Χρίστος Φουκαράς: Πέτρες, μύθοι και τρέμιθοι

 

Ζώντας στην Κισσόνεργα τον τόπο που γεννήθηκε, ο Χρίστος Φουκαράς περιπλανιέται καθημερινά ατέλειωτες ώρες στη φύση η οποία αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς στο έργο του. «Η φύση έχει μια πρωτόγονη καθαρότητα που με εμπνέει και με ευχαριστεί πολύ» λέει με αφορμή την τελευταία του έκθεση με τίτλο «Πέτρες, μύθοι και τρέμιθοι». Οι τρεις ενότητες της νέας του πρότασης περιλαμβάνουν τέσσερα έργα από τον κύκλο «Πρόγονοι», ένα νέο πρότζεκτ με ζωγραφική παρέμβαση πάνω σε εκατοντάδες θαλασσινά βότσαλα και μια σειρά από παστέλ που αποτελούν μια προέκταση της «πέτρινης» δημιουργίας. «Στα τέσσερα έργα από τη σειρά «Πρόγονοι» κεντρικό θέμα είναι οι άνθρωποι του τόπου μας και οι διπλοτρέμιθοι.

 

Η Κισσόνεργα είχε πολλά φυσικά πάρκα με τρεμιθιές τα οποία καταστράφηκαν σε εποχές που ο κόσμος δεν είχε ευαισθησίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι άνθρωποι για να δημιουργήσουν περισσότερη καλλιεργήσιμη γη, εξαφάνισαν όλους τους πράσινους γίγαντες με μπουλντόζες και τρακτέρ, εξαφανίζοντας μαζί τον γήινο παράδεισο. Ήταν μεγάλης ιστορικής αξίας αυτά τα πάρκα και αν τα διατηρούσαμε σήμερα θα είχαμε ένα περιβαλλοντικό θησαυρό όχι μόνο στο χωριό μου αλλά και στη Μεσόγειο. Σήμερα έχουν απομείνει λίγοι διπλοτρέμιθοι στις άκριες των χωραφιών» εξηγεί.

Αυτό το θέμα ήταν βαθιά ριζωμένο μέσα του και η εικαστική του απόδοση ήταν ένα στοίχημα για τον καλλιτέχνη. Έργο μνημειακό, ζωγραφισμένο με λάδι σε καναβάτσο, δυο επι δυόμιση μέτρα, χρειάστηκε πολλές επιμέρους μελέτες και προσχέδια σε παστέλ, μολύβι και κάρβουνο στο εργαστήρι και έξω στη φύση. «Μέσα από μια βασανιστική εξαντλητική πορεία, με πολλούς πειραματισμούς και συνεχείς διαφοροποιήσεις, προβληματισμούς και βυθισμένος βαθιά σε σκέψεις και αναμνήσεις μιας άλλης εποχής, έφτασα στο τέλος της δημιουργικής αγωνίας με την ολοκλήρωση του έργου».

 

Ένα νέο στοιχείο που εισχωρεί στη δουλειά του, είναι η σειρά με τις πέτρες από την παραλία των «Ποτίμων» στην Πάφο. Συνολικά στην έκθεση παρουσιάζει 525 πέτρες πάνω στις οποίες σχεδίασε απλές μορφές από το ζωικό, το φυτικό και το θαλάσσιο χώρο. «Για να αράξουν εδώ όλοι αυτοί οι σωροί από πέτρες, μικρές και μεγάλες, με πολυάριθμα κατεργασμένα σχήματα και χρώματα πέρασαν εκατομμύρια χρόνια. Μετά τη μεγάλη διάβρωση τους στη γη, τις σεισμικές και ηφαιστειακές αναταράξεις, άρχισαν να κατηφορίζουν και να ταξιδεύουν με τη βοήθεια της βροχής και των ορμητικών χειμάρων. Στο μακρύ τους ταξίδι αλλοιώθηκαν, ανάλογα με τη γεωλογική τους σύσταση, σε μορφές και όγκους μοναδικής ομορφιάς” λέει.

Στο σύνολο τους οι πέτρες δημιουργούν ένα ενιαίο αισθητικό αποτέλεσμα το οποίο καθορίζει ο ρυθμός, η κίνηση των μορφών και των σχημάτων, που ακολουθούν τη ροή του νερού και το χορό των κυμάτων. Το λευκό χρώμα που χρησιμοποιεί επιτρέπει στα σχήματα και στα σχέδια της σύνθεσης να ξεχωρίζουν στο φυσικό τους χρώμα και στη φυσική τους υφή. Πολλές από αυτές τις πέτρες τις έχει δωρίσει σε φίλους του και έτσι το ταξίδι τους συνεχίστηκε σε άλλους τόπους. Στη Ρωσία, την Αμερική, την Αρμενία, την Ελλάδα, την Αγγλία, την Ιορδανία και τη μακρινή Αυστραλία.

 

Έπειτα από 50 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας ο Χρίστος Φουκαράς δημιουργεί ακολουθώντας νέους δρόμους. Πώς το πετυχαίνει; «Βλέπω με διαφορετική ματιά τα πράγματα γύρω μου. Η ζωή η ίδια μου δείχνει το δρόμο και με σπρώχνει σε νέες αναζητήσεις. Ο χρόνος, η ηλικία, οι συνθήκες ζωής σε κάνουν να βλέπεις συνεχώς με άλλο φακό».

 

 

maria.panayiotou@phileleftheros.com