Αυτά τα δύο κόμματα δεν μπορούν να συγκριθούν με τα υπόλοιπα που δεν κατάφεραν να μπουν στη νέα βουλή. Είναι δύο κόμματα με πολλά χρόνια δράσης, με παρεμβάσεις σε διάφορα θέματα, συνδεδεμένα με προσωπικότητες και σημαντικές στιγμές της κυπριακής ιστορίας. Ούτε μπορεί να διευκρινιστεί σε πεντέξι γραμμές η αιτία της αποτυχίας τους.
Μπορεί, ωστόσο, να σημειωθεί ότι και τα δύο κόμματα, όταν η κοινωνία (ή μάλλον η εποχή) ζητούσε έναν τρίτο δρόμο, κρύφτηκαν στο πετσί τους και δεν ανέλαβαν την ευθύνη της ανατροπής, πιθανώς λόγω εσωκομματικής ασυνεννοησίας και ασυμφωνίας. Η ΕΔΕΚ βάλτωσε στη μεγαλομανία, τις μωροφιλοδοξίες και τον αυταρχισμό της προηγούμενης ηγεσίας της, στηρίζοντας τελικά Χριστοδουλίδη για να απολαύσει, έστω και ξόπετσα, το νέκταρ της εξουσίας.
Το ΚΟΣΠ έμπλεξε με ανθρώπους που δεν είχαν καμιά σχέση με τον κόσμο της οικολογίας ή με την ιδεολογία της διαχρονικής ηγεσίας του και όταν το πράγμα ξεκαθάρισε, ήταν μάλλον αργά για να μαζέψει τη «χασούρα» και να πείσει έναν κόσμο «ορφανό», πως μπορεί να καλύψει το κενό και να προτείνει έναν εναλλακτικό δρόμο για τον δημοκρατικό πατριωτισμό, την οικολογία, τη διαφάνεια, την κοινωνική χειραφέτηση. Και τώρα;
ΑΛ.ΜΙΧ.
