Ο Ανδρέας Δράκος προτείνει μέτρα στήριξης προς τις πολύτεκνες οικογένειες.
Αδιάφορη έως υποκριτική χαρακτηρίζεται η πολιτική της Πολιτείας απέναντι στην κατεύθυνση επίλυσης του δημογραφικού, ως προβλήματος μείζονος σημασίας για τη χώρα μας, με αλυσιδωτές προεκτάσεις σε όλους τους τομείς της κυπριακής κοινωνίας.
Φαίνεται λοιπόν ότι η Πολιτεία θεωρεί τους πολύτεκνους ως «έχοντες και κατέχοντες» και αντί της ηθικά και συνταγματικά επιβεβλημένης βοήθειας και των αξιόλογων και ουσιαστικών κινήτρων για την αύξηση των γεννήσεων, που θα έπρεπε απλόχερα να τους παράσχει, το μόνο που πράττει είναι να θέτει «πλαφόν εισοδήματος», αποκλείοντας κατ’ ουσίαν από τις στοιχειώδεις υφιστάμενες παροχές πολλούς από αυτούς. Δυστυχώς τα λεφτά που έπρεπε απλόχερα να δοθούν στους πολύτεκνους, έχουν δοθεί σε επιδόματα σε όλους αυτούς τους ξένους, νόμιμους και μη.
Τι μέτρα θα λάβει η Πολιτεία προκειμένου να αρθούν οι αδικίες σε βάρος των πολύτεκνων οικογενειών; Προτίθενται α) να λάβουν άμεσα γενναία μέτρα ενίσχυσής τους, έτσι ώστε η διαβίωσή τους να καθίσταται αξιοπρεπής και να αισθανθούν το κράτος πρόνοιας;
Προτίθενται β) να άρουν το πλαίσιο εισοδήματος που τίθεται σήμερα ως απαραίτητη προϋπόθεση για την παροχή βοηθημάτων και διευκολύνσεων προς τους πολυτέκνους;
Προτίθενται γ) να αξιοποιήσουν τη χαλίτικη γη για την κάλυψη των αναγκών στέγασης πολύτεκνων οικογενειών;
δ) Ποιος είναι ο σχεδιασμός της Πολιτείας για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της χώρας μας; Σκοπεύει να καθιερώσει κίνητρα για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας και ποια;
Τα οικογενειακά επιδόματα δεν αντισταθμίζουν το κόστος ενός παιδιού και δεν αποτελούν κίνητρο για την πολυτεκνία, ενώ η σύνταξη ανταμείβει την πολύτεκνη μητέρα όταν έχει πλέον μεγαλώσει τα παιδιά της. Την ανάγκη η τοπική αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα η Πολιτεία να μεριμνήσουν για τις πολύτεκνες μητέρες μέτοχος στην ανάπτυξη τοπικών πρωτοβουλιών και μέτρα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Συναντώ πολλές μητέρες και μου λένε πως θα ήθελαν να κάνουν ένα ακόμη παιδί αλλά δεν μπορούν γιατί εργάζονται και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα έξοδα της ανατροφής και των σπουδών τους» πιστεύω ‘ότι την ανάγκη παράλληλα να θεσπιστούν επιπλέον κίνητρα.
Ο Γέροντας Παΐσιος είπε τα εξής για την πολύτεκνη οικογένεια: Ο Θεός αγαπάει και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Σε μια μεγάλη οικογένεια δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν κανονικά, εφόσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή. Το ένα παιδί βοηθάει το άλλο. Η μεγαλύτερη κόρη βοηθάει τη μητέρα, το δεύτερο παιδί φροντίζει το μικρότερο κ.λπ. Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια. Γι’ αυτό, όταν στην οικογένεια είναι μόνον ένα ή δύο παιδιά, οι γονείς χρειάζεται πολύ να προσέξουν πώς θα τα μεγαλώσουν. Συνήθως κοιτάζουν να μην τους λείψει τίποτε, οπότε τα παιδιά τα έχουν όλα δικά τους και αχρηστεύονται τελείως. Εγώ συνιστώ στους νέους να πάρουν σύζυγο από πολύτεκνη οικογένεια, γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουν με οικονομική δυσκολία συνηθίζουν στη θυσία, επειδή σκέφτονται πώς να βοηθήσουν τους γονείς. Αυτό σπάνια το συναντάς στα καλομαθημένα παιδιά.
