Οι επόμενες ημέρες θα είναι καθοριστικές για το μέλλον τόσο του αρχηγού της Αστυνομίας όσο και της Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, των οποίων οι θέσεις κρέμονται από μια κλωστή.
Η οργή του Προέδρου Χριστοδουλίδη μετά τα επεισόδια της Παρασκευής, για τον όλο χειρισμό που έγινε αποτελεί ουσιαστικά ένα τελεσίγραφο πρωτίστως προς τον Στέλιο Παπαθεοδώρου για το πως η αστυνομία χειρίζεται τόσο τα τελευταία γεγονότα και ευρύτερα ζητήματα που προκύπτουν από την παρουσία μεταναστών και τη δράση ακραίων ομάδων. Παράλληλα τίμημα από τις εξελίξεις θα πληρώσει και η Άννα Κουκίδου-Προκοπίου ως προϊστάμενη της αστυνομίας. Οι διπλωματικές παρενέργειες από τα γεγονότα της Παρασκευής φαίνεται να δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη θέση τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρά την οργή του για τα γεγονότα της Παρασκευής, δεν ήθελε να ενεργήσει εν βρασμώ, και να προχωρήσει σε «αποκεφαλισμό» αρχηγού και πολιτικού προϊσταμένου της αστυνομίας, την ώρα που αναμένονταν και άλλες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις που είχαν να κάνουν με το μεταναστευτικό. Γι’ αυτό και επέλεξε να δώσει τελεσίγραφο, το οποίο δεν αφορά μόνο τους δύο, αλλά πάει και προς άλλα τμήματα των διωκτικών αρχών, που εμπλέκονται στον σχεδιασμό και εκτέλεση ανάλογων δράσεων. Προς το παρόν φαίνεται να έχουν περάσει το τεστ της εκδήλωσης του Σαββάτου, αλλά έπονται κι άλλες οι οποίες θα κρίνουν το μέλλον πολλών.
Τόσο ο Πρόεδρος όσο και άλλοι που είχαν παραστεί στη σύσκεψη του Σαββάτου δεν έμειναν σε καμιά περίπτωση ικανοποιημένοι από τα όσα άκουσαν από πλευράς Αστυνομίας. Η εκτίμηση όλων ήταν πως, ανεξαρτήτως του πως μπορεί να παρουσιάζεται, η Αστυνομία έδειξε να μην είχε πλάνο αντιμετώπισης της όλης κατάστασης. Από πλευράς αστυνομικής δύναμης υποστηρίχθηκε ότι δεν λειτούργησε το πλάνο όπως είχε ετοιμαστεί. Αξιοσημείωτο επίσης το ότι από τις τοποθετήσεις που είχαν γίνει στη διάρκεια της σύσκεψης του Σαββάτου οι αριθμοί που είχαν δοθεί από πλευράς Αστυνομίας ήταν συγκεχυμένοι. Υπήρξαν αναφορές για 300 διαδηλωτές αλλά και για 500. Όσο δια για την αστυνομική παρουσία στη Λεμεσό κατά το βράδυ της Παρασκευής, υπολογίζεται γύρω στα 200 άτομα.
Σε πολιτικό επίπεδο σημειώνονται ακόμα δύο αρνητικά, για τον όλο χειρισμό από πλευράς αστυνομίας στοιχεία: Πρώτον, ότι γνώριζε πως στα επεισόδια της Χλώρακας είχαν εμπλακεί και άτομα που συμμετείχαν προ διετίας στην επίθεση κατά του συγκροτήματος «Δίας». Δεύτερον, είχαν εμπιστευθεί τα όσα τους είχαν μεταφέρει οι διοργανωτές της όλης εκδήλωσης, και φαίνεται ότι βάσει αυτών των διαβεβαιώσεων ετοιμάστηκε και το πλάνο της αστυνομίας.
Η Άννα Κουκίδου-Προκοπίου φαίνεται πως θα κληθεί να πληρώσει το πολιτικό κόστος μιας σειράς απανωτών αποτυχιών για να διασφαλιστεί η δημόσια τάξη. Στη σύσκεψη του Σαββάτου φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες μας, να κράτησε αποστάσεις από την ηγεσία της αστυνομίας καθώς θεωρεί πως εξέθεσαν και την ίδια οι χειρισμοί. Επίσης η υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως θεωρεί πως έμεινε και η ίδια εκτεθειμένη αφού – μετά τα όσα είχαν συμβεί στη Χλώρακα – λάμβανε διαβεβαιώσεις από την ηγεσίας της αστυνομίας ότι στη Λεμεσό υπήρχε πλάνο και ότι τίποτε δεν θα συνέβαινε. Και τελικά τα πράγματα ήταν χειρότερα.
Οι παρενέργειες των επεισοδίων θα είναι πολλές με το θέμα να παίρνει διπλωματικές διαστάσεις, καθώς θύματα των φασιστικών στοιχείων έπεσαν και τουρίστες που είχαν πάει στη Λεμεσό για διακοπές. Η χθεσινή ανάρτηση του γενικού διευθυντή του ΥΠΕΞ, Κυριάκου Κούρου, αποτυπώνει – με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ – το πρόβλημα με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο:
«Έγινα δέκτης διαβήματος από πρέσβη αραβικής χώρας χθες. Αριθμός πολιτών του, αθώοι επισκέπτες στην χώρα μας, ήταν ανάμεσα στα θύματα των επεισοδίων στη Λεμεσό, ένας αρκετά σοβαρά. Διέκοψαν τις διακοπές για να αναχωρήσουν εσπευσμένα, έντρομοι! Αμφιβάλλω εάν θα επιστρέψουν ποτέ. Και ακόμα χειρότερο αναρωτιέμαι τι θα πουν για εμάς όταν επιστρέψουν στην χώρα τους και την κουλτούρα μας που τόσο ηχηρά προβάλλουμε όλα αυτά τα χρόνια προώθησης μας ως ένα τουριστικό προορισμό όπου τον χαρακτηρίζει η διαχρονική καλοσύνη, ο πολιτισμός και η έμφυτη φιλοξενία μας. Πρώτη φορά ένιωσα τόσο αμήχανα για τέτοιας φύσης περιστατικό στην χώρα μας. Αυτή δεν είναι η Κύπρος που γεννήθηκα, μεγάλωσα, έκανα οικογένεια, γερνάω! Δεν έπρεπε να επιτρέψουμε να εξελιχθεί σε κάτι τόσο αποτρόπαιο. Μήπως πέραν της συζήτησης περί ευθυνών και δράσεων ήρθε η ώρα …να ανατρέξουμε ως σκεπτόμενα μέλη αυτής της κοινωνίας και σε προσωπική ενδοσκόπηση; Για να εντοπίσουμε που και πώς επωάζεται αυτό το επικίνδυνο «αυγό του φιδιού»; Εξάλλου το πρωτεύον ερώτημα που θέτεται σε τέτοια ζητήματα δεν είναι εάν η Κύπρος που θελουμε είναι ευθύνη όλων;».
