Επτά έργα του Φαίδρου Καβαλλάρη (σόλο, ντουέτα & τρίο) για φλάουτο, κλαρίνο και βιολοντσέλο παρουσιάζονται στην επετειακή Συναυλία Σύγχρονης Μουσικής, που φιλοξενείται τη Δευτέρα στην Πάφο και την Τρίτη στη Λευκωσία. 

Τριάντα χρόνια μετά, επαναλαμβάνει την ιστορική συναυλία που είχε λάβει χώρα στο Θέατρο της Σχολής Φάλκον στη Λευκωσία, στις 4 Απριλίου του 1990. Οι δύο συναυλίες πραγματοποιούνται με  τη στήριξη των Δήμων Πάφου και Λευκωσίας.

Ο Κύπριος συνθέτης έκλεισε φέτος τα 70 του χρόνια (γεννήθηκε στη Λάπηθο στις 6 Ιουνίου του 1950), ενώ παράλληλα συμπληρώθηκαν 30 από τη συναυλία στην οποία συμμετείχαν τρεις διεθνούς φήμης σολίστες μουσικοί, εκτελώντας αποκλειστικά δικές του συνθέσεις: ο Πιέρ-Υβ Αρτώ (φλάουτο), ο Ρεμί Λερνέρ (κλαρίνο) και ο Ρόχαν ντε Σάραμ (βιολοντσέλο). Η συναυλία εκείνη περιλάμβανε τα έργα «Πυθικός Νόμος» (1986/1990), «Αίλινος» (1986), «Εναλλάξ και Παράλληλα» (1984), «Αμφιδρομή» (1983) και «Διασταύρωση – αντανακλάσεις από την ιστορία της Κύπρου» (1982), έργα που είχαν κυρίως να κάνουν με την εξερεύνησή του στη σύγχρονη ευρωπαϊκή μουσική, την εμπειρία του στην Ινδία, όπως και με το σταθερό και αδιάλειπτο ενδιαφέρον του για την αρχαία ελληνική μουσική και την ιστορία της Κύπρου.

Μάλιστα, εξαιρουμένης της συναυλίας του στην Κίνα τέσσερις μήνες πριν, αυτή ήταν μια συναυλία εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα από τις άλλες συναυλίες που οργάνωνε τα προηγούμενα χρόνια με κύκλους τραγουδιών σε ποίηση Κυπρίων ποιητών (Τεύκρου Ανθία, Θοδόση Πιερίδη, Δώρου Λοΐζου, Λεύκιου Ζαφειρίου κ.ά.) με τραγούδια για την Κύπρο και ειδικότερα τις καταστάσεις που ακολούθησαν τα τραγικά γεγονότα του Ιούλη του 1974, το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στο νησί που το ακολούθησε.

Σ’ αυτή τη Συναυλία Σύγχρονης Μουσικής του 1990 τα τέσσερα από τα πέντε έργα στο πρόγραμμα παρουσιάστηκαν σε παγκόσμια πρώτη εκτέλεση ενώ το πέμπτο παίχτηκε για πρώτη φορά στην Κύπρο έχοντας ήδη παρουσιαστεί έξι χρόνια νωρίτερα στο πλαίσιο των Θερινών Στούντιο Νέας Μουσικής στο Ντάρμσταντ της Γερμανίας. Ήταν ένα ευτυχές γεγονός, τόσο για τον συνθέτη όσο και για τους 500 και πλέον μουσικόφιλους που βρέθηκαν στο ακροατήριο. Ήταν ουσιαστικά η πρώτη συναυλία αποκλειστικά σύγχρονης μουσικής και εξ ολοκλήρου με έργα Κύπριου συνθέτη. Έτυχε ευρείας κάλυψης και ευνοϊκών κριτικών.

Στις συναυλίες του 2020 το πρόγραμμα θα εμπλουτιστεί με δύο νέα έργα σε παγκόσμια πρώτη εκτέλεση. Πρόκειται για τα πιο πρόσφατα έργα του συνθέτη που γράφτηκαν στους μήνες Μάρτιο με Ιούλιο και είναι βασισμένα σε νεανικά σχεδιάσματα από τον καιρό των μαθητικών του χρόνων στο Γυμνάσιο Λαπήθου τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο 1967: τα έργα «Επιμονή» και «Κυπαρισσόβουνος – εμπειρία της Λαπήθου» αντίστοιχα.

Όλα τα έργα στο πρόγραμμα (σόλο, ντουέτα και τρίο) θα εκτελεστούν από τρεις εξαίρετους νέους Κύπριους μουσικούς: την Εύα Σταύρου (φλάουτο/ πίκολο), την Χριστιάνα Θαλασσινού (κλαρίνο) και τον Δώρο Ζήσιμο (βιολοντσέλο).

  • Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου, Πάφος, Μαρκίδειο Θέατρο, 8.30μ.μ. 
  • Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, Λευκωσία, Θέατρο Παλλάς, 8.30μ.μ.

Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 99553174, Απαραίτητη η προκράτηση

Ο Φαίδρος Καβαλλάρης

Κύπριος μουσικός, συνθέτης, μουσικολόγος, δάσκαλος, μαέστρος και εκτελεστής με πάνω από 40 χρόνια μουσικής παρουσίας και προσφοράς. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο αρχίζοντας παράλληλα σπουδές και μια μακρόχρονη εξερεύνηση της μουσικής σε πολλές χώρες και διαφορετικές ηπείρους.

Γεννήθηκε στη Λάπηθο το 1950. Από μικρή ηλικία ασχολείται με τη μουσική και τη σύνθεση, την ποίηση, τη ζωγραφική και το θέατρο, καθώς και με τον αθλητισμό. Ήταν μέλος της χορωδίας και της φιλαρμονικής του Γυμνασίου Λαπήθου και αργότερα της φιλαρμονικής της Εθνικής Φρουράς (1968-69) παίζοντας κλαρίνο.

Φοιτητής στο Λονδίνο γράφει μουσική για τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη (1971), συνθέτει το Κουϊντέτο για Ξύλινα Πνευστά (1972) και οργανώνει την πρώτη του συναυλία (1973), που περιλάμβανε και όλα τα τραγούδια που είχε γράψει ως τότε (ο ίδιος παίζει φλάουτο και τραγουδά). Από νωρίς έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο και την Αρχαία Ελληνική Ποίηση και Μουσική, πράγμα που στη συνέχεια επηρέασε τη δουλειά του (ο ίδιος μάλιστα το 1979 σε παράσταση στο Λονδίνο έπαιξε τον ρόλο του Προμηθέα στην ομώνυμη τραγωδία του Αισχύλου γράφοντας και μουσική που ακολούθησε την παράσταση με χορό, σύμφωνα και με την αρχαιοελληνική παράδοση που ήθελε μια τραγική τριλογία να ακολουθείται από ένα σατιρικό δράμα).

Μετά τα τραγικά γεγονότα στην Κύπρο τον Ιούλη του 1974 γράφει τραγούδια και έργα/κύκλους τραγουδιών σε ποίηση Κυπρίων ποιητών όπως των Τεύκρου Ανθία, Θοδόση Πιερίδη, Δώρου Λοΐζου, Λεύκιου Ζαφειρίου κ.ά., που έχουν άμεση σχέση με το δράμα της Κύπρου αντλώντας και από τη μουσική παράδοση του τόπου – κάτι που στη συνέχεια γίνεται όλο και πιο ενσυνείδητα και πιο συστηματικά (ασχολείται και ο ίδιος με την παράσταση κυπριακών «φωνών» συνθέτοντας αργότερα και έργα βασισμένα σ’ αυτές). Τα έργα αυτά παρουσιάστηκαν σε πολλές συναυλίες τόσο στο Λονδίνο όσο και σ’ όλες τις ελεύθερες πόλεις της Κύπρου με τα έσοδα πολλών από αυτές να προσφέρονται για τις ανάγκες των Λεσχών Νεολαίας των προσφυγικών καταυλισμών, προσφύγων μαθητών στην Κύπρο και προσφύγων φοιτητών στο Λονδίνο.

Από το 1982 παρακολουθεί στενά τη σύγχρονη ευρωπαϊκή μουσική και συνθέτες όπως οι Μπέριο, Ξενάκης, Χρήστου και Σιέλσι συμμετέχοντας μάλιστα και σε σχετικά σεμινάρια του «Κέντρου Άκανθος» στη Γαλλία (1983 και 1985) και του Διεθνούς Ινστιτούτου Μουσικής του Ντάρμσταντ στη Γερμανία (1984, 1986 και 1992). Από το 1984 ασχολείται και με εθνομουσικολογικές μελέτες και τον ευρύτερο πολιτισμό της Ανατολής. Έζησε και έκανε σχετικές έρευνες στην Ινδία (Σχολή Γκαντχάρβα Μαχαβιντιάλαγια στο Νέο Δελχί, 1984-85), στην Κίνα (Κεντρικό Κονσερβατόριο Μουσικής στο Πεκίνο 1987-90) και στην Ιαπωνία (με υποτροφία του Ιδρύματος «Ιαπωνία» και σε συνεργασία με το Κέντρο Μουσικής Έρευνας του Πανεπιστημίου Καλών Τεχνών του Τόκιο, 1990-91 και πιο πρόσφατα 2010-12).

