Ο άλλος -βουλευτής ήταν, κτηνοτρόφος, κάποιος ξερόλας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν θυμάμαι- με αφορμή το επίμαχο θέμα του αφθώδους πυρετού, αναρωτήθηκε με στόμφο πώς είναι δυνατόν να μεταφέρεται σανός από τα κατεχόμενα. «Ο σανός δεν είναι πακέτο με τσιγάρα», είπε σκωπτικά, υπονοώντας ότι δεν χωρά στην τσέπη για να περάσει απαρατήρητος.
Μόνο που η πραγματικότητα τον διαψεύδει σχεδόν καθημερινά. Χθες -και όχι για πρώτη φορά- συνελήφθη πολίτης να μεταφέρει εκατοντάδες κούτες τσιγάρων από τα κατεχόμενα. Προφανώς όχι στην τσέπη του, αλλά σε όχημα με ευρύχωρο αποθηκευτικό χώρο. Και αφέθηκε ελεύθερος με εξωδικαστικό συμβιβασμό €13.000. Προ ημερών άλλοι πλήρωσαν €20.000 και €30.000 αντίστοιχα. Ποσά διόλου ευκαταφρόνητα, που ωστόσο μαρτυρούν ότι το «παιχνίδι» αποφέρει κέρδη αρκετά ώστε να απορροφώνται ως λειτουργικό κόστος.
Αν, λοιπόν, μεταφέρονται συστηματικά ολόκληρα φορτία τσιγάρων, με οχήματα και οργανωμένα δρομολόγια, πόσο αφελές είναι να πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να μεταφερθεί και σανός; Ό,τι χωρά σε ένα βαν, χωρά είτε είναι κούτες καπνού είτε μπάλες ζωοτροφών. Το θέμα λοιπόν που τίθεται για άλλη μια φορά, είναι οι «τρύπες» της Πράσινης Γραμμής που υπονομεύουν την ασφάλεια και την οικονομία της Δημοκρατίας, καθιστώντας -αν και δεν είναι εύκολο- αναγκαία την αυστηρότερη επιτήρηση.
ΜΑΡΧ
