Σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ο γνωστός Κύπριος ερευνητής, αντικέρ, ιστοριοδίφης και πρόεδρος της Ιστορικής Εταιρείας Κύπρου Αριστείδης Κουδουνάρης.
Ο θάνατός του οφείλεται σε πνευμονικό οίδημα. Η κηδεία του θα τελεστεί μετά την Πρωτοχρονιά σε ημερομηνία, ώρα και τόπο που θα ανακοινωθεί αργότερα.
Ο Αριστείδης Κουδουνάρης γεννήθηκε το 1936 στο κέντρο της Λεμεσού, όπου τελείωσε και το Γυμνάσιο. Σπούδασε εμποριολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ στην Αγγλία και πολιτικές επιστήμες στο Trinity College του Δουβλίνου, έχοντας παρακολουθήσει και μαθήματα ιστορίας.
Επιστρέφοντας στην Κύπρο εργάστηκε με επιτυχία στην οικογενειακή επιχείρηση με έδρα τη Λευκωσία.
Πέρα από κάθε επαγγελματική και προσωπική φιλοδοξία, σιωπηλά και συστηματικά έταξε σκοπό της ζωής του, να υπηρετήσει με τις γνώσεις και τις ερευνητικές του εργασίες το σύνολο της κυπριακής και της διεθνούς κοινότητας συνθέτοντας ένα «Βιογραφικό Λεξικό των Κυπρίων» από το 1800 μέχρι το 1920, ένα απαραίτητο εργαλείο υποδομής και αναφοράς για κάθε ένα που θα ήθελε να μελετήσει την κυπριακή κοινωνία.
Η εργασία του συνεχίστηκε, επαυξήθηκε και βελτιώθηκε σε κάθε καινούργια της έκδοση ώστε να συμπεριλάβει σημαντικούς Κυπρίους που συνέβαλαν με τον δικό τους τρόπο στην ανάπτυξη της Κύπρου. Η έβδομη από τις εκδόσεις παρουσιάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο. Πρόκειται για ένα δίτομο έργο, σε μεγάλο σχήμα, που ξεπερνά τις 1.000 σελίδες. Η πρώτη έκδοση έγινε το 1989, με 196 σελίδες και 657 λήμματα και ακολούθησαν οι επαυξημένες εκδόσεις του 1991, του 1995, του 2001, του 2005, του 2010 και η φετινή (2018), για πρώτη φορά σε δύο τόμους. Η κάθε επανέκδοση σήμαινε και την αύξηση τόσο των σελίδων του Λεξικού όσο και των βιογραφούμενων – λημμάτων. Στην τελευταία έκδοση οι βιογραφούμενοι ξεπερνούν τους 2.400.
Τα τελευταία χρόνια η εργασία του επεκτάθηκε και στους Τουρκοκυπρίους.
Ο Κουδουνάρης είχε δωρίσει το προσωπικό του Λεμεσιανό κεντρικό αρχείο που συμπεριλαμβάνει εκατοντάδες ντοκουμέντα στο Ιστορικό Αρχείο της πόλης, καθώς επίσης και τη βιβλιοθήκη του έτσι ώστε να γίνει άμεσα κτήμα του κάθε μελετητή που ενδιαφέρεται για την πόλη. Παράλληλα, δώρισε το υλικό του Λεξικού στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, ένεκα της παρουσίας Τμήματος Σύγχρονης Ιστορίας, έτσι ώστε να συνεχιστεί η έκδοσή του σε μελλοντικές εκδόσεις επαυξημένο και βελτιωμένο.
Ήταν από τους ιδρυτές της Κυπριακής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών το 1989, της οποίας έκτοτε αποτέλεσε πρόεδρος. Ήταν, επίσης, εκπρόσωπος της Βυρωνικής Εταιρείας Byron Society στο Λονδίνο το 1971. Ήταν παράλληλα εκτελεστικός σύμβουλος του Πιεριδείου Ιδρύματος.
