«Η δοκιμασία του γιου μας ξεκίνησε δυο μέρες αφότου πήγαμε τον Άγγελο στο νοσοκομείο στις 20/03/2017 με αναπνευστικά προβλήματα. Δυο μέρες μετά, στις 22/03 κρίθηκε αναγκαία η τοποθέτηση ρινογαστρικού καθετήρα. Μετά από προσπάθειες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της μονάδας εντατικής νοσηλείας παίδων δεν κατέστη δυνατή η τοποθέτηση του, για αυτό τον λόγο κλήθηκε ο εφημερεύων παιδοχειρουργός ο οποίος κατάφερε τελικά με πολύ δυσκολία απ’ οτι μας είπε να τον περάσει και μάλιστα μας ανάφερε ότι χρησιμοποίησε μεγαλύτερο μέγεθος από αυτό που έπρεπε για την ηλικία του παιδιού.
Μετά από αυτό ο Άγγελος εμφάνισε συμπτώματα οξείας κοιλίας και σηπτικού σοκ.
Μετά από παρακέντηση που διενεργήθηκε από τους εντατικολόγους φάνηκε η παρουσία δυο λίτρων μολυσμένου υγρού το οποίο ήταν ελεύθερο στην κοιλιά.
Με καθυστέρηση πέραν των 36 ωρών και μετά από επιμονή των εντατικολόγων το παιδί υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία στις 24/03 με διάγνωση διάτρησης στομάχου.
Ενώ είχαμε την διάγνωση στις 2:00 το μεσημέρι το παιδί μπήκε στο χειρουργείο στις 10:00 το βράδυ σε πολύ βαριά κατάσταση, με καθυστέρηση 48 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων η οποία ήταν καθοριστική για την μετέπειτα πορεία του παιδιού μας, που δυστυχώς χειροτέρευε μέρα με την μέρα.
Δυο μέρες μετά στις 26/03 το παιδί παρουσίασε ψηλό πυρετό και φούσκωμα στην κοιλιακή χώρα το οποίο επιδεινωνόταν μέρα με την μέρα, οι εντατικολόγοι ζήτησαν την γνώμη των παιδοχειρουργών οι οποίοι δεν έδειξαν το απαραίτητο ενδιαφέρον ενώ ήταν εμφανές ότι η κατάσταση του παιδιού μας χειροτέρευε καθώς εξακολουθούσε να βρίσκεται σε σηπτικό σοκ, μια κατάσταση εξαιρετικά κρίσιμη για την ζωή.
Στις 03/04 το παιδί υποβλήθηκε ξανά σε αξονική τομογραφία με διάγνωση ελεύθερο υγρό υπό τάση στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Ενώ ο εντατικολόγος που παρακολουθούσε το παιδί ήθελε να προχωρήσει άμεσα σε παρακέντηση, ο επι καθήκοντι παιδοχειρουργός αρνήθηκε με αποτέλεσμα την διάνοιξη του τραύματος την επόμενη μέρα. Το παιδί αντιμετωπίστηκε με πλύσεις κοιλιάς από κάτι σωληνάκια που είχαν πρόχειρα τοποθετηθεί στην κοιλιά, αντιμετώπιση η οποία φαίνεται οτι δεν είχε τα αποτελέσματα που περιμέναμε καθώς η κατάσταση του παιδιού χειροτέρευε πλέον ώρα με την ώρα.
Καθώς η κατάσταση του παιδιού επιδεινώθηκε ραγδαία υποβλήθηκε εκ νέου σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση στις 13/04, σε βαριά κατάσταση λόγω κοπρανώδης περιτονίτιδας λόγω ρήξης λεπτού εντέρου σύμφωνα με τις περιγραφές των γιατρών.
Η ενημέρωση που είχαμε αφορούσε και στην αντιμετώπιση που ήταν η τοποθέτηση ενός σωλήνα παροχέτευσης στον αυλό του εντέρου και τρεις σωλήνες παροχέτευσης στην κοιλιά. Και ενώ φαινόταν ότι ο Γολγοθάς του μικρού μας Άγγελου δεν είχε τελειώσει και ότι έκαναν ότι μπορούσαν, φάνηκε ότι το παιδί μας δεν χρειαζόταν τα πολλά αλλά τα σωστά. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να αναζητήσουμε επιπλέον βοήθεια καθώς οι γιατροί του τον είχαν πλέον ξεγράψει και είχαμε μπει σε μια κατάσταση αναμονής του μοιραίου.
