Αλεξάνδρα Τσόλκα: Το θέμα πάντα είναι οι ιστορίες των ανθρώπων

Το θέμα πάντα είναι οι ιστορίες των ανθρώπων. Κάποιες βουτηγμένες στο ρεαλισμό και κάποιες άλλες αφημένες σε φανταστικά τοπία όπου οι ήρωες και οι αντιήρωες δικαιώνονται για τους αγώνες τους.

Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στη διπλή ταυτότητά σας; Πού συναντιούνται τα παραμύθια για παιδιά και η lifestyle καταγραφή της ζωής είτε μέσω των εντύπων και των sites που γράφετε είτε απ’ την τηλεοπτική εκπομπή που συμμετέχετε; Μια είναι η ταυτότητα, αυτή η αστυνομική που γράφει ηλικίες -δυστυχώς- ύψος, χρώματα και όχι ακόμα κιλά -ευτυχώς! Το θέμα πάντα είναι οι ιστορίες των ανθρώπων. Κάποιες βουτηγμένες στο ρεαλισμό και κάποιες άλλες αφημένες σε φανταστικά τοπία όπου οι ήρωες και οι αντιήρωες δικαιώνονται για τους αγώνες τους σε κάποιο τέλος τους.

Οι κόρες σας έπαιξαν ρόλο σε αυτό το βήμα σας; Παίζουν ρόλο σε κάθε βήμα μου. Σαν από πάντα και για πάντα.

Μετά τη «Νεράιδα Νονά», γράφετε για μια μάγισσα, κακιά σύμφωνα με τον τίτλο σας, αλλά κατά βάθος καλή και μπουχτισμένη που θέλει να παραιτηθεί. Πώς προέκυψε η ιδέα; Γιατί οι «κακοί» στη ζωή δεν είναι ένας δράκος, ένας κακός μάγος, ο μαύρος, μεγάλος, πεινασμένος λύκος αλλά σκοτεινές, αδηφάγες οντότητές τους, σε άλλη πολύ πιο οικεία, καθημερινή μορφή. Προσπάθησα λοιπόν να πω πως πρέπει να οχυρώσουμε με τις δικές τους αρετές τα παιδιά, ώστε να προσβάλλονται όσο το δυνατόν λιγότερο απ’ το κακό. Η δική μου τώρα αντίληψη σ’ όλο αυτό να αναλύσουμε πώς γεννιέται αυτό το κακό, να το αμφισβητήσουμε, να το αποδημήσουμε, μπας και πάψει στο τέλος το εξαφανίσουμε κιόλας. Δεν ξέρω, αν σας απάντησα, αλλά θα μου αναγνωρίσετε πως προσπάθησα, ναι;

Αλήθεια, είναι εύκολο το να φτιάξει κανείς ένα βιβλίο κάθε φορά; Εύκολο δεν ξέρω. Είναι όμως λυτρωτικό, δίνει τέλος σε εσωτερικό βασανισμό, γεννά κάτι που στη δημοσιογραφία δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.

Όταν γράφετε πώς είναι ο περιβάλλοντας χώρος σας; Πρέπει να ‘ναι πάντα ο ίδιος. Να βλέπω την ίδια εικόνα. Να ακούω τους συνηθισμένους μου ήχους. Αν μου αλλάξεις θέση, βραχυκυκλώνω, καίω λάδια… Θέλω αμέσως να κάνω κοπάνα και να βγω έξω να πάω σαν παιδί στο σχολείο να παίξω μπάλα…

Τι επιρροή έχει στη δική σας ζωή η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή βιβλίων; Ψυχαναλυτική, επικοινωνιακή και παρηγορητική γιατί σ όλα αυτά που έχω να πω, υπάρχουν και άλλοι που νιώθουν πως θέλουν να τα ακούσουν. Ίσως λοιπόν να μην είμαι μόνη, αλλά να περπατάμε, έστω και αόρατα, μεγάλη παρέα μαζί.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτή την περίοδο και συστήνετε ανεπιφύλακτα; Tο «Τα ταξίδια του Ταφ» του George R. R. Martin που φτιάχνει κόσμους σαν μικρός θεός των λέξεων και με μαγεύει. Είναι ο δικός μου παραμυθάς»…