Κατέχει Δίπλωμα Σύνθεσης από τη Μουσική Σχολή Εκόλ Νορμάλ του Παρισιού (1992) και τον τίτλο του Διδάκτορα Μουσικών Τεχνών από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης (1997)  – μέρος της διατριβής του ήταν και η μελέτη «Μουσική και Ήθος στην Αρχαία Ελλάδα».

Με διάφορες επιστολές, συνεντεύξεις και δημοσιεύματα έκαμε ποικίλες παρεμβάσεις και προτάσεις για τα μουσικά πράγματα στον τόπο μας (όπως κριτική για τον Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Μήνα στη Λευκωσία το 1995, το Υπόμνημα για την Ανάπτυξη της Μουσικής στην Κύπρο προς τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού το 1998 και 1999, επιστολή προς το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου με κριτική και εισηγήσεις το 2010 κλπ.).

Πρωτοστάτησε στη διοργάνωση των εκδηλώσεων-αφιέρωμα για τον Ιάννη Ξενάκη στην Κύπρο «ΙΑΝΝΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ – 77 Χρόνια Ζωής και Δημιουργίας για το Πνεύμα και την Ελευθερία» (Μάρτιος 1999) όπως και για την ίδρυση του Κέντρου Κυπρίων Συνθετών (Σεπτέμβριος 1999), όπου και υπηρέτησε ως πρώτος πρόεδρος, προτείνοντας μάλιστα και την οργάνωση της εκδήλωσης «ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ – αφιέρωμα για τα 30 χρόνια από τον θάνατό του» που οργάνωσε το Κέντρο στη Λευκωσία (Μάρτιος 2000).

Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Φρέντερικ στην Κύπρο (1999-2000), στη Θερινή Σχολή Αρχαίου Δράματος στην Κύπρο (1999, 2000), στη Μουσική Ακαδημία της Λευκορωσίας (2000) και υπηρέτησε ως καθηγητής στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Μπαΐα στο Σαλβαντόρ της Βραζιλίας (2000-01) διδάσκοντας σύνθεση και ειδικές σπουδές στην εθνομουσικολογία.

Έδωσε πολλές δημόσιες διαλέξεις και δίδαξε σεμινάρια για τους πολιτισμούς της Ανατολής και για τις μουσικές του κόσμου («Από τη Μουσική της Ανατολής: Ινδία, Κίνα, Ιαπωνία» σεμινάριο και δημιουργικό εργαστήρι στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου το 1991, «Από τον πολιτισμό της Ανατολής» / τρεις διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Κύπρου το 1993, «Μουσικές του Κόσμου» / πέντε διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας το 2002 κλπ.), για σύγχρονους συνθέτες («Ιάννης Ξενάκης – εισαγωγή στο έργο του» σε Πάφο, Λεμεσό και Λευκωσία το 1993, «Γιάννης Χρήστου: Μετάπραξη και το ταξίδι της ψυχής» το 2000) κ.ά. Επίσης έδωσε και διάφορες ειδικές διαλέξεις σε συμπόσια και σε πανεπιστήμια στην Κύπρο και στο εξωτερικό (όπως «Κυπριακή Παράδοση και Σύγχρονη Μουσική Δημιουργία» στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Καθηγητών Πιάνου στη Λευκωσία το 1998, «Αρχαία Ελληνική Μουσική και η Κλασσική Μουσική της Ινδίας» σε πανεπιστήμια και μουσικά κολλέγια της Ινδίας το 2004, σε Νέο Δελχί, Καλκάτα και Μπχουμπάνεσβαρ κλπ.).

Αρχίζοντας από την εφηβική του ηλικία, ουσιαστικά αυτοδίδακτος, έχει μέχρι σήμερα συνθέσει έργα για φωνή, για σόλο όργανα, για μικρά και μεγάλα οργανικά σύνολα (μερικά απ’ αυτά για παραδοσιακά κυπριακά, κινέζικα και ιαπωνικά όργανα), καθώς επίσης και μουσική για φιλμ, χορό και θέατρο.

Γενικά τα έργα του είναι επηρεασμένα από όλες τις μελέτες και εμπειρίες του και συνθέτουν στοιχεία από διάφορες μουσικές παραδόσεις: την Αρχαία Ελληνική και τη Βυζαντινή, τη λαϊκή και τη δημοτική Ελληνική παράδοση και ιδιαίτερα την Κυπριακή, τη σύγχρονη Ευρωπαϊκή, καθώς και τις παραδόσεις της Ανατολής (Ινδία, Κίνα, Ιαπωνία), με κάποια έργα του να εμπεριέχουν και ανάλογο φιλοσοφικό προβληματισμό.