Τη βοήθεια αυτή την βρήκαμε στον Δρ. Ζαχαρία Ζαχαρίου τον οποίο καλέσαμε με δική μας πρωτοβουλία, μετά την εξέταση του παιδιού στις 19/04 και την διενέργεια αξονικής τομογραφίας η οποία είχε δείξει εκ νέου διάτρηση στομάχου κρίθηκε αναγκαία επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Μετά από ειδική άδεια από το υπουργείο υγείας επετράπη στον Δρ. Ζαχαρίου να χειρουργήσει την ίδια μέρα τον γιο μας, ο οποίος εξακολουθούσε να βρίσκεται σε σηπτικό σοκ.
Η νέα χειρουργική επέμβαση στον Άγγελο έγινε από τον Δρ. Ζαχαρίου και επιβεβαίωσε την εκ νέου ρήξη στο στομάχι και επιπλέον ρήξη στο υποτιθέμενο λεπτό έντερο το οποίο ήταν στην πραγματικότητα το παχύ με καταστροφικά ευρήματα από την κοιλιά. Η κατάσταση ήταν τόσο βαριά καθώς το έντερο ήταν όλο κολλημένο.
Η επέμβαση αυτή ήταν ιδιαίτερα σοβαρή και βαριά αλλά ήταν και η μόνη μας ελπίδα, καθώς όλες οι ελπίδες μας είχαν πλέον χαθεί από τα λόγια των γιατρών. Ο Δρ. Ζαχαρίου κατάφερε να κλείσει το στομάχι και μετά από κινητοποίηση των ελίκων να κάνει κολοστομία ώστε να απομονωθεί η περιτοναϊκή κοιλότητα από το εντερικό περιεχόμενο.
Από το τελευταίο χειρουργείο και τις βλάβες που βρέθηκαν φάνηκε οτι προφανώς η εκτίμηση και αξιολόγηση της επικίνδυνης για την ζωή του παιδιού μας κατάστασης δεν είχε γίνει.
Το παιδί μας κατάφερε και επιβίωσε από αυτό το εξαιρετικά βαρύ, πολύωρο και δύσκολο χειρουργείο, και μετά την τετράμηνη νοσηλεία του στην μονάδα εντατικής θεραπείας παίδων στο Μακάρειο Νοσοκομείο και δυο ανεπιτυχή χειρουργεία, έχει πάρει εξιτήριο από το Νοσοκομείο και τώρα βρίσκεται στο σπίτι μας.
Μετά το τρίτο χειρουργείο η κατάσταση του αργά και σταθερά βελτιώνεται ενώ απομένει ακόμη η τελική εγχείρηση για να κλείσει η κολοστομία που έχει το παιδί ώστε να αποκατασταθεί η ακεραιότητα κατα το δυνατόν του εντερικού σωλήνα.
Εξαιτίας της επαγγελματικής μου ιδιότητας γνωρίζω ότι η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών και ιδιαίτερα σοβαρών μάλιστα, πιθανολογούνται για όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις, ακόμα και τις πιο απλές. Το γεγονός όμως που μας εξόργισε και μας έσπρωξε στην εντονότατη αυτή διαμαρτυρία είναι αυτό της άγνοιας των ενδείξεων και των ορθών χειρουργικών τεχνικών από “ειδικούς” γιατρούς που είχαν ως αποτέλεσμα να εκτεθεί το παιδί μας σε θανάσιμο κίνδυνο και σε ατελείωτη ταλαιπωρία και βάσανο, με αποτελέσματα τα οποία ακόμη βιώνουμε.
Έν κατακλείδι θεωρώ ότι η παρέμβαση του Δρ. Ζαχαρίου ήταν καταλυτική ώστε να σωθεί η ζωή του παιδιού μας, την στιγμή άλλοι γιατροί το είχαν ξεγραμμένο και θεωρούσαν ανάξιο λόγου να ασχοληθούν περαιτέρω.
Δρ. Όμηρος Αντωνιάδης
