Παρά τις σκιές (καλύτερα μελανιές) που μας άφησε το επίμαχο βίντεο με τους ξένους “επενδυτές”, η Κύπρος προχωρεί κανονικά και ομαλά στην άσκηση της Προεδρίας της Ε. Ένωσης.

Έτσι, την περασμένη Πέμπτη είχαμε στη χώρα μας την Πρόεδρο της Κομισιόν κα Ούρσουλα φον ντερ Λαϊεν, η οποία μαζί με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη περιδιάβηκαν την πράσινη γραμμή και συμμετείχαν στη Σύνοδο των Επιτρόπων της ΕΕ που έγινε στη Λεμεσό.

Στις δηλώσεις τους, ο μεν Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έδωσε έμφαση στη στόχευση για να υπάρξει μια επιτυχημένη κυπριακή Προεδρία, ενώ η πρόεδρος της Κομισιόν αναφέρθηκε στα “ταραγμένα πολιτικά ύδατα” στα οποία κολυμπά ο πλανήτης.

Είναι φανερόν ότι για να είναι επιτυχημένη η κυπριακή Προεδρία στην ΕΕ, θα πρέπει η Ευρώπη να βρει τα πόδια της και να διαδραματίσει τον ρόλο που της αρμόζει σ’ αυτή την ταραγμένη διεθνή συγκυρία.

Όσο κι’ αν αυτό φαίνεται εφικτό, δεν είναι καθόλου εύκολο. Και αυτό, γιατί οι τρεις υπερδυνάμεις του πλανήτη έχουν άλλη ατζέντα απ’ αυτή που εστιάζει η Ευρώπη. Οι ΗΠΑ έχουν αποφασίσει να ασκήσουν τον ρόλο της μεγάλης υπερδύναμης, που αποκτά ότι θέλει και κάνει ότι επιθυμεί στον πλανήτη.

Από την άλλη, η Ρωσία εμμένει στο γεωπολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο γύρω από τα σύνορα της, επικαλούμενη την κυριαρχία και την ασφάλεια της στη γειτονιά της. Η Κίνα, παρακολουθεί τις κινήσεις των δύο άλλων, και πολύ συχνά δηλώνει την παρουσία της είτε με πολιτικούς, είτε με οικονομικούς όρους.

Μέσα σ’ αυτό το σύνθετο και δύσβατο τοπίο, απορεί κάποιος πως θα μπορέσει η Ευρώπη να σηκώσει κεφάλι, να επιβάλει απόψεις και να συμβάλει στην αποπυροδότηση της διεθνούς έντασης.

Χωρίς ενιαία εξωτερική πολιτική και άμυνα, με διχασμένα σε πολλά θέματα τα 27 μέλη της και τις γνωστές πολιτικές (και όχι μόνο) αδυναμίες της, πώς θα μπορέσει να αποτελέσει τον πυλώνα ισορροπίας στη διεθνής σκακιέρα.

Κατά τη γνώμη μας, η Ευρώπη άργησε να προβεί στις αναγκαίες συγκλίσεις και να ενισχύσει τους μηχανισμούς της, ώστε να έχει ουσιαστικό λόγο και ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ακόμα και στον οικονομικό τομέα, που δόθηκε περισσότερη έμφαση την τελευταία 20ετία, η Ευρώπη δεν τα καταφέρνει πλήρως. Η διαφορετική ταχύτητα με την οποία “τρέχουν” τα μέλη της είναι αρκετή απόδειξη.

Σίγουρα, μ’ αυτές τις διαπιστώσεις δεν θέλουμε να μηδενίσουμε την Ενωμένη Ευρώπη και τις δυνατότητες της. Όμως, οφείλουμε να υποδείξουμε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αλλάξει ρότα σε πολλά θέματα, να πάρει νέες πρωτοβουλίες και να αντιληφθεί ότι καμία από τις τρεις υπερδυνάμεις δεν πρόκειται να της χαριστεί, όταν διακυβεύονται συμφέροντα τους.

Για να μπορέσει η Ευρώπη να γίνει αυτόνομη, όπως είναι και το σύνθημα της Κυπριακής Προεδρίας, πρέπει πρώτα να φτιάξει τα του οίκου της, να βρει νέους βηματισμούς και να χαράξει νέες στρατηγικές πολιτικές. Ακόμα, επιβάλλεται να εγκαθιδρύσει ενιαία εξωτερική πολιτική και άμυνα, να ομοφωνήσει για τον διεθνή ρόλο της και να βρει τις αναγκαίες ισορροπίες απέναντι στις τρεις υπερδυνάμεις.

Αν η κυπριακή Προεδρία καταφέρει να αφυπνίσει την Ευρώπη, να την κάνει μια γροθιά και να την επαναδρομολογήσει στο δρόμο της πραγματικής ολοκλήρωσης της, τότε θα έχουμε την καλύτερη προεδρία των τελευταίων ετών στην Ε. Ένωση.