Έχει επίσης εμπνευσθεί από την ιστορία και την πολιτισμική φυσιογνωμία της Κύπρου – όντας στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης (με ορισμένα έργα μάλιστα να στηρίζονται σε παραδοσιακές κυπριακές «φωνές») – όπως και από την αρχαία ελληνική ποίηση και μουσική (με την προσωδία να προεξέχει).

Η Κύπρος ήταν πάντα και παραμένει το επίκεντρο και ο άξονας της δουλειάς του. Η προσπάθειά του έχει να κάμει και με την αναμόρφωση της παραδοσιακής μουσικής της Κύπρου σε σύγχρονη μουσική έκφραση με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της δικής μας εποχής, αναδεικνύοντας, μέσα από την ιδιαιτερότητά της, και την ανθρώπινη οικουμενικότητα. Πέρα από την καλλιτεχνική ποιότητα, στόχος του είναι η δημιουργία «Κυπριακού» έργου για ουσιαστική προσφορά στον τόπο και η συμβολή στην επιβίωση της Κύπρου ως πολιτισμικής οντότητας.

Έχει συνεργαστεί με διάσημους εκτελεστές, όπως οι Ρόχαν ντε Σάραμ, Πιερ-Υβ Αρτώ, Συπριέν Κατσαρής, Σουκεγιάσου Σιήμπα και πολλοί άλλοι.

Ο Φαίδρος Καβαλλάρης έχει παρουσιάσει συνολικά τη δουλειά του σε δεκάδες ατομικές συναυλίες, ως επί το πλείστον κάτω από τη δική του διεύθυνση, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό (Αγγλία 1973-1980, Κίνα 1989 και 2011, Ιαπωνία 1991, Ιταλία 1997) με αποκορύφωμα τη σύνθετη παράσταση «ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΥΠΡΟΓΕΝΗΑ»  – μουσική πράξη σε ποίηση της Σαπφούς» στο αρχαίο Ιερό της Αφροδίτης στην Παλαίπαφο και σε δύο παραστάσεις στο Παρίσι (στη Μεγάλη Αίθουσα της ΟΥΝΕΣΚΟ και στο Πάρκο Σαιντ Κλούντ) τον Σεπτέμβριο του 2008. Σημειώνεται πως η συναυλία του στην Αίθουσα Συναυλιών του Πεκίνου το 1989 ήταν και η πρώτη από ξένο συνθέτη που έγινε ποτέ στην Κίνα.

Αρκετά έργα του έχουν επιλεγεί και παρουσιαστεί και σε άλλες συναυλίες και σε διεθνή φόρουμ και φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής σε Κύπρο, Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρώπης όπως Αγγλία, Γερμανία (Ντάρμσταντ 1984 και 1992), Ουγγαρία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Βουλγαρία, Ουκρανία, Σουηδία και Ρωσία, στο Μεξικό (Παγκόσμιες Μέρες Μουσικής – 1993 και Φεστιβάλ Μανουέλ Ενρίγκεζ – 1998), στις Ηνωμένες Πολιτείες (συναυλίες Συνθέτες του Κολούμπια – 1994-5-6) και σε χώρες της Ασίας και της Άπω Ανατολής (Κίνα, Ιαπωνία, Θαϋλάνδη, Φιλιππίνες και Κορέα).

Έχει ήδη εκδόσει έργα του σε ψηφιακούς δίσκους: «ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΕΡΩΤΙΚΑ – 15 παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου» με τον Κύπριο κιθαρίστα Δημήτρη Ρεγγίνο σε σόλο κιθάρα και τον ίδιο στο τραγούδι (κασεττίνα με 2 CD και τρίγλωσσο βιβλιαράκο στα Ελληνικά, Τούρκικα και Αγγλικά), και «ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΦΑΙΔΡΟΥ ΚΑΒΑΛΛΑΡΗ τόμοι 1-6, 1989-2003», ζωντανές ηχογραφήσεις συναυλιών σε Κίνα, Ιαπωνία και Κύπρο (στα 7 CD διαρκείας 7 ωρών και 40 λεπτών περιλαμβάνονται 37 έργα). Έργα του υπάρχουν και σε έντυπη μορφή (παρτιτούρες), κύρια σε δικές του εκδόσεις με πιο πρόσφατες τα έργα «ΑΝΑΚΥΚΛΙΑ» για σολίστ και 22 μουσικούς, και «ΕΞΩΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΣΑΠΦΟΥΣ ή η <παλίντονος αρμονία> του σύμπαντος» – ένα μουσικο-ποιητικό ταξίδι για τολμηρούς και ριψοκίνδυνους μουσικούς (Λευκωσία, 2019). Έχει επίσης εκδώσει το βιβλίο «ΗΧΟΣ και ΗΘΟΣ – Δημοσιεύσεις, Συνεντεύξεις, Επιστολές» (Λευκωσία, 2014).

Πηγή: philenews