Από τη συντακτική ομάδα του Bloomberg View
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν αντιμετωπίζει μια τεράστια πρόκληση. Θέλει να προσφέρει ευημερία στους Ρώσους πριν από το 2024, τη χρονιά που το Σύνταγμα υπαγορεύει τη λήξη της προεδρίας του, αλλά η οικονομία δεν συνεργάζεται πλέον. Για αυτές τις αντίξοες οικονομικές προοπτικές, ο πρόεδρος της Ρωσίας δεν πρέπει να κατηγορήσει κανέναν άλλον παρά μόνο τον εαυτό του.
Μετά την ύφεση του 2015, η Ρωσία έχει κολλήσει σε μια ρουτίνα. Οι ιδιωτικές επενδύσεις και η παραγωγικότητα είναι υποτονικές. Οι οικονομολόγοι δεν αναμένουν ότι η ανάπτυξη θα ξεπεράσει το 2% ετησίως στο άμεσο μέλλον – μακριά από το ρυθμό του 5% που καταγράφηκε στις πρώτες δύο θητείες του Πούτιν.
Εάν τα πράγματα παραμείνουν έτσι, οι Ρώσοι ενδεχομένως να αγανακτήσουν έως το 2024. Αυτό είναι επικίνδυνο, επειδή η μεταβίβαση εξουσίας -ή μια συνταγματική τροποποίηση που θα επιτρέψει στον Πούτιν να παραμείνει – θα προκαλέσει περισσότερη δυσαρέσκεια, δεδομένου πόσο μικρή επιρροή έχουν οι ψηφοφόροι στη διαδικασία. Την τελευταία φορά που οι Ρώσοι βγήκαν στους δρόμους, το 2011 και το 2012, η οικονομία πήγαινε καλά.
Η απάντηση του Πούτιν είναι να διασφαλίσει ότι η Ρωσία θα έχει ένα οικονομικό θαύμα. Έδωσε εντολή στην κυβέρνηση να ενισχύσει τη γονιμότητα, τη μακροζωία, τα εισοδήματα, τη στέγαση, την καινοτομία, την ψηφιοποίηση, την εκπαίδευση και την υγεία. Είναι μια εντυπωσιακή συλλογή στόχων, αλλά κάτι λιγότερο από εμπνευσμένη, διότι αυτό το μέλλον είναι τόσο απίθανο.
Το πρόβλημα είναι περισσότερο πολιτικό παρά οικονομικό. Αρχικά, η αρπαγή της Κριμαίας από την Ρωσία και η ανάμιξη στις εκλογές κατέστησαν τη χώρα έναν διεθνή παρία και επέφεραν τις δυτικές κυρώσεις. Αυτά μπορεί να έχουν περιορισμένο άμεσο αντίκτυπο στην ανάπτυξη, αλλά δημιουργούν επίμονη αβεβαιότητα που κρατά μακριά τις ξένες επενδύσεις
Στο μεταξύ, η επίμονη παραμονή του Πούτιν στην εξουσία στραγγαλίζει την εγχώρια οικονομία. Η έλλειψη σεβασμού του Πούτιν για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και τις προσωπικές ελευθερίες – αποφασίζει ποιος μπορεί να πάρει περιουσιακά στοιχεία από ποιον, ποιος διώκεται και τι επιτρέπεται να πει ο λαός – διαποτίζει την επίσημη εξουσία. Όσο οι άνθρωποι φοβούνται ότι η ζωή και τα μέσα επιβίωσής τους μπορεί να κατασχεθούν, η επιχειρηματικότητα θα καταπιέζεται και πολλά από τα καλύτερα και πιο λαμπρά μυαλά θα φεύγουν.
Πηγή: BloombergView
