Ο διακεκριμένος πιανίστας Γιάννης Γεωργίου επιστρέφει στο Ριάλτο στις 17 Φεβρουαρίου, υποσχόμενος ένα ενθουσιώδες ταξίδι στη μαγεία και το πάθος τεσσάρων μεγάλων συνθετών.

Στα κλασικά αριστουργήματα που θα ερμηνεύσει περιλαμβάνονται έργα των Ντομένικο Σκαρλάτι, Κλοντ Ντεμπυσί, Φρεντερίκ Σοπέν και Σεργκέι Ραχμάνινοφ.

Ο βιρτουόζος σολίστας καταθέτει το δικό του στυλ σε αριστουργήματα τεσσάρων αιώνων σπουδαίας μουσικής. Οι φίλοι του κλασικού ρεπερτορίου θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα δημιουργικό κολάζ από μια ιμπρεσιονιστική σουίτα, μπαρόκ σονάτες, ρομαντικά νυχτερινά και ρωσικά πρελούδια γεμάτα πάθος. 

 «Πάντoτε επαναπροσδιορίζω το ρεσιτάλ και το ρεπερτόριο μέσα από τον ήχο και την αισθητική, εξερευνώντας εκ νέου την ερμηνεία» σημειώνει ο ίδιος. «Στόχος είναι το συναίσθημα και πρόκληση είναι η συγκίνηση μέσα από μια τεχνική που καθοδηγείται από την έκφραση. Το πνεύμα του συνθέτη, που έγραψε τη μουσική στο χαρτί, μέσα από τα φίλτρα της ψυχής του ερμηνευτή επικοινωνεί με το κοινό και ταξιδεύει στις καρδιές κι όπου αλλού πάνε οι νότες και οι ήχοι».

Το ρεσιτάλ τελείται με την υποστήριξη του Δήμου Λεμεσού.

  • Λεμεσός, Θέατρο Ριάλτο, Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου, 8.30μ.μ. 77777745 rialto.com.cy

Ο Γιάννης Γεωργίου γεννήθηκε στο Λονδίνο και πέρασε την παιδική του ηλικία στην Κύπρο. Παίζει πιάνο από τα έξι του και ερωτεύτηκε την κλασική μουσική μέσα από τα πρώτα ακούσματα που γνώρισε στο σπίτι του.

Φοίτησε στο ειδικό τμήμα για νέους του Royal College of Music και σπούδασε στο Κολέγιο Μουσικής Trinity του Λονδίνου, με τους Αλεξάντερ Αρντάκοφ και Τζον Μπίνγκαμ. Διακρίθηκε σε διαγωνισμούς και αποφοίτησε με το ∆ίπλωμα Ερμηνείας DipTCL. Κυνήγησε το όνειρο του μέχρι τη Μόσχα, στο Κονσερβατόριο Τσαϊκόφσκι, με καθηγητές τους Πάβελ Νερσεσιάν και Βαλερί Καστέλσκι -μαθητή του θρυλικού Χάινριχ Νοϊχάους. 

Αποφοίτησε με το ∆ίπλωμα Aspirant και είναι ο μοναδικός Κύπριος πιανίστας που κατάκτησε τον συγκεκριμένο τίτλο. Έχει εμφανιστεί επίσης ως σολίστ σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Κύπρο, Ισπανία, Ελβετία, Γερμανία.

Ο Γιάννης Γεωργίου έχει ηχογραφήσει δύο άλμπουμ. Το πρώτο κυκλοφόρησε το 2004 με έργα των Μπετόβεν, Σούμαν και Ντεμπυσσί. Και το δεύτερο το 2012 με έργα των Μπαχ, Μπραμς, Σοπέν, Ραχμάνινοφ και Προκόφιεφ. 

Το προσωπικό του όραμα είναι η Αναγέννηση της Κλασικής Μουσικής. Η επένδυση στην αρμονία, την ομορφιά των ηχοχρωμάτων, των συναισθημάτων.

«Ο πιανίστας είναι το πιάνο»

«Το πιάνο ή piano-forte, όπως είναι η σωστή ονομασία του, αποτελεί ίσως το τελειότερο μηχανισμό στην μουσική έκφραση που έχουμε μέχρι τώρα» αναφέρει ο ίδιος. «Εκατοντάδες χιλιάδες τεχνίτες και μουσικοί έχουν εργαστεί για να μπορούμε σήμερα να απολαμβάνουμε τα ηχοχρώματα που μας αγκαλιάζουν όταν τα δάχτυλα ακουμπούν τα πλήκτρα. Ο μουσικός ξεχνάει τα πάντα όταν παίζει πιάνο. Τα δάχτυλά του είναι η σύζευξη, η αντίστιξη, η συγκοπή, ο αντιχρονισμός. Η παλάμη του το Largo, το Adagio, το Allegro, το Presto, μα και το Con Anima ή το Con Spirito. Ο καρπός του χρωματίζει από το pianissisimo στο fortississimo και κορυφώνεται στο Crenscendo ή καταλήγει στο Diminuendo. Ο πιανίστας δεν παίζει ένα μουσικό όργανο. Ο πιανίστας είναι το πιάνο, είναι η μουσική».

Αναφερόμενος στις νέες τεχνολογίες, ο Κύπριος πιανίστας επισημαίνει ότι η εποχή μας βρίσκεται στο μεταίχμιο. «Ο παραδοσιακός τρόπος συμβαδίζει με τον πρωτοποριακό. Στη μουσική ο αναλογικός ήχος συνεχίζει να μας συγκινεί με την ζεστασιά του, και το ψηφιακό ηχογράφημα μας εγγυάται ένα σχεδόν άφθαρτο άκουσμα μετά από χιλιάδες επαναλήψεις. Το διαδίκτυο, οι κοινωνικές πλατφόρμες και τα μέσα ψηφιακής αναμετάδοσης έχουν φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά, έχουν εκμηδενίσει τις αποστάσεις και πλέον οι πληροφορίες ρέουν σε όλο τον πλανήτη. Η τεχνολογία όμως δεν είναι τέχνη, η τεχνολογία είναι ένα εργαλείο, που όταν το χρησιμοποιούμε σωστά μας προσφέρει μεγάλα οφέλη».

Ο ίδιος διακρίνει δύο βασικά πλεονεκτήματα στις νέες τεχνολογίες: την ενημέρωση και την επιμόρφωση, καθώς και την αλληλεπίδραση στην επικοινωνία. «Ως μουσικός αναζητώ τον καλύτερο τρόπο αναπαραγωγής των έργων μου. Στη δισκογραφία επιλέγω τον καλύτερο ήχο. Στις εμφανίσεις την ζωντανή παρουσία των ανθρώπων. Κάθε ερμηνεία είναι μοναδική, και είναι αυτονόητο ότι μια συναυλία, ένα ρεσιτάλ είναι πάντα καλύτερη εμπειρία από οποιαδήποτε ψηφιακή αναπαραγωγή».