Ο Κωνσταντίνος Εφραίμ επισημαίνει δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικά προβλήματα.
Είμαι πατέρας παιδιού με σοβαρές αναπηρίες που διακινείται σε τροχοκάθισμα και μεταφέρεται με ειδικά διασκευασμένο γι’ αυτό αυτοκίνητο.
Στον χώρο απέναντι από το σπίτι μου υπάρχει μικρός χώρος στάθμευσης (για 15 περίπου αυτοκίνητα) στον οποίο φέτος χρησιμοποιήθηκαν: – 2 χώροι στάθμευσης για τοποθέτηση κάδων σκουπιδιών ανακύκλωσης – 2 χώροι στάθμευσης για φόρτιση ηλεκτροκινήτων αυτοκινήτων και – 2 χώροι για στάθμευση των οχημάτων της Αστυνομίας
Για όλα τα πιο πάνω έγινε πρόνοια, για τα σκουπίδια, για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα (δεν έχω δει ως τώρα κανένα να φορτίζεται), για την Αστυνομία, αλλά για τους ανθρώπους που μειονεκτούν, που θέλουν στήριξη για να επιβιώσουν, καμία σκέψη. Τα άτομα με αναπηρία φαίνεται ότι δεν είναι στην ατζέντα της Αρχής της Περιοχής.
Να υπενθυμίσω ότι έγινε και το πρωτάκουστο: καταργήθηκαν χώροι στάθμευσης για τα άτομα με αναπηρίες (σβήστηκαν τα σχετικά αναπηρικά σήματα) στον μεγάλο χώρο στάθμευσης δίπλα από τον μικρό, με τη δικαιολογία, ίσως, ότι κατασκευάστηκαν χώροι στάθμευσης για αυτοκίνητα ατόμων με αναπηρία, στον Κεντρικό Δρόμο στην οδό Πρωταρά. Όμως, κύριοι, οι χώροι για αναπήρους στην οδό Πρωταρά, τον ενός μέτρου πλάτους, και την 3-3,5 μέτρων μήκους είναι πλήρως εκτός προδιαγραφών και όχι μόνο. Είναι άκρως επικίνδυνος, καρμανιόλες για το άτομο με αναπηρία που χρησιμοποιεί καροτσάκι (και όχι μόνο), γιατί όταν προσπαθεί να κατέβει και να καθίσει στο τροχοκάθισμα το οποίο βρίσκεται ολόκληρο στο οδόστρωμα με όλους τους κινδύνους από την τροχαία κίνηση και επιπρόσθετα έτοιμο να αναποδογυριστεί αφού μεταξύ οδοστρώματος και χρωματισμένου χώρου υπάρχει «αυλάκι». Και αν διασωθεί από όλα αυτά ο χρήστης τροχοκαθίσματος θα πρέπει να διανύσει απόσταση αρκετών μέτρων πάνω στο Οδόστρωμα για να βρει προσβάσιμη προς το πεζοδρόμιο ράμπα στο επόμενο στρίψιμο.
Κύριοι, η κατάσταση αυτή θεωρείται τριτοκοσμική και μας μειώνει πολιτισμικά και ιδιαίτερα στα μάτια των τόσων τουριστών που μας επισκέπτονται. Για μένα (και με βάση τους ισχύοντες κανονισμούς), είναι αδιανόητο να μην υπάρχουν χώροι στάθμευσης για τα άτομα με αναπηρίες (με τις ορθές προδιαγραφές), όταν μάλιστα δίνεται προτεραιότητα για κάποιους άλλους σκοπούς που ανέφερα πιο πάνω.
Είναι αδιανόητο για μας για το αναπηρικό αυτοκίνητο της κόρης μου να μην υπάρχει κάποιος χώρος διαθέσιμος για τα άτομα με αναπηρία και να περιμένουμε να φύγει κάποιος άλλος για να παρκάρουμε εμείς. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιεσδήποτε περαιτέρω πληροφορίες.
