Ο Μιχάλης Αθηαινίδης, Οικονομολόγος-Πολιτικός Αναλυτής, γράφει για την κυπριακή οικονομία.
H πρόσφατη νέα αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της κυπριακής οικονομίας από τον διεθνή οίκο αξιολόγησης Moody’s αποτελεί μια πολύ θετική για τον τόπο μας εξέλιξη.
Με τη νέα αναβάθμιση το αξιόχρεο της κυπριακής οικονομίας έχει φθάσει πια μια ανάσα από τη λεγόμενη επενδυτική κατηγορία, ενώ το 2012 είχε βρεθεί στον πάτο της βαθμίδας της επενδυτικής κατηγορίας και είχε καταταγεί στην κατηγορία σκουπίδια. Η νέα αναβάθμιση θα έχει πολλαπλά οφέλη για τους πολίτες αυτού του τόπου, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα.Τέτοια είναι η μείωση του επιτοκίου με το οποίο η Κύπρος θα δύναται να δανείζεται από τις αγορές όσο και η προσέλκυση νέων ξένων επενδύσεων που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη και την ευημερία των πολιτών.
Παρά τη σημαντικότητα της νέας αναβάθμισης, όλα ανεξαίρετα τα κόμματα της αντιπολίτευσης που κατά τα άλλα είναι συνήθως λαλίστατα και δεν αφήνουν είδηση να πέσει χάμω χωρίς να τη σχολιάσουν, δεν βρήκαν να πουν ένα καλό λόγο για την νέα επιτυχία της κυπριακής Πολιτείας και των πολιτών της.Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τήρησαν απαξάπαντα σιγήν ιχθύοςμ προσκολλημένα στο οικονομικό θεώρημα και αξίωμα το οποίο πρώτα αυτά διατύπωσαν στην παγκόσμια οικονομική θεωρία, ότι δηλαδή οι ρυθμοί ανάπτυξης μιας χώρας είναι εντελώς ανεξάρτητοι από την οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες.
Προφανώς τους διαφεύγει η μεγάλη αλήθεια που διατύπωσε πάνω στο προκείμενο πριν από 2500 χρόνια περίπου ο αρχαίος Αθηναίος πολιτικός Περικλής και την οποία περιέσωσε ο υπέρτατος όλων των εποχών ιστορικός και διεθνολόγος Θουκυδίδης «Εγώ νομίζω ότι μια πόλη εξυπηρετεί καλύτερα το συμφέρον των πολιτών, αν στο σύνολο της βρίσκεται σε ακμή, παρά αν ευτυχεί σ΄ αυτήν ο κάθε πολίτης, αλλά στο σύνολο της η ίδια δυστυχεί. Γιατί, όσο κι αν ευτυχεί ένας πολίτης στις ιδιωτικές του υποθέσεις, αν καταστρέφεται η πατρίδα του μαζί της το ίδιο χάνεται, ενώ αν δυστυχεί σε πατρίδα που ευημερεί, έχει πολλές ελπίδες να σωθεί».
Δεν φτάνει λοιπόν να περηφανευόμαστε ότι έλκουμε την καταγωγή μας από τους αρχαίους ΄Ελληνες θα πρέπει ταυτόχρονα και κύρια να παραδειγματιζόμαστε από αυτούς και στον τρόπο που σκέφτονταν και πολιτευόντουσαν. Γιατί, κατά τον Ισοκράτη, ΄Ελληνες δεν είναι αυτοί που έχουν Ελληνική καταγωγή αλλά αυτοί που μετέχουν της Ελληνικής παιδεύσεως.
