Η Κύπρος αυτή η στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπη με την μεγαλύτερη κτηνοτροφική κρίση στην ιστορία της. Η εμφάνιση του αφθώδους πυρετού απειλεί το ζωικό κεφάλαιο και παράλληλα δοκιμάζει τις αντοχές ενός ολόκληρου κλάδου επιστημόνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός.
Την ώρα που το προσωπικό των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και οι ιδιώτες κτηνίατροι παλεύουν υπό αντίξοες συνθήκες για να περιορίσουν τη διασπορά της νόσου, γίνονται οι ίδιοι στόχος μιας άδικης και ανεκδιήγητης επίθεσης. Από τη μία, οι δικαστές του πληκτρολογίου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και από την άλλη, πολιτικά πρόσωπα που για άγραν ψήφων και εντυπώσεων, υιοθετούν ατεκμηρίωτες καταγγελίες για βασανισμό ζώων.
Οι διαδικασίες θανάτωσης δεν είναι αυθαίρετες. Εδράζονται σε αυστηρές εθνικές και ενωσιακές νομοθεσίες που στόχο έχουν την αποτροπή μιας ολοκληρωτικής καταστροφής. Κανένας κτηνίατρος δεν επέλεξε αυτό το επάγγελμα για να θανατώνει ζώα, το επέλεξε για να τα θεραπεύει. Οι κτηνίατροι δεν είναι ψυχροί εκτελεστές. Είναι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με τον πόνο των κτηνοτρόφων, την απώλεια ολόκληρων περιουσιών και το δικό τους ηθικό δίλημμα.
Τη δεδομένη στιγμή, η στοχοποίηση των κτηνιάτρων είναι όχι μόνο άδικη, αλλά και επικίνδυνη, καθώς υπονομεύει την ίδια την προσπάθεια αναχαίτισης της επιδημίας.
Α.Ν.
