκοσμίων ή περιφερειακών παικτών στη μάχη για τον πλήρη έλεγχο ή την απόκτηση επιρροής στο έδαφος της χώρας μας, εντούτοις δεν αποκτήσαμε τις αναγκαίες δυνατότητες ελιγμών και ελευθερίας επειδή συνέχεια είμαστε εγκλωβισμένοι στις δικές μας συμπληγάδες και θέσεις μάχης για επιρροή χωρίς να επιτρέπουμε στους άλλους να εκφράσουν την τρίτη άποψη.
Μέσα στο υφιστάμενο πλέγμα συγκυριών, οι πολιτικές της ελίτ της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Κύπρου να διαμορφώσουν και να ενσωματώσουν τέτοιες στοιχειώδεις πρακτικές και αρχές που να οδηγούν σε μια νέα πραγματική διάσταση και πραγματικότητα μακριά από τα φώτα και τις εντυπώσεις του συνθηματικού και συναισθήματος και όλων εκείνων των ψευδεπίγραφων πολιτικών που στοχεύουν στην παραπληροφόρηση, φανατισμό και στο άγνωστο χωρίς ελπίδα και φρένα.
Κάτω από το πρίσμα των διάφανων σκέψεων και στόχων η κυπριακή πολιτική ελίτ χωρίς φόβο, αλλά με υπευθυνότητα και σοβαρότητα να πληροφορήσει τον κυπριακό λαό ως προς τον βαθμό επιτυχίας των στόχων μας, χωρίς συμβιβασμό και των κινδύνων που προκύπτουν από μιαν αλλαγή στρατηγικής και των συσσωρευμένων γεωπολιτικών αλλαγών και συμφερόντων τρίτων στην περιοχή.
Το πρέπον είναι να υιοθετηθεί η πολιτική και στρατηγική που υιοθέτησε ο Σπαρτιάτης πολιτικός Ανταλκίδας το 386 π.Χ. με τους Πέρσες για να μπορέσει η Σπάρτη να επιβιώσει μέσα στον περίγυρο της.
Κλείνοντας, να τονίσω πως οι πολλές ωραιοποιήσεις και δηλώσεις είναι φλούδα και φτώχεια και δεν αγγίζουν την πραγματικότητα.
Ο λαός χρειάζεται θαρραλέους ηγέτες με άποψη και τόλμη που θα τον οδηγήσουν στην απελευθέρωση και επανένωση στη βάση και προτροπή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, όπου θα αναπτυχθεί ο αλληλοσεβασμός, συνεκτίμηση, αλληλεγγύη, ανάπτυξη και ανακατανομή του πλούτου δίκαια, γιατί όλα αυτά θα αποτελέσουν το θεμέλιο για τη μελλοντική συμβίωση και πορεία του λαού μας σ’ αυτό το νησί.
Οι πικρές αναμνήσεις από το παρελθόν πρέπει να γίνουν το λαμπάκι που θα μας καθοδηγεί στομ δρόμο μας για το αύριο και την ειρήνη.
Τα διδάγματα που βγαίνουν από την γκρίζα πορεία του νησιού μας, είναι ότι πετυχαίνουμε εθνική ομοψυχία μόνο στην καρέκλα εξουσίας, διαμοιρασμού της και στα στημένα φαγοπότια και γι’ αυτό πάντα στα κρίσιμα θέματα είμαστε χαμένοι από χέρι.