Τα τελευταία 50 χρόνια ασχολήθηκε και με τη διοργάνωση και διάθεση αντικών, πραγματοποιώντας 42 ετήσιες εκθέσεις παλαιών αντικειμένων.
Τα τελευταία 40 χρόνια σκιαγράφησε με αφοσίωση το πορτρέτο των Κυπρίων που γεννήθηκαν την περίοδο 1800-1920. Λόγιοι, λογοτέχνες, πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, εκκλησιαστικοί παράγοντες κυπριακής καταγωγής που γεννήθηκαν από το 1800 έως το 1920, Ελληνοκύπριοι αλλά και Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Λατίνοι, Ελλαδίτες και Αιγυπτιώτες που έζησαν στο νησί, συνθέτουν ένα μοναδικό μωσαϊκό, μια προσωπογραφία της κυπριακής κοινωνίας.
Το βασικό χαρακτηριστικό των επανεκδόσεων του Λεξικού δεν ήταν μόνο η ποσοτική αύξηση των σελίδων ή του αριθμού των βιογραφουμένων. Όταν ο συγγραφέας έκανε λόγο για «επηυξημένη έκδοσι» αυτό σημαίνει όχι μόνο την προσθήκη νέων λημμάτων, αλλά και την παρακολούθηση της κυπρολογικής βιβλιογραφίας, των βιβλίων και των επιστημονικών περιοδικών, ακόμη και του ημερήσιου Τύπου, και τη συμπερίληψη των νέων πληροφοριών στους ήδη βιογραφηθέντες.
Όπως σημείωνε πρόσφατα ο ακαδημαϊκός Πέτρος Παπαπολυβίου, εκτός από τις συμβατικές πηγές, τις οποίες ο συγγραφέας γνώριζε και μελετούσε συστηματικά, δηλαδή τις αρχειακές και τις δημοσιευμένες πηγές, τη βιβλιογραφία, τον ημερήσιο και τον περιοδικό Τύπο και τη σύγχρονη ιστοριογραφία, ο Α. Λ. Κουδουνάρης αξιοποιούσε και τις προφορικές μαρτυρίες. Σχεδόν σε κάθε λήμμα, ύστερα από τις βιβλιογραφικές αναφορές ακολουθούσαν οι ευχαριστίες σε όσους και όσες του έδωσαν πληροφορίες.
Για κάθε βιογραφούμενο, ακόμη και τους πιο γνωστούς στον κυπριακό μικρόκοσμο, ο Κουδουνάρης κτύπησε εκατοντάδες πόρτες για να εντοπίσει ή να διασταυρώσει μια πληροφορία. Ανάλογες επαφές και δεσμούς διατηρούσε και με την ολιγάριθμη κοινότητα των ιστορικών ή συναδέλφων ερευνητών, που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κυπριολογία: Ο Αριστείδης Κουδουνάρης αποτελεί μια σπάνια για τον τόπο περίπτωση που ανοίγει την πόρτα του αλλά και τα συρτάρια του με το υλικό που συγκεντρώνει στους συναδέλφους του, ειδικότερα στους νέους.
Σύμφωνα με τον Πέτρο Παπαπολυβίου, από τότε που δεν είχαν ιδρυθεί ακόμη τα Πανεπιστήμια στην Κύπρο, συμβούλευε, συζητούσε, κατατόπιζε, μάθαινε καμιά φορά και ο ίδιος από τους νεότερους ερευνητές. Η βοήθεια που πρόσφερε είναι πολύτιμη: με τα βιβλία του, τις γνώσεις του, τις ανεξάντλητες αφηγήσεις του για τις προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας της Κύπρου, που τις διάνθιζε πάντοτε «με πηγαίο χιούμορ και το απαραίτητο (απολαυστικό) αλατοπίπερο της αστικής λεμεσιανής του καταγωγής».
Πηγή: philenews
